ratur qui facit inquit angelos ſuos ſpūs: ⁊ miniſtros ſuos ignē vrētem? Sed hoc in ꝑ aulo poſſumꝰ inuenire: qui velut ignis ac ſpūs totum terrarū ꝑcurrit orbē: ⁊ ꝑcutiēdo purgauit. ſed nonduꝫ celū iſteſortitus eſt. ⁊ hoc eſt oīno mirabile. qꝛ talis verſabat̉ in celis: etiammortali adhuc carne circūdatus.Quāta gͦ nos ſumꝰ cōdemnatiōe digni cū vno hoīe bona oīa in ſe congregāte. nec minima quidē eorumꝑtem ſtudemꝰ imitari. Non eniꝫ aliam ſortitus eſt ille naturaꝫ. necdiſſimilē nactus aīam. nec alteraꝫhabitans mundū: ſꝫ in eadē terraeadēqꝫ regione ſub eiſdeꝫ etiam legibus nutritus: ⁊ moribꝰ cūctosqui nūc ſunt hoīes vel fuerunt animi virtute: trāſcēdit. Nec vero hocſolū in illo mirabile eſt ꝙ ꝑ abundantia deuotionis non ſenſit dolores: quodāmō ꝓ virtute deceptusſꝫ etiā ꝙ virtutē ip̄am ꝓ mercedepēſauit. Naꝫ nos quidē ꝓpt̓ eaꝫ: necꝓpoſita mercede certamꝰ quam illecōplectēs etiam ſine p̄mio diligebat. Cūcta illa q̄ aſpitate ſui vidētur impedire virtutē. cū oī manſuetudine ꝑpetēs qͦtidie celſior: qͦtidieaſſurgebat ardētior. ⁊ intētatis ſibi pericul̓ noua ſp alacritate pugͣbat. qͥ cū mortē ſibi īminētē vide̓tad cōionē delcātionēqꝫ gaudij alios ꝓuocabat: d. Gaudēte ⁊ ꝯgratulamī mihi Itaqꝫ ad cōfuſione ⁊ iniurias qͣs ob p̄dicādi ſtudiū ſuſtinebat magis ꝙͣ ad honoruꝫ oblectamenta ꝓperabat: mortis potiꝰꝙ vite deſiderium appetēs. paupertatis ꝙͣ opulentie ⁊ multo amplius labores ꝙ alij requie poſt laborem: ac merorem magis eliges ꝙalij voluptatē. Studioſius ꝓ immicis ⁊ fructuoſiꝰ orāſ ꝙͣ alij adu̓ſuſimimicos. Vn̄ illi formidandū ea̓tatqꝫ inetuendū offenſa miniꝝ dei.Nec deſiderabile illi ea̓t aliud: niſiplace̓ deo ſꝑ. Nō dico at ꝙ nihil p̄ſentiuꝫ deſiderabat: ſꝫ nec aliqͥd futuroꝝ Non em̄ mihi dicas merceſ⁊ gētes exercitus pecuniaſ ꝓiuntias ⁊ ptātes. Hec em̄ nec qͣſi aranearū fila reputauit: ſꝫ ea q̄ ꝓmittutur in celis ⁊ tūc eiꝰ ardentē in xp̄oamorē videbis. Hic ſiquidē ꝓ illiꝰdilectōe non angeloꝝ: nō archangeloꝝ dignitatē: nec quicꝙͣ horuꝫſimile cōcupiuit. Rd̓ eniꝫ erat maius omnibus: xp̄i amore fruebat̉cum hoc beatiorem ſe cunctis putabat. Sine hoc āt neqꝫ pͥncipatuū:neqꝫ dn̄ationū ſociꝰ eſſe cupiebatSed cū hac dilectōe magis eſſe vl̓extremꝰ. imo etiam ex numero penul̓morū ꝙͣ ſine hac int̓ ſūmos ethonores ſublimes. Hoc em̄ erat nlli maximū ⁊ ſingulare tormentuꝫ.ab hac caritate diſcecle̓: hoc illi ea̓tgehēna: hoc ſola pena: hoc in finita ⁊ intolerabilia ſupplicia. Sꝫ perfrui caritatē xp̄i hoc illi vita: hocmundꝰ: hoc ꝓmiſſio. Hec bona videbant̉ innumera. Sic deſpiciebatvniuerſa q̄ timemus vt ſolet herba iam putrefacta cōtemni. Tyranos vero ac in apoſtolos ſpirātesfurorem velut quoſdā eſſe culiceſeſtimabat. Mortem vero atqꝫ cruciatus ⁊ mille ſupplicia qͣſi ludum