archemij reſtituit vt ſepteꝫ diebꝰppl̓m ꝯfortarent ⁊ poſtea ſe iudicip̄ſentarēt: prepit. Cū ergo p̄fectꝰeos ī carce̓ nō inueniſſet accerſituarchemū ⁊ ſacrificare nolenteꝫ incripta cū vxorē ſua viuos obrui iuſſit. Rd̓ ſācti marcellinꝰ ⁊ petrꝰ audiētes illuc venerūt: ⁊ ī illa criptaſanctꝰ marcellinꝰ xp̄ianis ſe ꝓtegetibꝰ miſſaꝫ celebrauit. Sixer̄tqꝫ ſācti ad īcredulos. fcce archemuꝫ potuiſſemꝰ lib̓are ⁊ nos abſcondere:ſꝫ neu̓tcū volumꝰ facē. Tunc iratigentiles archemū gladio necauerūt. matreꝫ vero cū filia lapidibꝰobruerūt. Marcellinū aūt ⁊ petrūad inſulā ingrā q̄ nunc cadida ꝓpt̓eoꝝ martiriuꝫ vocat̉ decollauerūttꝑe diocleciam: q̄cepit anno domicclxxxvij. Ruoꝝ aīas veſtibꝰ ſplēdidis ⁊ gemis īdutas ab angeliſin celuꝫ deferri: ſpiculator noīe dorotheꝰ vidit. vnde et xp̄ianus effectus poſtmodū in pace reqͥeuit.De nominibus ſanctoꝝ Primi⁊ Feliciam.Rimls quaſi ſūmꝰ ⁊ magnꝰ. Felicianꝰ qͣſi felix anus ⁊ felix ſenex Illeem̄ dicit̉ ſūmꝰ ſiue magnus dignitate ꝓpt̓ martirij ꝑpeſſioneꝫ. p̄tāteꝓpter miraculoꝝ oꝑatione. ſanctitate ꝓpter vite ꝑfectōem. felicitateꝓpter glorioſā fruitionē. Iſte autēfelix dr ſenex nō ſolum ꝓpter tꝑisantiquitatē ſꝫ etiā ꝓpter reuerentiedignitatē: ꝓpt̓ ſapīe maturitateꝫ:ꝓpter moꝝ grauitatē.¶ De ſanctis Primo a feliciano.kimus et felicianꝰ apd̓ dioclēcianū⁊ Maximanū a tēploꝝ potificibꝰaccuſant̉ ꝙ niſi eos ſacrificare fecerint nulla a dn̄s bn̄ficiā obtinerevalebūt Iuſſu igit̉ imꝑatoꝝ ī carcere recludunt̉: ſꝫ ab angelo ſolutipoſtmodū iterū imꝑacoribꝰ p̄ſentant̓. Rui cū in fide firmi ꝑſiſterētcrudeliter lamati ſeꝑant̉ abiiūce.Sixitqꝫ p̄ſes feliciano vt ſue ſenectuti ꝯſuleret ⁊ dijs īmolaret. Cuifelicianꝰ ecce iam. lxxx. annos habeo: ⁊. xxx. an̄m ſunt exqͥ veritateꝫagͦui ⁊ elegi d̓ ẜuire qͣ me p̄t de tuis manibꝰ lib̓are Tūc iuſſit cū preſes ligari: ⁊ clauos ī manibꝰ et pedibꝰ affigi: eiqꝫ dixit. Tamdiu torſus eris donec nob̓ cōſenſeris. Quidum leto vultū ꝑſiſteret: eum ibideꝫ torqueri iuſſit: et triduo nihilpenitꝰ miniſtrari. Poſt hoc ſanctūPrimū adduci fecit eīqꝫ dixit Eccefrater tuus imꝑatoꝝ decretis conſenſit ⁊ ob hoc magnꝰ in palaciovenerat̉. tu ergo ſimilit̓ age. Cuiille. Licet diaboli filius ſis: verūtūin ꝑte dixiſti qꝛ frater meus imꝑatoris celeſtis decreto cōſenſit. Tūciratꝰ preſes iuſſit facibꝰ latera eiꝰincendi: et plumbum buliens inos eius infundi. cernēte felicianovt ſic terreri poſſet. Ipſe autē plūbum tanquam aquam frigidamſuauiter bibit. Tunc preſes iratꝰduos leoes ad eos mitti precepitui ſtatim ad eorum pedes ſe proiecerunt: et tanquaꝫ agni manſueti cora eis ſteterunt. Rurſus vrſo