Sermo. I.De Cōparſione ealte

in toto ſanaremur. Hō em̄ erat infirmꝰ in capite .i. ī intētōe. q̄ ē caput aīe. qꝛ ī his q̄ faciebat nō ſanā intētōeꝫ habebat. Erat infirmī manibꝰ. qꝛ faciebat oꝑa mala vel remiſſa.Erat infirmꝰ ī pedibꝰ. qꝛ habebat affectiōemimmūdā aut terrenā. Pes em̄ aīe eſt affect⁊ amor eiꝰ. qꝛ ſicut corpꝰ vadit pedibꝰ. ſic aīavadit affectibꝰ. Erat infirmꝰ ī corde. qꝛ habebat cogitatōes noxias ⁊ vanas. Erat īfirmꝰī toto corꝑe. qꝛ habebat totā vitā mūdanā. ⁊ꝯuerſatōem vanā. Ut igit̉ xp̄s ſuis liuoribꝰ⁊ vulneribꝰ nos ſanaret. voluit vulnerari incapite: vt ſanaret oēs noſtras obliquas intētōes. Uoluit vulnerari ī manibꝰ: vt ſanaretnr̄as malas ⁊ peſſimas oꝑatōes. Uoluit vulnerari ī pedibꝰ: vt ſanaret nr̄as īmūdas ⁊ terrenas affectōes. Uoluit vulnerari in corde:vt ſanaret noxias ⁊ vanas cogitatōnes. Uoluit flagellari ⁊ vulnerari ī toto corꝑe vt ſanaret tota noſtrā vitā ⁊ ꝯuerſatōꝫ. Un̄ Bern̄.Meditare inqͥt poſitōꝫ corꝑis crucifixi. ⁊ vide ſi aliqͥd ē ī eo quod nō ꝑoret ꝓ te ad pr̄eꝫ.Diuinū illud caput multiplici ſpinarū denſitate denſatū: vſqꝫ ad cerebri teueritudinē cōfixū eſt. Ad qͥd hoc? Ne doleret caput tuumne tua vulneraret̉ intentio. Caligauerunt inmorte oculi ſui. ⁊ illa lumīaria magna q̄ illumināt orbē: ad horā extincta ſunt. Nōne illis obtenebrātibꝰ tenebre facte ſunt ſuꝑ vniuerſam terrā. et illa duo lumīaria magna cūillis lumīaribꝰ ſemota ſunt. Hoc aūt totumfactū eſt vt auerterent̉ oculi tui ne viderēt vanitatē. ⁊ ſi viderēt nō adhererēt. Aures ille q̄ī celis audiūt. Sāctꝰ ſanctꝰ ſanctꝰ dn̄s deusſabaoth. audierūt ī terra demonia coꝝ vocesdicētes. Crucifige. crucifige. Ut quid iſtud?Ne aures tue obſurdeſcerēt ad clamorē pauperis. ne reciperēt auditū vanū. ne detractōisvirꝰ aꝑtis portis vſqꝫquaqꝫ ſuſciperēt. Specioſa illa facies ſpecioſi forma p̄ filijs hominūſputis illita eſt. afflicta collaphis. abdictaqꝫilluſiōibꝰ. Quare hoc? Ut facies tua illuminaret̉. illuminata ꝯfirmaret̉. ⁊ diceretur de tevultꝰ eiꝰ nō ſūt ampliꝰ ī diuerſa mutati. Osillud quod angelos docet. hoīes inſtruit. qd̓dicit ⁊ factū eſt. felle potatū eſt ⁊ aceto. Sedhoc factū eſt vt veritatem ⁊ iudiciū loqueret̉os tuū. ⁊ ꝯfiteret̉ dn̄m deū ſuū. Manus illeq̄ fundauerūt celos extenſe ſunt ī cruce. clauiſqꝫ trāſuerberate duriſſimis. vt manꝰ tue extēderent̉ ad inopē. Pectꝰ illud ī quo ſunt om̄stheſauri ſapīe ⁊ ſcie dei abſcōditi: lācea militari ꝑfoſſum eſt: vt pectꝰ tuū a prauis cogitatōibꝰ mūdaret̉. mūdatū ſanctificaret̉. ⁊ ꝯſer

uaret̉ ſcīficatū. Pedes illi quoꝝ ſcabellū adorare debemꝰ qm̄ ſanctū ē: dura trāſfixiōe tranſfixi ſunt. ne pedes tui feſtinarēt ad malū. ſedcurrerent ꝑ viā mādatoꝝ dn̄i. Quid plura?Pro te carnē et aīam poſuit. vt corpꝰ ⁊ ſpūmtuū ſibi vēdicaret. Totū toto ſe te comparauit. Huic igit̉ oēm vitā tuam o homo debesqꝛ vitā ſuā ꝓ tua poſuit. ⁊ cruciatꝰ amaros ſuſtinuit: ne tu ꝑpetuos ſuſtineres. Cui ꝟo iuſtiꝰ viuā qͣꝫ illi: qͥ ſi nō moreret̉ ego nō viuerē?hec Bern̄. Qui etiā ait. Uide hō quo amore te dilexit dn̄s deꝰ tuꝰ. vt veſtigia eiꝰ ſeqͣris.Pro te ligatꝰ ē: vt te a vinculis pctōꝝ abſolueret. Pro te flagellatꝰ ē: vt te a flagellis eterne dānatōis liberaret. ꝓ te coronatꝰ ē ſpinis:vt te coronaret ī celis. ꝓ te vulneratꝰ ē medicꝰvt tu ſanareris egrotꝰ. ꝓ te crucifixꝰ ē: vt tuasꝯcupiſcētias crucifigeret. ꝓ te mortuꝰ ē: vt tea mortuis ſuſcitaret. ꝓ te ſepultꝰ eſt: vt ī te vicia ſepeliret. hec ille. Cuiꝰ ſepulture modū p̄ſdictꝰ doctor cartuſiēſis vbi .s. c. lxvj. ponit di.īTardāte hora rogat Iohānes dominaꝫ. vt1ꝑ̄mittat aptari ⁊ ſepeliri corpꝰ dn̄i noſtri an̄qꝫ intret ſabbatū. Itē ne ꝓpter nimiam moram poſſent a iudeis pati calumniā. Tādēdn̄a tanqͣꝫ grata ⁊ diſcreta. ⁊ cogitans ꝙ ipſiIoh̓i eēt ꝑ filiū ꝯmiſſa. ampliꝰ ꝯtēdere noluit. ac ſignas ⁊ bn̄dicēs corpꝰ. vt volebāt aptari ꝑmiſit. Tūc vnxerūt corpꝰ ⁊ inuoluerūtī ſyndone mūda quā Ioſephemerat. ⁊ ligauerūt illud lintheis etiaꝫ alijs .ſ. ſudario qd̓capiti adhibebat̉. ⁊ inſtitis ſeu faſcijs qͥbꝰ totū corpꝰ alligabat̉. q̄ oīa etiā de lino erāt. ⁊ (vtcredit̉) Nicodemꝰ attulerat. et ꝯdierūt corpꝰaromatibꝰ. ſicut ꝯſuetū erat iudeis ſepelire ꝑſonas venerabiles. quē ritū acceperunt a pribus ſuis ſenioribꝰ Dn̄a tn̄ ſꝑ tenebat caputipſiꝰ ī gremio ſuo. qd̓ ſibi reſeruauit aptādū.⁊ Magdalena pedes. apud quos miſcd̓iaꝫē ꝯſecuta. Tandē ꝟo Magdalena pedes lachrimis rigatos deuote abſtergit. amplexat̉.oſculat̉ ⁊ inuoluit. ac aptat fidelit̓ qͣꝫ meliusnouit. Sic gͦ aptato reliquo corꝑe reſpiciūtad dn̄am vt ipſa compleat. ⁊ oēs planctū reincipiūt. Oēs em̄ ſic amariſſime flebant. vtvix quiſqͣꝫ eoꝝ loqͥ poſſet. Uidebāt em̄ mr̄eꝫom̄i ſolatio deſtitutā. ⁊ ſuꝑ illādabāt potiusplanctū qͣꝫ ſuꝑ extinctū dn̄m ſuū. Reincipeetiā et tu planctū ſi forte dimiſeras eū. Tūcdn̄a vidēs ꝙ ampliꝰ differre nō poſſet. ponitvultū ſuꝑ faciē filij ⁊ ex inundātia lachrimarū multo magis lauit faciē qͣꝫ Magdalenapedes. abſtergit aūt ⁊ deoſculatur os eius. ⁊ īquodam ſudario caput ipſiꝰ inuoluit. ⁊ dili

xx x

Ecce qͦmō ī ſinguliſ xp̄scrucifixꝰoret pronobis.

Modſepultursdn̄i narrat̉.