Sicut etiam palet Actuū. ix. Ruiacū poſt ꝯuerſione paulus hieroſolimā veniſſet et diſcipul̓ ſe iunge̓vellet: ⁊ omēs eū tanꝙͣ lupū agnifugeret: barnabas ip̄m audacterapprehēdit: ⁊ ad diſcipulos ⁊ apoſtolos duxit. Perſeuerant oꝑādofortia. qꝛ ſuuꝫ corpꝰ macerauit ⁊ ieiunijs afflixit. Vn̄ dicit̉. Actuū. xiijde barnaba ⁊ quibuſdā alijs. Miniſtrantibꝰ āt illis dn̄o ⁊ ieiunijs⁊cͣ. Conſtāter ſufferēdo adu̓ſa ſic̄apoſtoli ꝑhibēt ei teſtimonuꝫ: dicentes. Cuꝫ cariſſimis noſtris barnaba ⁊ p aulo hoībus qͥ traōider̄taīas ſuas ꝓ noīe dni Ieſu xp̄i. Secūdo fuit ordinatꝰ qͣntū ad deum deferendo dei auctoritati: maieſtati:⁊ boītati Auctoritati qd̓ ptꝫ ex hocꝙ officiū p̄dicationis ibi nō vſurpauit: ſꝫ hoc ex auctoritate dei accipere voluit ſic̄ habet̉. Act. xiij. dixitſpūſſcus. Segregate mihi barnabā ⁊ ſaulū in opꝰ ad qd̓ aſſumpſieos: Secūdo deferēdo dei maieſtatiCum eniꝫ ſic̄ habet̉. Act. xiiij. maīeſtatē diuinā ſibi quidā vellent attribue̓: ⁊ ei tanꝙͣ deo hoſtias īmolare: vocates eū ioue tanꝙͣ prioreꝫ⁊ paulū mercuriū tanꝙͣ prudentē⁊ loq̄nte ꝯtinutō: barnabaſ ⁊ p aulus ꝯſciſſis tunicis clamauer̄t. Viri quid facitis. Et nos mortales ſumus ſil̓es vobis. ab his vanis annūciantes vob̓: ꝯuertimi ad deumviuū. Tercio deferēdo dei bonitati.Nam ſicut habet̉. Act. xv. Cuꝫ bonifatē gratie dei q̄ gratis ⁊ non ex lege ſumꝰ ſaluati qͥdā ꝯu̓ſi de iudeiſartare ⁊ diminue̓ vellēt: aſſerēteshoc ſine circūciſione nequaꝙͣ ſufficere. Paulus ⁊ barnabas contraeoꝫ viriliter reſtiterūt: et ſolum bꝰnitatem gratie dei ſine lege ſufficereoſtenderūt. Inſuper ⁊ queſtioneꝫad apoſtolos detulerunt ⁊ contrailloꝝ errorem apoſtoloruꝫ epiſtolas impetrauerūt. Tercio fuit optime ordinatus qͣntum ad ꝓximūquia gregem ſuuꝫ pauit verbo: exemplo: ⁊ beneficio. Verbo: qꝛ v̓būdei ſollicite euangelizauit. Vndedicitur ibidem. xv. Paulus ⁊ barnabas demorabantur antiochiedocentes et euangelizantes cū aliis pluribus verbum dei. Hoc etiapatet ꝑ illaꝫ maxima multitudinēquā antiochie conuertit: adeo vtibi pͥmo vocarentur diſcipuli xp̄iani. Secundo ſuum gregem pauitexemplo. qꝛ vita ſua fuit omnibꝰſpeculuꝫ ſanctitatis ⁊ exemplarreligionis Fuit em̄ in oī ſuo oꝑe vixilis ⁊ ſtrennuuſ: oī moꝝ bonitatecōſpicuus: om̄i gratia ſpirituſſancti plenus: et omni virtute ⁊ fidep̄clarus De his quattuor habeturAct. xv. Miſerūt barnabam antiochiam. Et ſequitur. Hortabaturomnes in ꝓpoſito cordis ꝑmanere in domino: quia erat vir bonusplenꝰ ſpūſancto ⁊ fide. Tercio ſuum gregeꝫ pauit beneficio. et hocdupliciter. Eſt enim duplex beneficium ſiue elemoſiua .ſ. temꝑalisque cōſiſtit in neceſſariorū ſubminiſtratione. ⁊ ſpūalis q̄ cōſiſtit inoffenſe dimiſſiōe Primaꝫ habuitbeatus barnabas quando elemoſinaꝫ fratribus qui erant hieruſa