getur magis ⁊ incrementa ſortit̉.Sic ⁊ lingua pauli quibuſcūqꝫ fuiſſet admota: ad ſe eos cōtinuo trāſferebat Impugnatoribus qͦꝫ eiuſꝑabulū ſpūale hinc efficiebat̉. qꝛꝑ ipſos euāgelij magis flāma creſcebat. Hec Criſoſtomus.De ſancto kiliano hyſtoriārequire in fine.¶ De ſeptem fratribus.Eptem fresfuerūt filij beate felicitatis. quoꝝ noīa ſuntIanuariꝰ. felix. phillippꝰ. ſiluanꝰ.alexander. vitalis. ⁊ marcial̓. Hosomēs cū matre iuſſu imꝑatoriſ anthonij: publiꝰ p̄fectꝰ ad ſe vocari fecit. Suaſitqꝫ matri vt ſui ⁊ filiorūſuoꝝ miſereri debe̓t. Que ait. Neqꝫblandicijs tuis potero allici: necterroribus frangi. Secura em̄ ſū deſpūſancto quē habeo ꝙ te ſuꝑaboviua: ⁊ meliꝰ vnica occiſa. Et ꝯuerſa ad filios: ait Videte filij mei celū⁊ ſurſum aſpicite cariſſimi qꝛ ibidēvos xp̄us expectat. Fortiter ꝓ xp̄opugnate: ⁊ fideles vos in xp̄i amore exhibete. Qd̓ p̄fectꝰ audiēs eamalapis cedi iuſſit. Cū gͦ mater ⁊ filij in fide cōſtantiſſimi ꝑmanerentom̄es matre vidēte ⁊ ꝯfortante diuerſis ſunt ſupplicijs interempti.Hanc btam felicitatē vocat gregorius pluſꝙͣ martireꝫ. quia ſeptiēspaſſa eſt in ſeptē filijs: ⁊ octauo īcorꝑe ꝓprio. Gregoriꝰ in omelia.Beata felicitaˢ q̄ credēdo extitit ancilla xp̄i p̄dicādo etiā facta eſt mater xp̄i. Septē quippe filioꝫ ſic poſtſe viuos timuit relinq̄re: ſicut carnales parētes ſolēt metue̓ ne mortuos p̄mittant. Parturiuit ſpū qͦscarne peꝑerat vt p̄dicando pare̓tdeo qͦs carne peꝑerat mūdo. filioꝫſuos qͦs carne ſuā eſſe nouerat ſinedolore nō poterat moriētes videreSed erat vis amoris interior quedolorē vnice̓t carnis. Recte gͦ hācfemina vltra martirem dixerim q̄totiens in filijs eſt ⁊ tam deſiderater extīcta. dū em̄ multiplex martiriū timuit: ip̄a qͦꝫ martirij palmavicit. qꝛ ⁊ amore xp̄i ſola ſua morſci mimime ſuffecit. Paſſi ſunt aūtcirca annos dn̄i. ex. ſub decio imperatore.¶ de ſancta theodora.Heodora nōbilis mulier ⁊ ſpecioſaapud alexandriā tꝑe zenonis imperatoris virū habebat diuitē actinentē deū. Diabolus aūt theodore inuidēs ſanctitati: virū quendādiuitē in illiꝰ ꝯcupiſcentiam incitauit qͥ eam crebris nuncijs ⁊ muneribus moleſtabat vt aſſenſum ſibi preberet: ſed illa nūcios reſpūebat ⁊ munera cōtemnebat. In tatuꝫ aūt ea moleſtabat ꝙ ip̄aꝫ habere quietem nō ꝑmitteret: ⁊ penedeficere videret̉ Tandeꝫ qͣndaꝫ magam ad ea miſit q̄ eam vt viri illius miſereret̉ ſibiqꝫ ꝯſentiret plurimū hortabat̉. Que cūdice̓t ſe coraoculis dei cūcta cernētis tam grande peccatū nunꝙͣ cōmittere malefica adiūxit. Quicqͥd̓ in die fit hoc deus vtiqꝫ ſcit ⁊ videt. Quicqͥd autē