xvi. t. Melior eſt paciens viroforti ⁊ qui dn̄atur animo ſuo expugnatore vrbiū. Ex hoc laudātur pariencia magnoꝝ virorumatqꝫ pōtentū qui paciētes fuer̄tad ferendū iniurias Scribit nāqꝫ Seneca d̓ anthigono rege ꝙcun audiſſꝫ quoſdā qui cum nōvidebāt de ſe male loquētes atceſſit ad eos et dixit. Nūc maledixiſtis Anthigono cuius occaſionie in has miſerias incidiſtisMNodo autem benie optate ei q̄vos ex hacvoragine eduxit necamplius eis dixit Dicitur eciamin Policrabone ꝙ Ariſippus cuidam maledicenti ſibi ph̓s paciens reſpondit. Tu lingue tue ⁊ego aurium mearū dominus ſuet ibidem narratur ꝙ Venephophiloſophus de ſe maledicēti reſpōdit Tu didiciſti male dicereego maledicta cōtemere Ibidēhabetur de Octauiano ꝙ cum eidem deſcendenti rome ꝑ ſacramviam. deſperatus quidam diceret. O tiranne. reſpōdit Si eēmnō diceres net amplius deverb̓eius curauit. Fertur adhuc ibidem ꝙ ſimillimus quidam adoleſcens Octauiano vrbeꝫ intrauit quem Auguſtꝰ ad ſe adductum interrogauit. Dic mihi adoleſcens fuit nu̓mꝙͣ mater tuatome. Negauit ille nec cōtentuſadrecit ſed pater meus ioci itaqꝫ aſperitate vrbana notiriamomnium et familiaritatem ſibiconciliauit. Ibidem adhuc fertur illud quod ſcribit Auguſti.iiij. libro de ciuitate dei de magnō alexandro qui cum rephanderet piratam quēdā dicens. Curmare habes infeſtum. Ille libera voce reſpondit. Qud tibi vttu orbem terrarum Sed quia idego vno nauigio facio latro vocor quia tu magnā claſſe diceriſimperator. Vi ſolus et captꝰ ſitalexandet. latro erit. et multa alia contra alexandrum protulitanimoſe. Miratus alexandercōſtancia hominis honorauit eūiuſſitqꝫ cōſcribi milicie. Inilineſoꝫ Xter naratur ibi ꝙ anthigonꝰ peenttadagogus citheram alexādri magni fregit abiecitqꝫ dicens etatitue iam regnare conuenit vt eaque in corpore regis voluptatemluxurie dant domineris quod ille pacientiſſime tulit. quibus exemplis apparet nō vile eſſe neqꝫvituperabile ymo magnificum ēgregium atqꝫ decorum illatas inturias deſpicere¶ Secundo debet homo eſſe paciens in temporalium bonorumperdicione vt non ſubruat animius neqꝫ deſperꝫ ſi qn̄qꝫ hec fortune bona vt honor dignitas pobencia diuicie et ſimilia dinimūantur. Propterra laudatur Anaxagoras qui non eſt contriſtatꝰ quando in patriā rediens