It ſic om̄s deum benedixerūt ⁊ hoceſſe caput pauli veracit̓ cognouerunt Hec dyoniſius Refert Greg̓turon̄. q̄ tꝑe iuſtini iumoris claruit ꝙ qͥda deſperans laqueū ſibi ꝑabat. nomē tamē pauli īuocās ſemper dicebat. Adiuua me ſācte paule Tunc affuit quedā vmbra ſqualida hortans eū ac dicēs Eya bonevir. age qd̓ agis. morā ne fecerisAt ille ſemꝑ paras laqueum dicebat Beatiſſime paule adiuua meExpedito iam laq̄o affuit alia vnibra tanꝙͣ hoīs dicens illi que hōminem hortabatur Fuge miſerrīeqͥa paulus aduocatꝰ aduenit Tūcſqualida vmbra euanuit. ⁊ hō adſe rediens ⁊ laqueuꝫ proiciens penitentiā cōdignaꝫ accepit In eadeꝫquoqꝫ epl̓a que ſupͣ d̓cā eſt btusdyoniſiꝰ morteꝫ pauli magiſtri ſuipijs verbis deplorat dicens. Quisdabit oculis noſtris aquas et pupillis noſtris fonteꝫ lacrimarū vtploremꝰ die ac nocte lumē eccleſiarum qꝛ extinctum eſt. Ruis non induet fletu ⁊ gemitū aut non veſtietur lugubribus ⁊ mente attonitꝰnō obſtupeſcet. Ecce etenim petrꝰfundamentū eccleſiaꝝ ⁊ gl̓a ſcōrūapoſtoloruꝫ a nobis receſſit ⁊ nosorphanos dereliquit Paulus quoqꝫ gentiū familiaris ꝯſolator pariter defecit nobis. ⁊ vlterius non inuenit̉̓ Qui fuit pater patrū. doctordoctorum. paſtor paſtoꝝ. abiſſuſſapiētie. fiſtula altiſona p̄dicatorveritatis īfatigabilis. Paulū verodico nobiliſſimum apoſtoluꝫ Hicāgelꝰ terreſtris ⁊ hō celeſtis imagoet ſil̓itūdo diuinitatis ⁊ deiſormiso nis nos dereliquit Nos inꝙͣ inopes ⁊ indignos in hoc ꝯtēptibili ⁊maligno mūdo. ⁊ in greſſꝰ ē ad criſtundeum ſuū dn̄m ⁊ amicū Heufrat̓ mi thimothee dilecte aīe meevbi eſt pat̓ tuꝰ magiſter ⁊ amatorVnde tevlterius ſalutabit. Ecce eīorphanꝰ factꝰ es ⁊ r̓maſiſti ſolꝰ Iānequaꝙͣ ſcribet tibi ſua manu ſanctiſſima dicēſ tibiffili cariſſime Vein frat̓ mi thimothee Quid hoc accidit tibi triſticie ⁊ tenebrarū ⁊ dāin. quia orpham facti ſumus Iamnon venient ad te epiſtole eius inquibus ſcriptum ſit. Paulus mōdicus ſeruus Ieſu chriſti Iam nōſcribet te vlterius cītatibus dicēsSuſcipite filium meum dilectumComplica frāter libros prophetarum ⁊ ſigna ſuꝑ eoꝫ quia nemineꝫHabemus interpretem parabolaꝝ⁊ paradigmatum ⁊ eloquiorumipſorum dauid propheta plangebat filium ſuum ⁊ dicebat. Ve iihi quis det vt̄ moriar pro te fili mive michi ẜgo autem Ve mihi magiſter im. vereve mihi Amodo ceſſauit ⁊ defecit concurſus diſcipulorum tuorum romam venientium ⁊querentium nos Iam nemo dictūrus eſt. Famus ⁊ videamus doctores noſtros ⁊ interrogemus eosqͣliter regere nos oporteat eccl̓asnobis cōmiſſas. ⁊ interpretabunt̉nob̓ eloquia dn̄i noſtri iheſu xp̄i ⁊eloqͥa ꝓph̓aꝝ Vere vehis filijs frater im thimothee qui pͥuati ſūt patre ſpūali. quibus p̄uatus ē grexEt nobis frater etiam. ve qui pͥua