Sermo. II.De gaudlisNarie

fraus ficta tibi. nā ꝑdere q̄ris Nō colere īfātē. ſic ſe ꝑqͥrere veꝝ Fingit hypocrita. vult expugnar reꝑtū. hec ille. Propt̓ hͦ igit̉ ipſi magi ꝑ aliā via reuerſi ſunt ī regionē ſuā. Et id̓oHerodes iratꝰ ꝙ eēt ab eis illuſus. fecit ī odium eoꝝ ꝯburi omēs naues tharſis. qꝛ ipſi reges erat d̓ ꝑtibꝰ illis. Et ita exponit̉ illud qd̓p̄dictū fuerat ꝑ Dauid pͣs .xlvij. In ſpū vehemēti ꝯteres naues tharſis. Hec aūt reuerſio magoꝝ nobis aliqͥd īſinuauit faciēdum.Un̄ Greg. vbi. sͣ. ait. Magnū ꝟo nob̓ aliꝗd magi innuūt. cū ī regione ſuam ꝑ aliā viam reuertunt̉. In eo naqꝫ qd̓ admoniti faciunt: ꝓfecto nobis inſinuāt qͥd faciamus Regio qͥppe noſtra ꝑadiſus eſt. ad quā Ih̓u cognito redire ꝑ viā q̄ venimꝰ ꝓhibemur. A regiōe etem̄ noſtra ſuꝑbiēdo. inobediēdo. viſipilia ſequēdo. cibū vetitum guſtādo diſceſſimus. ſꝫ ad eādē neceſſe ē vt flēdo. obediendoviſibilia ꝯtemnedo. atqꝫ appetituꝫ carnis refrenādo redeamꝰ. gͦ ꝑ aliā viā ad regiōeꝫ noſtrā regredimur. qn̄ q̄ a ꝑadiſi gaudijs ꝑ delectamēta diſceſſimꝰ ad hec ꝑ lamēta reuocamur. O igit̉ deuota aīa. ꝯſidera quantū exultabat ꝟgo btīſſima: q̄ videbat pueꝝ ſuum abonis regibꝰ ſic venerari. ⁊ a malis tātū timeri. De quo inqͥt Aug. ī ſermone EpiphanieIn p̄ſepe iacebat ⁊ magos ab oriēte vocabat.Abſcondebat̉ ī ſtabulo: ⁊ agnoſcebat̉ ī celo.vt agnitus ī celo manifeſtaret̉ ī ſtabulo. ⁊ appellaret̉ Epiphanie dies iſte. qd̓ latine manifeſtatio dici pōt. Simul eiꝰ celſitudinē. hūilitateqꝫ ꝯmedas. vt qͥ in aꝑto celo ſydereis ſignis monſtrabat̉. i anguſto diuerſorio queſitus inueniret̉. inualidꝰ ī infantilibꝰ mēbrꝭ inuolutꝰ ī panis adoraret̉ a magiſ. timeretur amalis. Pie gͦ timeāt reges ad pr̄is dexteramiā ſedentē. que rex impiꝰ timuit adhuc mr̄isvbera lambētē. Et ibidē exclamat idē Augꝭ.di. Quis eſt iſte rex tam paruus. taꝫ magnꝰnodū ī terris loquēs. ⁊ iam ī celis edicta propones? O felices reges oriētales. qͥ iſtius magni regis famuli facti eſtis. Ut aūt dic̄ Chriſoſ. ſuꝑMat. cū ad patriā ſua reuerſi eſſentp̄dicates multos etudierūt. Et deniqꝫ cuꝫ b.Thomas apl̓s poſt aſcēſionē dn̄i ī illa regione ꝑrexiſſet: ab eo baptizati ſunt. ⁊ facti ſuntadiutores p̄dicatōis eiꝰ. Quoꝝ corꝑa poſtfelicē morte pͥmo ꝑ Helenā Cōſtātini mr̄eꝫreꝑta Cōſtātinopolim traflata ſunt. Deīdeꝑ ſctm̄ Euſtorgiū mediolanēſem ep̄m Mediolanū ſunt ꝑducta. Et vltimo ꝑ federicūimꝑatorē Coloniā theutonie ſunt delata. Et(vt d̓r) ſꝑ cū facie reſpiciūt verſus Mediola

nū. ⁊ ſi aliqn̄ reuoluant̉: iteꝝ ſe vertūt verſusipſam ciuitatē. ī qua multis annis ſteteruntEoꝝ ꝟo aīe cū dn̄o Ih̓u xp̄o. ⁊ ipſa btā ꝟgīematre eiꝰ ī celeſti regno triumphat.¶ Pars quarta huius ſermonis que dicitur preſentationis.Eqͣrto gaudio bn̄dicte virgīs ſatis dixi in. viij. ꝑte pͥncipali huioꝑis. ⁊ iō h̓ breuit̓ ꝑtrāſeo. Si eīISymeō tātū gauiſus ē ī p̄ſentatiōe ꝑuuli Ieſu ī templo: vt viſo et amplexato eo cātauerit. Nūc dimittis ſeruū tuudne⁊c. quantū debebat iubilare mr̄eiꝰ vidēs ſctm̄Symeonē ſpūſctō feruēte obuiare filio ſuo.⁊ corā eo genua flectere. eūqꝫ vt dn̄m ⁊ deumſuū adorare adhuc ī maternis brachijs exntē. atqꝫ cū humilitate ⁊ deuotōe maxima extedente brachia ſua. ⁊ dicetē eidē pijſſime ꝟgini. O bona dn̄a. o genitrix dei mei. o regīa ceti. obſecro placeat vobis dare mihi oſculandū ⁊ amplexādū. ac ī vlnis meis fouendumdulciſſimū filiū veſtrū ſaluatore meū. quemtāto tꝑe expectaui. ⁊ videre deſideraui. ⁊ de calus viſione rn̄ſum a ſpūſctō accepi. Ego em̄ad hͦ officiū a deo electꝰ ſum. ad hͦ miſſus ſuꝫ⁊ huic mīſterio reſeruatꝰ. Cui cū benigna virgo filiū ſuuꝫ liberaliter obtuliſſet. ⁊ cuiꝰ bn̄dicti pueri facie radij lucidiſſimi exibat. ille lachrimis ex dulcedine decurrctibꝰ eū reuerent̉⁊ ſuauiter amplexatus ⁊ oſculatꝰ exclamauitO felix mr̄ que te bn̄dictū ſaluatorē meū generauit. btūs vēter qͥ te portauit: ⁊ vbera queſuxiſti. Exiſtimo aūt ꝙ ipſe Symeō ebriusſpū exclamaret. Currite currite oēs gentes. ⁊videte pueꝝ qͥ fecit celos. Currite ꝟgines. etletamī cū Maria. currite viri. ⁊ accingimī ꝟtute cū ſctō Ioſeph. currite vidue ⁊ predicateac bn̄dicite huc ſctīſſimū ꝑuulū cum AnnaCurrite angeli ⁊ obſtupeſcite euꝫ ī tēplo offerri cui oīa offerunt̉ ſacrificia. Currite iuſti accipite leticiā. Currite pctōres ⁊ accipite veniāCurrite ſenes ⁊ cantate mecuꝫ. Nūc dimittꝭſeruū tuū dn̄e ẜm verbū tuum ī pace. Quiaviderūt oculi mei ſalutare tuū ⁊c. In quo cātico laudauit filiū ꝟgīs de tribꝰ. pͥmo ꝙ eſſetſaluator mūdi. ſcd̓o ꝙ eēt lumē totiꝰ orb̓. tercio ꝙ eēt gloria plebis Iſrael. qꝛ magna ē gloria iudeoꝝ ꝙ filiꝰ dei natꝰ ſit de eoꝝ ſtirpe. Nōſolū aūt gauiſa ē btā virgo de ſctō Symeōeꝯmēdāte filiū ſuū. ſed etiā de btā Anna prophetiſſa. q̄ mirabilia de xp̄o om̄ibꝰ p̄dicabatDe his aut omībus tractat Ioh̓. gerſon vbis. di. Rnſum ſymeon accepit deſuper olim.Nō te mors rapiet niſi xp̄m videris an̄ Xp̄syy 3

Corporaregū vbiſint.

Quidmagorūreuerſioſignificet

R