Pars. XI.

grini. hec ille. Iſta igit̉ fuit p̄cipua cauſa qͣrexp̄s nō aſſumpſit matrē ſua ſecū. vt videlicꝫpoſtea cū maiori honore ſuſciperet̉ in celū. etip̄e cū tota celeſti curia illi veniret obuiā. Ethac cauſam aſſignat Anſel. ī lib̓. de excellētiabeate virginis. c. vij. dn̄m noſtrū alloquens⁊ dicens. O bone Ih̓u. quō pati potuiſti vtte ad regnū glorie remeate illā beata matreꝫtua ī miſerijs mūdi relinqͥres. ⁊ nō ſtatim tecū regnatura aſſumeres? Fortaſſis dn̄e hocagere voluiſti. ne tue curie veniret ī dubiumcui potiꝰ occurreret. tibi .ſ. dn̄o ſuo pͥmo in aſſumpta carne celū petēti. An ipſi matri ſil̓r īip̄m regnuꝫ materno iure tecum aſcendenti.Prudentiori gͦ ⁊ digniori ꝯſilio p̄cedere illāvolebas: quatenꝰ ei locū īmortalitatis in regno tuo p̄parares. ⁊ ſic comitatus tota curiatua feſtiuꝰ illi occurreres. eamqꝫ ſicut decebatmatrē tua ꝑ teip̄m exaltares. hec ille De hisaūt cauſis remaſiōis ſue ī hͦ mūdo poſt aſcēſionem filij certificata ab ipſo filio ſuo. bn̄dicta virgo ꝯtētiſſima remaſit. Nō eī petebatvt aſſumeret̉ cū filio niſi ſub ꝯditōe .ſ. ſi deoplaceret. ⁊ nō aliter. ⁊ hoc nō fuit velle aliqͥdꝯͣ diuina volūtatē. ſꝫ potiꝰ ſuū velle diuīe volutati ſubiacere. Btīſſima etem ꝟgo qͥ nūqͣꝫpeccauit: nūqꝫ aliqͥd ꝯͣ diuinā volūtatem voluit. Et ī hac ſua petitōe cōditionata fecit ſicut poſtca egit filius eius. qui Matth̓. xxvj.inquit. Pater ſi poſſibile eſt tranſeat a me calix iſte. Uerūtame nō ſicut ego volo. ſꝫ ſicuttu. Fiat volūtas tua.¶ Pars quarta huius ſermonis que dicitur dormitōis.Uerūt qͥdaꝫ nūqͥd gl̓ioſa ꝟ̓go ſitlmortua. an ꝟo ſine morte fuerit īcelū aſſumpta. ſic̄ factū fuiſſet denr̄is pͥmis ꝑentibꝰ ſi nō peccaſſētſiNā Aug. ſuꝑ Gen̄. ⁊ recitat mgr̄ ī. ij. diſ. xx.e̓ di. ꝙ ſi nō fuiſſent trāſgreſſi diuinū p̄ceptuꝫſine morte ſtatuto tꝑe fuiſſent ad melioremſtatū. hͦ ē ad btītudinē trāſlati. Ad quā dubitatōꝫ rn̄det̉. ꝙ licet btīſſima ꝟgo nūqͣꝫ habuerit aliqd̓ pctm̄ actuale. nec etiā originalevt incōuincibilit̓ ꝓbatū ē ī pͥma ꝑte pͥncipali huiꝰ oꝑis. in rōnabile fuit ipſam mori. vtī eadē ꝑte declaraui rn̄dēdo ad argumētū qͦdici poſſet debuiſſe ceſſare mortē in ꝟgine ceſſante ī ea pctō. quā rn̄ſionē vide ibi ī. ij. ẜmone. ꝑte. ij. Et hac veriſſima opinione tenentcatholici doctores. Un̄ Aug. ī ſermone de aſſumptōne ꝟgīs inqͥt. Memores ꝯditionishūane mortē illā tꝑalē ſubiſſe matrē dei dicere nō metuimꝰ. Ide qͦꝫ dicit Damaſ. in duo

bus ẜmōibꝰ aſſumptōis eiuſdē. Et Hiero.ī ſermōe ad Euſtochiū. vbi ait. Cū ꝓfecto nihil ꝯſtet niſi ꝙ hodierna die glorioſa migrauit a corꝑe ¶ Fuit aūt hoc deces qͣdruplici rōne. Primo ꝓpt̓ filij ſui ꝯfirmatōeꝫ. Cuꝫ em̄xp̄s natura noſtrā aſſumpſerit vt eadem na litura q̄ peccauerat ſctīficaret̉: decuit vt hͦ mani nfeſte on̄deret ad ꝯfutandas multas hereſes uquas futuras p̄nouerat. Fuer̄t eī heretici nōnulli qͥ nō ſolū natura noſtraꝫ. hͦ eſt de genereAda eū aſſumpſiſſe negauerūt. ſed oīno eūcorpꝰ fantaſticū habuiſſe aſſeruerūt. Int̓ qͦsfuerūt manichei. Ualētinꝰ aut hereticꝰ dixitxp̄m celeſte corpꝰ aſſumpſiſſe. Ut gͦ on̄deret̉ꝙ xp̄s ꝟe de illo genere erat qd̓ morteꝫ meruerat. decuit vt eiꝰ genitrix mortē ſuſtineret. Sꝫem̄ ſine morte ad gloriā fuiſſꝫ trāſtata. faciliter creditū fuiſſet vel ꝙ nō fuiſſet de hūanogenere. vel nō de illa ſtirpe pͥmorū parētū. Etſic ſi bt̄a ꝟgo nō fuiſſet credita eē de ſtirpe humana ab Adā deſcēdēte. ſil̓r creditū fuiſſet d̓xp̄o eiꝰ filio. Et ꝯſequēter viſum fuiſſꝫ ꝙ xp̄sꝓ ipſo humano genere ꝯgruētē ſatiſfactōemno feciſſet. et ꝙ idoneꝰ redemptor nō fuiſſet.Mors aūt ipſiꝰ bn̄dicte ꝟgīs on̄dit illā fuiſſe veracit̉ de humano genere. ⁊ de illa ꝓpagine de q d̓r Heb̓. ix. Statutū ē homībꝰ ſemelmori. ¶ Scd̓o ꝯueniēs fuit ipſam mori ꝓpt̓filij ſui ꝯformatōeꝫ. Neqꝫ em̄ decuit ea melioris eē ꝯditōis qͣꝫ filiū. qͥ vere deꝰ ⁊ hō ē. Incōueniēs nāqꝫ eēt ꝙmēbꝝ p̄cederet caput. cūoīa mēbra ſequant̉ natura ſui capitis. l. cumī diuerſis. ff. de reli. ⁊ ſumpti. fu. Cū igit̉ filiꝰbt̄e ꝟegīs ſit caput totiꝰ eccleſie. vt ait apl̓s adCol̓. j. Cuiꝰ vtiqꝫ ⁊ virgo eſt mēbrū. Et ipſemortē ſuſtinuerit. īmo (vt inquit Aug. in. ij.lib̓. de baptiſmo ꝑuulorū) ſi nullus eū interfeciſſet ſenio defeciſſet. ꝓfecto decuit vt btā qͦꝫ ꝟgo moreret̉ quo filio ſuo eſſet ꝯformis ¶ Tercio hoc ꝯueniēs fuit ꝓpter ſui meriti augmētatōem. Decuit enī gr̄a plenā nō ſolū mereribonis operibus. ſed etiam paſſionibus ⁊ tribulatōibus equanimiter toleratis. Patientia em̄ opus ꝑfectū habet Iaco. jͣ. Et ꝓpterea deus ſepe immittit aduerſa ad augmētuꝫvirtutis ⁊ meriti. vij. q. j. c. aduerſitas. et. xj.q. iij. c. in cunctis. Et quoniā vltimū terribiliū eſt mors. vt dicit̉ in. iij. eth̓. ⁊ in. l. vltimūff. de penis. Ideo voluntaria et patiens eiusſuſtinētia ſummū patiētie genus demōſtratvnde meritum auget. et tato magis in beatavirgine meritū augmētauit quāto pro vlloſuo crimine mors illi debita nō fuit. ¶ Quafto hoc cōgruū fuit ꝓpter noſtrā cōfortatio-

NAn mortua pͥusvel an ſine mortefuerit aſſumpta.

Rōnabilit̓ debuitmaria pͥus mori.

P

Q

R