Venecā ad Lucillū. Eo ibis quoomnes eūt. quid tibi noui eſt.ad hāc lege natus es hoc pri tuoaccidit hoc mr̄i hoc maioribꝰ hocomnibꝰ ante te Ihero. ad heliodorū ſic ait. Xerſes ille potētiſſimꝰ qui ſubuertit mōtes ꝓſtrauit maria cū de ſublimi loco nifinitam hominū multitudine ⁊ innumerabilem vidiſſꝫ exercitu fleuiſſe dr̄ eo ꝙ poſt centum ānosnullꝰ eorū quos cernebat ſubuicturus eſſꝫ. O ſi poſſemꝰ in talemaſcendere ſpeculā de qͣ vniu̓ſamterrā ſub nr̄is pedibꝰ cerneremꝰiā tibi oſtenderē tocius mūdi rumā gentes in bello ruentes getibꝰ regna colliſa alios torquerialios necari abſorbi a fluctibusalios ad ſeruitutē trahi hic nup̄cias hic plāctum illos naſci. illos mori al̓ios affluere diuicijs.alios mendicare. et nō ſolū Ferſis exercitū ſed tocius mūdi tp̄ines qui nūc viuūt i ſpacio breui tibi oſtendere morituros Vmcitur ſermo tali rerū magnitudine Aminus eſt omē qd̓ diciturRedeamꝰ ergo ad nos ⁊ quāſiē celo deſcendētes pauliſper nōſtra videamꝰ. Sentis ne obſecro te qn̄ infans qn̄ puer qn̄ ſenex factus ſis cōtidie mormurcōtidie cōmutam ⁊ tn̄ eternosrios eē credinius Hec ille Quidigitur eſt hominū vita niſi quida curſus ad mortem O humania miſerīa quid verius vnicu īqꝫdici p̄t ꝙ morte morieris. HincIob. .xiij. Homo natus de muliere breuiviuens tēpore replet̉ ml̓tis miſerijs. De hoc Seneca adLucillū. Cōtidie morimur cōtidie dininuitur aliqua ꝑs vibeet tūc quoqꝫ dum creſcimꝰ vitādecreſtit in fanciā amiſimus demū puericiā demū adoleſcenciāpſqꝫ ad extremū quicquid tranſit teꝑis perijt. ⁊ iterū ad eundēdicit. Corpora nr̄a rapiūt̉ fluminū more quicquid vides cū teꝑecurrit nihil ex hijs que vide mꝰmanet. Hec ille. Et Ouidiꝰ aitTempora labūtur tacitiſqꝫ ſeneſcimus annis. Et Augꝰ. xiij. deciuitate dei. Ex quo enim in illocorpore morituro eſſe cepit nu̓mꝙ in eo non agitur vt mors nonveniāt. hoc enim agit eius mutabilitas toto tempore vite huius.ſi tamen vita dicenda eſt vt vematur in mortem. Nemo quippe eſt qui non ei poſt arium fitꝙ ante anium fuit ⁊ cras ꝙ hodie et hodie ꝙͣ heri et paulopoſtꝙ nunc et nunc ꝙ paulo ate ꝓpinquor. Quoniā quicpuid teporis viuitur de ſpacō viuēdi diminiuitur ⁊ cōtidie fit minꝰ. minuſqꝫ reſtat. vt omno nihil ſitaliquid tēporis vite huiꝰ ꝙͣ curſus ad mortē ⁊ in fine huiꝰ quivſqꝫ ad mortē ꝓductiora ſpaciatēꝑis agit nō lentiꝰ ꝑgit ſed plꝰ