Sermo. II. De Aſſumptione Marie

vbi oīa ſtabilia ſunt anhelauit. Corona ꝟoque ꝯſueuit honorꝭ eſſe ſignū: ſignificat datū fuiſſe ipſi beate ꝟ̓gini honorē ſibi ꝯdignūPer. xij. autē ſtellas apoſtoli intelligūtur. qͥī obitu ⁊ aſſumptōe ipſius glorioſe virginisp̄ſentes fuiſſe dicunt̉. Mulieri aūt ipſi dateſunt due ale ad volandū. per quas intelligit̉ꝙ tam ī corpore qͣꝫ ī aīa volauit ad celū. Petrus aūt iohānis ſuper Apoca .xij. exponenspredicta verba. Mulier amicta ſole ⁊c̄. ait.In iſtis verbis notant̉ tria que facta ſunt indie aſſumptōis. Primū ē corporis ipſiꝰ glorificatio. q̄ notat̉ ibi. Mulier amicta ſole .i.Maria amicta corꝑis gl̓ificatōe. q̄ ꝯſiſtit īqͣttuor dotibꝰ eiꝰ .ſ. claritate. agilitate. ſubtilitate. ⁊ īpaſſibilitate. q̄ oīa ī ſole ſignificanturRadius em̄ ſolis eſt clarus ⁊ agilis. nam ſubito ab oriēte ī occidentē volat. Itē ſubtil̓ eſtqꝛ intrat vitꝝ ſine aliqua fractōe. Itē eſt impaſſibilis. qꝛ nec gladio: nec lapide vel alioaliquo poteſt ledi. Et ꝓpter hoc dicit dn̄sMatth̓. xiij. Fulgebunt iuſti ſicut ſol. Ubidicit Bern̄. Quis erit ſplendor animarumquādo ſolis ſplendorē habebit lux corporū.Hec etiā glorificatō aīe ⁊ corporis figuraturIſa. xlj. vbi dixit deus. Dabo eis coronā ꝓ cinere .i. gloriā anime ꝓ humilitate patientie.Et oleū gaudij. id eſt ſtolā ſeu gloriā corꝑisꝓ luctu .i. ꝓ miſeria corporali. Oleū em̄ eſt ſanatiuū ſeu mitigatiuū doloris. ꝑ quod ſignificat̉ impaſſibilitas. Itē eſt penetratiuū. perquod ſignificat̉ ſubtilitas. Eſt etiaꝫ leue. vn̄om̄ibꝰ liquoribꝰ ſuꝑnatat. per qd̓ ſignificat̉agilitas. Itē lucidū eſt ⁊ cibꝰ lumīs. per qd̓ſignificat̉ claritas. Hāc igit̉ coronā cuꝫ oleohabuit virgo bn̄dicta. que ī aīa et corꝑe glorioſoī celū eſt aſſumpta. Fuit etiā ipſabtīſſima virgo in celo militātis eccleſie amicta ſole .i. maxima caſtitatis claritate. Habuit nāqꝫ caſtitatem clariſſimā ⁊ altiſſimā. Clara ēem̄ ⁊ alta caſtitas ꝯiugalis. clarior ⁊ altior caſtitas vidualis. ſꝫ clariſſima ⁊ altiſſima fuiteiꝰ caſtitas virginalis. Un̄. j. ad Cor̄. xv. d̓r.Alia eſt claritas ſolis. alia lune. ⁊ alia ſtellarū. Claritas ſolis eſt cōtinētia ꝟginalis. claritas aūt lune eſt ꝯtinētia vidualis. ſed claritas ſtellarū eſt ꝯtinētia cōiugalis. Om̄es tamē has claritates habuit ipſa bn̄dicta mater dei. que fuit ꝟgo. cōiugata ⁊ vidua. UndeEcc̄i. xxiiij. inqͥt. In me omnis gratia vite .ſ.virginalis. ꝯiugalis ⁊ vidualis. In triūphāte aūt eccleſia ī aſſumptōne fuit amicta ſoleid eſt oīm ſanctorū ꝯgregatōe. qͥ cū maximogaudio eā ad thronū glorie deduxerunt Un̄

ī figurā d̓r Numeri. x. Eleuata eſt nubes. ideſt virgo Maria. ⁊ ꝓfecti ſunt filij Iſrael perturmas ſuas. eā comitādo. quod p̄dictū etiam fuerat Ecc̄i. xxiiij. vbi d̓r. In dn̄o honorabit̉. ⁊ ī medio populi glorificabitur. ⁊ in eccleſijs altiſſimi aperiet os ſuū. ⁊ in conſpectuvirtutis illius gloriabit̉. ⁊ ī plenitudine ſancta admirabit̉. ⁊ ī multitudine electorū habebit laudē. ⁊ inter benedictos benedicetur Sicut ergo bn̄dicta virgo ī terra tenuit primatum. Un̄ ipſa ait Ecc̄i. xxiiij. In omni terraſteti. ⁊ ī om̄i populo ⁊ in omni gēte pͥmatū tenui. ita etiā in celo primatū eſt cōſecuta ſuꝑoēs electos. Et ideo ī predicto. c. etiaꝫ dicit.Et radicaui ī populo honorificato. ⁊ in partes dei mei hereditas illius. ⁊ ī plenitudineſanctorū detētio mea. ¶ Dicit̉ aut luna ſb̓ pedibus eius .i. om̄is defectꝰ ⁊ imꝑfectio. Tūcem̄ repleta fuit omni bono ſine aliquo defectu. Unde dicere potuit cū ꝓpheta pͣs. xxij.Dn̄s regit me ⁊ nihil mihi deerit: ī loco paſcue ibi me collocauit. Quattuor aūt ſunt q̄gerunt defectum boni. Primū eſt ſuperbia.oiuxta illud pͣs. Defecerunt framee in finem.rEt iſte defectus deſignat̉ ī luna. que a paganis dicebatur regina celi. Un̄ dicebant Hiere. vij. Faciamꝰ placētas regine celi. Superbia em̄ vult audire placētia. Hāc aūt lunaꝫid eſt defectū ſuperbie. ſuꝑpeditauit beata virgo per veram humilitatē. De qua Luce .j. ipſa inqͥt. Reſpexit humilitatē ancille ſue. Secundū eſt impatientia. iuxta illud Iob. iiij.Uenit ſuper te plaga ⁊ defeciſti. Et hoc etiaꝫviciū ſignat̉ in luna cum d̓r Iohelis. ij. ꝙ luna vertetur ī ſanguinē. id eſt aīa ī furorem etiracundiā .ſ. ꝑ impatientiā ⁊ iram per quamſanguis ebulit. vel per quaꝫ ſanguis effunditur. Et hūc qͦꝫ defectū Maria ſuppeditauitque tota mitꝭ ⁊ patiēs fuit. Un̄ ipſa ait Ecc̄ixxiiij. Spūs meꝰ ſuꝑ mel dulcꝭ: ⁊ hereditasmea ſuꝑ mel ⁊ fauū. Terciū ē auaricia. iaxtaillud Iſa. xl. Deficient pueri. id eſt auari. ⁊ laborabūt. Auari em̄ ad modū pueroꝝ plusſunt amatores bonorū temporaliuꝫ qͣꝫ regnicelorū. ⁊ hic etiā defectus ſignat̉ ī luna q̄ eclypſatur ex vmbra terre. id eſt anima ex auaricia terrenorū. Et de hoc pōt exponi illud Luce. xij. Luna nō dabit lumē ſuū. Sed huncdefectū beata ꝟgo ſuꝑpeditauit ꝑ pauꝑtateꝫ⁊ terrenorū oīm contemptū. Un ei d̓r Cantico. iiij. Tota pulcra es amica mea: et macula .ſ. terrene auaricie. non eſt in te. Quartumeſt vanitas glorie. iuxta illud pͣs. Defecerūtī vanitate dies eorū. Et hic etiā defectus dei

Mariaamictaſole.

Quattuorſt̓ q̄ gerūt defectū.

L