elenim preſenteꝫ vitam ob lucrūdocendi. Et curſus valde eam deſpiciebat ob philoſophia ad quamillū mundi contemptus euexerat.Dennqꝫ cū videriſ paulum periculafugientem non minus illuꝫ admireris ꝙͣ cuꝫ ſe ꝑiculis gaudet opponere. Vt enim hoc fortitudinis itaillud eſt ſapientie. Et cum viderisilluꝫ de ſeipſo aliqua ſonantē ſimiliter admireris ac ſi videris illuꝫ ſēnietipſuꝫ deſpicere. Vt enim illudhūilitatis eſt: ita iſtud eſt magnaniinitatis. Magis eniꝫ merebaturloq̄ndo de ſe ꝙͣ tacēdo volebat laudari. quonaꝫ niſi feciſſet iſtud̓ culpabilior illis eſſet qͥ ſe importunelaudare didicerunt. Niſi enim gloriatus fuiſſet creditos ſibi omneˢperdidiſſet quia dum ſe humiliaſſet eos extuliſſet ampliꝰ tūc paulꝰmagis meruit gloriādo ꝙ alit̓ laudes ꝓprias occultando. Nec tantuꝫquiſꝙͣ profuit cuꝫ ſua merita celaret qͣntū iſte cum ꝓderet. Eſt autēgrande malum de ſeipſo aliqͥd̓ grade dicere atqꝫ mirabile. Extremeqꝫdemētie ē nll̓a īminēte nc̄itate rerū⁊ ncitate violēta ꝓprijs laudibusvelle decorari. Non hoc ẜm dn̄ loq̄iudiciū eſt: ſꝫ potiꝰ inſamie eſt. Hocem̄ oēm mercedē euacuat laboribꝰſudoribuſqꝫ queſitam. Itenim altiuſ de ſe efferre ſermonem glorioſieſt ⁊ inſolentis ſeſeqꝫ iactātis. Sicere auteꝫ illa tantūmodo que preſentis cauſe neceſſarie ſunt: fcūctūamantis ⁊ multorū remedia cogitantis: ſic̄ fecit ⁊ paulus qui duma p̄ſeudo carꝑetur in laudes ſuasire cōmpulſus eſt: maxime que fuam dignitatem oſtenderent. Plura autem et maiora celauit. Veniam inquit ad viſiones ⁊ re. d. parco autem ⁊cͣ Tanta paulus tamqꝫcrebro cum dn̄o habēs colloquiaqͣnta nec ꝓphetarū nec apoſtolorūvllus habuit ꝑ ea ipſe humiliorre odebatur. Viſus eſt plagas metuere vt diſceres. qꝛ cū ẜm naturāvnus erat e pluribus ꝑ volūtatē.non ſolū ſuꝑͣ multos homines: verum etiam vnus ex angelis erat.Neqꝫ vero metuere p̄lagas rep̄henſione dignū: ſed plagarū metu aliquid indignum pietate cōmittere.Hocipſo em̄ quo plagas timet q̄in certamine non vincit̉ admirabilior oſtendit̉ ꝙͣ ille qui non timetSicut nec mere culpabile eſt: ſꝫ ꝑmerorē aūt face̓: aut dicere eoꝝ q̄deo diſplicent. Hinc qualis fueritpauluſ oſtendit̉. qꝛ in tali naturaviuens potuit quodāmodo ſupranaturam. Ꝙ ſi morteꝫ timuit: necipſaꝫ quidem recuſabat. Non em̄habere naturaꝫ infirmitatibꝰ ſubditam. ſꝫ ſeruire infirmitatibus criminoſuꝫ eſt: vt merito ille mirabilis habeat̉ qui imbecillitateꝫ nature voluntatis virtute ſuꝑauit̓. ꝙ ſiio hanne qui dicebatur ⁊ marcusa conſortio ſepauerit: hoc vtiqꝫ rectiſſime ꝓ p̄dicationis officio efficit. Cum ſiquidē qui iſtud ſuſcipitofficium non oportet eſſe mollemaut reſolutum: ſed fortem aꝑ cuncta robuſtum. Neqꝫ em̄ altingereq̄ſꝙͣ debet p̄clari huiꝰ muneriſ functionem: niſi patatus ſit animam