Pal̓S. X.

bn̄dicta ceſſa hor mai de lacrimare. Piu nōſtar coſſi ſmarrita Incomēza a iubilare. Pone in capola cordna laqualio te hō portato.Chete fazo la madona e regina del mio ſtato. ¶ Aliud quoqꝫ ineffabile gaudiū habuitvirgo btiſſima. cū filiū ſuū ꝑſpexit totū glorioſuꝫ aſcēdere ī celū. Nō em̄ eſt vllatenꝰ dubitāduꝫ: qͥn ipſa pn̄s fuerit aſcēſiōi filij ſui. cuiinterfuerūt etiā apl̓i. vt habet̉ Act̉ j. ⁊Mar.vl. Hoc aūt gaudiū ꝟginis cauſatū ē ex qͣttuor. Primo ex eo. ꝙ filiꝰ eiꝰ ad dexterā dei ſedere debebat. Un̄ Mar. vl. d̓r. Et dn̄s qͥdeꝫIh̓s poſtqͣꝫ locutus eſt eis aſſumptꝰ eſt ī celū⁊ ſedet a dextris dei. Scd̓o ex eo. ꝙ aīas oīmſanctoꝝ ſecū ad celū deducebat. ẜm illud qd̓ei p̄dixit ꝓpheta pͣs. lxvij. Aſcēdiſti ī altumcepiſti captiuitate. Et Michee. ij. d̓r. Aſcēdit pādēs iter an eos. Tercio cauſabat̉ gaudiū ex eo ꝙ celeſtem ianua aperiebat. iuxta illud ad Hebre. iiij. Habemꝰ pontificē qͥ penetrauit celos Ieſum xp̄m. Un̄ eccleſia canit illi. Eternitatis nobis aditū deuicta morte reſeraſti. Et iteꝝ. Tu deuicto mortꝭ aculeo aperuiſti credentibꝰ regna celoꝝ. Quarto cauſabat̉ ex eo. ꝙ filiꝰ eiꝰ aduocatꝰ humani generisꝯſtitutꝰ erat. Iuxta illud. j. Ioh̓. ij. Aduocatū habemꝰ apud patrē Ih̓m xp̄m iuſtū. ⁊ ip̄eeſt ꝓpiciatio ꝓ pctīs noſtris. Et ad Hebre.vij. Semꝑ viuēs ad interpellandū ꝓ nobisEt eiuſdē epiſtole. ix. c. Xp̄s introiuit ī celumvt appareat vultui dei ꝓ nobis. Aſcēſurꝰ aūtdn̄s: iocundiſiimo vultū ⁊ ſuauiſſima vocepoſt dulciſſimos amplexꝰ ⁊ oſcula. dixit chariſſime mr̄i ſue. O dilectiſſima ⁊ digniſſimagenitrix mea. et infantiliū neceſſitatū mearūſedula mīſtratrix. ⁊ particeps oīm laboꝝ meorū. que fuiſti mecū cruci cōfixa ex dolore materne dilectionis. teneritudo requireret vt tenūc mecum adducerem ad gloriam. niſi horum dilectorū filiorum tuoꝝ. ⁊ puſilli gregismei indigētia me moueret. ꝗbus te matrem⁊ ꝯſolatricē ac magiſtrā intima pietate relinquo. ⁊ te eis vt ipſoꝝ reginā ⁊ dn̄am recōmēdo. Iteꝝ aūt veniā ad te. ⁊ cuꝫ ineffabili gloria aſſumā te. vt vbi ego ſum: ⁊ tu ī eternumſis mecū.¶ Pars ſexta que dicitur miſſionis. ſcilicet ſpūſſancti.Eatā ꝟginē fuiſſe p̄ſentē miſſioniſpūſſancti. qn̄ ī die penthecoſtesīforma ignis ⁊ ī ſpecie linguaruꝫdeſcēdit ſuꝑ apoſtolos ī mote ſyonulli dubiū eſt. Dr̄ aūt penthecoſtes a pentha quod eſt qͥnqꝫ. ⁊ coſten. quod eſt decē. qͥa

qͥnquies decē .i. qͥnquaginta dies ſunt a reſurrectōe dn̄i vſqꝫ ad ipſam diē. de quo vide perArch̓. ī. c. hūc numeꝝ. lxxxvj. di. Ꝙ autemetiā ipſa bn̄dicta ꝟgo p̄ſens fuerit. patet. qͥaAct̉ .jͣ. d̓r de apoſtolis poſt aſcenſionem xp̄i.Hi omēs erat vnanimiter ꝑfeuerātes ī orationibus cuꝫ Maria matre Ieſu. Et poſteaſeqͥtur ī. c. ſequenti. ꝙ exiſtētibus illis ī eodeꝫloco. factus eſt de celo ſonus tāqͣꝫ adueniētisſpūs vehemētis. ⁊ repleuit totam domū vbierāt ſedentes ⁊c̄. Si igit̉ ſuꝑ om̄es beata virgo ſpūmſanctuꝫ (vt indubitāter tenēdum ē)recepit: profecto cōſtat ꝙ de eius receptōe mirū ī modū exultauit. Miſſio em̄ ipſius ſpūſſancti totū mundū letificauit. Unde de filiovirginis canit̉ deo patri ī p̄fatōe miſſe penthecoſtes. Qui aſcendēs ſuꝑ omēs celos. ſedenſqꝫ ad dexterā tuam ꝓmiſſum ſpūmſanctumhodierna die ī filios adoptōis effudit Quapropter profuſis gaudijs: totus ī orbe terrarū mūdus exultat ⁊c̄. Et ideo multo magisillū recipiēteſ gaudio ⁊ exultatōe ꝑfudit. Un̄ipſam bn̄dictaꝫ virginē (que ipſius ſpūſſancti habitatio ⁊ ſacrariū erat) maiori ⁊ incomꝑabili cōſolatōe repleuit. Nō ſolū aūt tunc.ſed prius ſepius eam repleuerat. maxime īſua cōceptione et ſanctificatione ī vtero matris. ſicut predictum fuerat pͣs. xlv. Flumīsimpetus letificat ciuitatem dei. ſanctificauittabernaculū ſuū altiſſimus. Itē ī cōceptōe filij dei. iuxta illud Lu .j. Spuſſanctus ſuperueniet ī te: ⁊ virtus altiſſimi obumbrabit tibi. De hac repletione prophetatum fueratSap. j. vbi dr. Spūs dn̄i repleuit orbemterrarū. Ipſa em̄ orbis terre dicit̉. Unde dedeo inquit pͣs. Operatus eſt ſaluteꝫ ī medioterre. Semꝑ ergo gaudio replebal̉ virginisanima. que ſemꝑ ſpūſancto erat repleta Un̄dicebat deo illud Sap̄. xij. O qͣꝫ bonus ⁊ ſuauis eſt dn̄e ſpūs tuus.¶ Pars ſeptima huius ſermonis que d̓rAſſumptionis.Ltimū gaudiū beatiſſime virginis in hoc ſermone explicanduꝫd̓r aſſumptōnis. De quo dicami vndecima parte principali huius operis. ſermone. jͣ. ⁊. ij. et ideo hic ſuccīctepertraſeo. Quantū ꝟo gauiſa ſit in glorioſaſua aſſumptione: nullus hominū mortaliūcognoſcere poteſt. Hoc autem eius gaudiuꝫLcauſabatur ex quattuor. Primo ex eo ꝙ ī ce aſlum aſcendebat in anima et corpore. Unde niAug. ī ſermone aſſumptos ait. Letal̓ Ma riria leticia inenarrabili corꝑe ⁊ ania glorifica qͣt

Gaudiūqd̓ hūit īaſcēſione

M

Gaudiūaſſūptiois Maie fuit ex

N