De gaudiis MarieGEVMO. II.
¶ Pars tercia huiꝰ ſermonis que d̓r adoratōis ſiue oblatōis.Erciū gaudiū ꝟgīs gl̓ioſe fuit inmagoꝝ adoratōe. Un̄ ſciēduꝫ ꝓmaiori iſtiꝰ gaudij declaratōne ꝙd̓r Iſa. xlv. dn̄o nr̄o Ih̓u xp̄o. Uere tu es deꝰ abſcōditꝰ. ſctūs Iſrl̓ ſaluator Deꝰem̄ pr̄ dedit eū manifeſtū fieri n̄ oī populo: ſꝫteſtibꝰ pordinatis a deo. vt ait Petrꝰ Act̉. x.Pertinet em̄ ad diuīe ſapīe ordinē. vt eiꝰ dona ⁊ ſecreta nō eqͣlit̓ ad oēs. ſed īmediate adqͦſdā ꝑueniāt. ⁊ ꝑ eos ad alios deriuent̉. Un̄hͦ etiā debuit circa dn̄i Ieſu natiuitateꝫ obſeruari. vt nō oībꝰ manifeſtaret̉: ſꝫ qͥbuſdā. perqͦs poſſet ad alios ꝑuenire. Quapropt̓ ſanctꝰ Tho. ī. iij. ꝑte ſum. q. xxxvj. ar. j. dic̄. Nat tiuitas xp̄i nō debuit oībꝰ cōit̓ eſſe manifeſtaPrimo ꝗͥdeꝫ. qꝛ ꝑ hͦ impedita fuiſſet hūanaredēptio q̄ ꝑ cruceꝫ ꝑacta eſt. Quia vt d̓r. jͣ.ad Cor. ij. Si cognouiſſent nūqͣꝫ dn̄m glorie crucifixiſſent. Scd̓o qꝛ hͦ diminuiſſꝫ meritū fidei. ꝑ quā ipſe venerat hoīes iuſtificare. ẜm illud Rom. iij. Iuſticia dei ꝑ fidē Ieſuxp̄i. Si em̄ manifeſtis indicijs xp̄o naſcēteeiꝰ natiuitas oībꝰ appareret: iā tolleret̉ rō fidei. q̄ eſt argumentū nō apparētiuꝫ Hebre.xj. Tercio. qꝛ ꝑ hoc veniſſet ī dubiū veritashumanitatis ipſius. Un̄ Aug. dicit in epiſtola ad Uoluſianū. Si nullas ex ꝑuulo iniuuentuteꝫ mutaret etates. nullos cibos. nullos caꝑet ſomnos. nōne opinionē ꝯfirmareterroris? nec hoīm veꝝ vllo mō ſuſcepiſſe crederet̉. ⁊ dū om̄ia mirabiliter faceret. auferretquod miſericorditer fecit. Un̄ de gr̄a dei ſaluatoris erudiēdi erāt om̄es hoīes ad ſalutē.nō in pͥntipio natiuitatis eius: ſed poſtea tēpore ꝓcedēte: poſtqͣꝫ oꝑatus eſt ſalutē in medio terre. Un̄ poſt paſſionē ⁊ reſurrectōeꝫ ſuam dixit diſcipulis Matt. vl. Euntes docete om̄es gentes. hec ille. ¶ Notandū ꝟo ē. ꝙnatiuitas xp̄i quattuor generibꝰ hoīm fuitmanifeſtata. Primo ipſi bn̄dicte virgini etIoſeph ſponſo eius. qui inſtruendi erāt denatiuitate dei anteqͣꝫ naſceret̉. qꝛ ad eos pertinebat reuerentiā habere ꝓlis cōcepte ī vtero⁊ obſequi naſciture. Sed qꝛ eoꝝ teſtimoniūꝓpter hoc ꝙ domeſticū fuiſſet habitū ſuſpectū circa magnificatōem xp̄i. Nam teſtimoniū domeſtici reprobatur ⁊ nō valet .ſ. iure ciuili. C. de teſtibꝰ. quia familiaritatis. ꝓpinqͥtatis ⁊ ꝯſanguinitatis affectio veritateꝫ impedire ſolet. c. accuſatores. iij. q. v. Ideo oꝑtuit vt alijs manifeſtaret̉ extraneis. quorumteſtimoniū ſuſpectū eſſe nō poſſet. Propt̓ea
Ioſeph certificatus eſt ab angelo Matt. j.duꝫ ei dixit. Ioſeph fili Dauid: noli timereacciꝑe Mariā coniugē tuā. qd̓ em̄ ī ea natūeſt: de ſpūſancto eſt. Scd̓o manifeſtata fuitpaſtoribꝰ ab angelo Lu. ij. Tercio iſtis magis qͥ ꝑuenerūt ad xp̄m. xiij. die natiuitatiseius. quo die feſtū Epiphanie. id eſt manifeſtatōis ſiue apparitōis celebrat̉. quia nouaſtella ipſis tribus magis apparuit. vt infravidebit̉. Si em̄ reuoluto anno aut etiā duobus annis poſt xp̄i natiuitatē ꝑueniſſent adxp̄m. nō inueniſſent eū in Bethleem. cū ſcriptū ſit Lu. ij. ꝙ poſtqͣꝫ ꝑfecerūt om̄ia ẜm legedn̄i .ſ. pueꝝ Ih̓m offerentes in templū. reuerſi ſunt in galyleam in ſuam ciuitateꝫ Nazareth. Quarto autem manifeſtata eſt iuſtis ītemplo .ſ. Symeoni. ⁊ Anne ꝓphetis. qͥ deipſo ꝓphetauerūt vt habet̉ Lu. ij. Et iſti oēspoterant dicere cum magis. Uidimus ſtellam eius Matt. ij. ¶ De his ꝟo magis triaad p̄ſens videbimus. Primū dicet̉ nominatōis. Scd̓m apparitōis. Terciū ꝟo oblationis. Quo ad pͥmū dico ꝙ iſti reges appellaˡti ſunt magi .i. malefici. Un̄ Exo. viij. Malefici Pharaonis dicunt̉ magi. ⁊ ſimilit̓ oēsincātatores ⁊ diuini dicunt̉ magi. .xxvj. q. v.c. nec mirū. ⁊. l. nemo. C. de male. Dicit auteꝫChriẜ. ſuꝑ Mat. iſtos fuiſſe maleficos. ſedpoſtea cōuerſos. quibus voluit dn̄s ſuā natiuitatē reuelare. ⁊ eos ad ſe adducere. vt perhoc peccatoribꝰ ſpem venie p̄beret. et ſic poſtconuerſionē retinuerūt denominatōeꝫ. ſicutetiā Simon leproſus poſt curatōem. ⁊ quiſemel fuit fugitiuus: ſemꝑ d̓r fugitiuus. l. qͥſit fugitiuus. ff. de edili. edic. Uel dicunt̉ magi. id eſt illuſores. quia illuſerunt Herodemꝑ aliam viam reuertentes ad regionē ſuamMat. ij. Uel ẜm Rabanū ſuꝑ Matt. magi ſunt qͥ ſingulis rebus philoſophāt̉. Magus em̄ hebraice dicit̉ſcriba. grece philoſophus. latine ꝟo ſapiens. Unde dicuūt̉ magi. id eſt ſapientia magni. vt etiam dicit Archi. in. c. legimus. §. ſed econtra .xxxvij. diſ.⁊ in. c. nec mirū. xxvj. q. v. in verbo magi. Dehis magis ſic dicit Remigius. Sciendū ēꝙ varia ede magis opinio. Quidā enī dicūteos fuiſſe chaldeos. Chaldei em̄ ſtellā ꝓ deocolebāt. ⁊ ideo dixerūt ꝙ nūcupātiꝰ eoꝝ deꝰon̄dit veꝝ deū natū. Alij ꝟo dicūt ꝙ fuer̄t ꝑſe. Nōnulli ec dicūt eos de vltimis tre finibꝰfuiſſe. Alij āt aſſerūt eos fuiſſe nepotes .i. deſcēdētes Balaā. ⁊ magꝭ ē credēdū. Balaamem̄ int̓ cetera q̄ ꝓphetauit: dixit Num̄. xxiiijOriet̉ ſtella ex Iacob. ⁊ ꝯſurget hō de Iſrl̓. eiꝰ
Qꝫ natinitas xp̄inō d̓buitoībꝰ eſſemāifeſta
Natiuitaſ xp̄i fuit qͣttuorgeneribꝰhoīꝫ manifeſtata
Tres reges dictiſūt magi