ſpm̄ amon filij ſui. quoniā diligebat eū qꝛ p̄mogeitus erat ei.O quot ſunt patres qui imimoderato amore filios diligētes negligūt illoꝝ vi cijs ⁊ paſſionibꝰ obuiare. ob qd̓ et filios qn̄qꝫymo multociēs vitā male vidētfinire. Ecce quid amo euenit.certe in cōuiuijs occiſus ē a pueris abſolōis fr̄is ſui ip̄o iubēte¶ De iniuſticiā dauidVartū percatum dauidfuit iniuſticia cirta mfiboſeth. de quo fit meſio. ij. ℟. xvi. c. et. xix. t. Dicitnico. de lyra. ꝙ adu̓latores ⁊ detractores ſūt ꝑiculoſi principibꝰqꝛ dauid tam iuſtus et ſanctusverbis ſibe adu̓latoris ⁊ detractoris fuit ita captus et inuolutus ꝙ hereditatem mifiboſethdn̄i ſui eī ꝯceſſit in abſencia mfiboſeth et eo nō audito quodeſt prius. Et poſtꝙͣ audiuit mifiboſeth ſe excuſantem et veraditentem nō retractauit dictuꝫſuum iniuſtū botaliter ſed ſeruū eius peſſimū ſcꝫ ſibam fecitequalem dn̄o dicens. Tū et ſiba diuidite poſſeſſiones. qūē tn̄debuit ſuſpendiſſe ꝓpter falſamaccuſacione dn̄i ſui de trimineleſe maieſtatis. Etat miſiboſeth filius ſaul et recedente daad de iheruſalem cum exercitumiſiboſeth remanſit quia eratclaudus. et ſiba ſeruus eius venit ad dauid ⁊ dixit falſe tam.Mifiboſeth remanſit in iheruſalem dicens. Hodie reſtituetmihi dn̄s regnū pris mei ſan.vt notatur. ij. ℟. xvi. c.¶ De vana gloriā dauidVintū peccatum dauidfuit vana gloria. Fecitnamqꝫ ſuꝑbe numeraripopulū et inde gloriabat̉. ſicutponitur. i. Paral̓. xxi. c. et. ij. ℟vltimo. c. Ad quā numeracionēfiendā cooꝑatus eſt ſathan¶ De plaga peſtilencie qua deus puniuit populū¶ Capitulū terciū.liſtiifeVāuis īſcrutabilia ſinttutta.nob̓ iudiciā dei. Verutn̄ ab eo iuſte fieri oīamerito cōfiberi debemꝰ neqꝫ curihiūt hioſe ē inquirēdū. cur qn̄qꝫ pctaq̄ nobis ꝑua videtur ⁊ minimapuniat et q̄ maximia reputant̉ad tēpꝰ linquat impunita. Cūfuerorcta recte moderatur et ordinatſapiencia ſua. Idcirco in hoc mſterio de peſtilencia quā deꝰ populū ꝑcuſſit eo ꝙ illū ſuꝑbe daud numerauit dicemꝰ. De quaquiriqꝫ dubiā ſūt declarandā¶ Primū vtrum peſtilencia ſitflāgellum dei ꝓ peccatis