Pars. X.
ctū eēt: deuoti hoīes pie ⁊ deuote corpꝰ illud d̓brachijs nr̄is accipientes: poſuerūt ī monumēto mēte cōſepulta cū eo hec ille. Quidaꝫaūt deuotꝰ ꝟſificator vulgaris inqͥt. Comebbe in ellebraſe el fiol ſancto cō īfinite lacrimeſi lo bagnaua. e nō ſi vide mayel magior pianto. Lutte quāte lepiache ſi le baſaua. Liogala bocha el corpo tuto quāto. e di tocharieſu nō ſi ſaciaua. Poydixe. fiol mio cū quāti affani ſei morto ꝑ laltrui malicie ē ingani.Sō queſti li pedi. ſon q̄ſte lemani cheran deimio fiol ieſu dilecto. ſon q̄ſti ī mēbri angeliciē ſoprani chaueua el mīo fiol ſenꝫa difectoche pareno ſtati nele mane dicani. E ſonoſtrazati tuti a dilecto. poyſi caſco ſulpecto delfiolo. Forte pragēdo cō amaro dolo. Ioſe phe le marie ē giouani magdalc̄a marta e nicodc̄o veduti hano maria ī tāti affani ogniundiceua de la ſua morte temo Maꝑ leuar viapiū noye. pene edāni. Ilcorpo di ieſu noyſepeliremo. In vn ſepulcro nouo che ī q̄ſto orto Edaremo a maria alchunꝯforto. Ego ātarbitror ꝙ adueniēte nocte ip̄a bn̄dicta ꝟgoſepiꝰ rogata fuit vt eis traderet corpꝰ filij ſepeliēdū. Sꝫ ip̄a dicebat. dimittite me h̓ moricū filio meo. vl̓ ſalte ꝑmittite me iteꝝ oſcl̓aricū. ⁊ tūc oſculabat̉ loca clauoꝝ. tagebat coronā ſpinea. multoſqꝫ magne ꝯpaſſiōis actꝰ faciebat atqꝫ ad filiū dicebat. o fili dilectiſſimecur mihi n̄ loq̄rꝭ? nōne hͦ ē oſ illd̓ bn̄dictū qd̓iud̓iſ ſic dulcit p̄dicabat? nōne iſte ſt̓ ille māꝰqͥ tāta miracl̓a faciebāt? nōne iſti ſt̓ illi pedesqͦꝝ ſcabellū adorat̉. o fili dulciſſime. vbi ē illeta delectabilis aſpectꝰ? vbi vultꝰ tuꝰ lotꝰ ⁊ iocūdus? vbi eſt facies illa ſerena? vbi ē viſus illeamabil̓ro fili mi ſpecioſe p̄ filijs hoīm quō factꝰ es deformis ⁊ opprobriū hoīm? vbi eo fililoq̄la tua ſuauis ⁊ ꝯuerſatio māſueta? qͣre remanet ſine filio mr̄? qͥlis erit vita mea ſine tefili mi? Tu mihi pr̄ eras. tu mihi mr̄. tu mihi fr̄. tū mihi ſpōſꝰ. tu mihi blādꝰ filiꝰ. tu meedelicie. tu mea gl̓a. tu mihi oīa eraſ fili mi Inhis vel ſil̓ibꝰ lacrīoẜ fletibꝰ ꝑſeuerāte ip̄a meſtiſſima ꝟgīe q̄dā ſctā īportunitate inſtabatmagd̓. ⁊ alij vt corpꝰ illd̓ ſacratiſſimū tradi ꝑmitterꝫ ſepult̓e ꝓpt̓ ſuꝑueniētē noctē. qͥbꝰ tadē ꝯſentiēs ⁊ corpꝰ a ſuis brachijs abſtrahi ꝑmittēſ. pꝰ modicū rogabat vt iteꝝ dimitteretilld̓ ſel̓ oſcl̓ari. ⁊ poſtea illd̓ eis tradere differebat. ⁊ tādē traditū iteꝝ repetebat ⁊ totiēſ p̄ teneritudīe deficiebat qͦtiēs dabat l̓ accipiebattādē ſepultū fuit. ⁊ māibꝰ ꝓpͥis ab ip̄a ꝟgīe īſepulcro coaptatū. qꝛ vt inqͥt gl. i. c. vbicūqꝫxiij. q. ij. meliꝰ oſſa cubāt maībꝰ tumulata ſu
oꝝ. De hacāt ſepull̓a inqͥt d̓uotꝰ vb̓tinꝰ d̓ caſali. li. 4. c. 26. cogita aīa deuota ſi corpꝰ illd̓ 1fuit a ſanguīe lotū vt ꝯdite aromatū eēt idoneū. illāqꝫ loturā ſanguīs bibe cū amorꝭ dulcore. īmo teipaꝫ tota ī aquaꝯu̓te vt merearꝭ illi ſacro corꝑi applicari. cogitaqͣꝫto affectu illeſcē mulieres ſibi ſedule mīſtrāteſdū viuerꝫ illud ſacͣꝝ corpꝰ nitebāt̉ ꝯtīgere ⁊ ſe mr̄nis fletibꝰ ſociare. ſꝫ ⁊ ille dilectꝰ Ioh̓es exꝑti amoriſmeoria ⁊ corꝑaliſ aſpectꝰ fixura doloꝝ ꝑit̓ ꝑfoſſus: totū ſe lamēto ſacri corꝑis. ⁊ qͣli pot̓at refrigerio ſuſpirijs mr̄nis exhibebat. vn̄ putoꝙ iſtoꝝ ꝓlōgatōe fletuū ⁊ deuotorū luctaminū qͥbꝰ mr̄ a filij corꝑe auelli n̄ pot̓at ⁊ qͥbꝰ ipſa illoꝝ corda reliq̄bat ī lacrīaſ. vſqꝫ ad horāꝯpletorij ē ſepult̉a ꝓtracta vt hora ꝯpletorijꝓ tardis accipiat̉ veſꝑis an̄ ſol̓ occaſū: vt qͣſipoſſit dici ſepultꝰ ī veſꝑis. Piā āt ꝯcertatōꝫdilatōiſ ſepulte int̓ deuotā ꝟginē ⁊ adueniēteſdiſcipl̓os: deuotꝰ lamētator paſſiōis ih̓u ⁊ eximiꝰ doctor Ber̄. ī qͦdā deſcribit tractatu de ſacreꝟgis plāctu. t̓mīato āt ſepult̓e officio cogita cū qͣꝫtꝭ geſtibꝰ ip̄m ſacꝝ ſaxū ſepulcri mat̓na ꝯplectebāt̉ brachia. rigabāt ocl̓i. oſcl̓abāt̉labia. ⁊ totꝰ geſtꝰ corꝑis ītra ſua p̄cordia abſorber̄ videbat̉ ſepulcꝝ. āplectere ſepulcꝝ piamr̄. ⁊ ſuꝑ ip̄m īgemīa mirata ſuſpiria ī tuo receſſu. ip̄mqꝫ ī tuo dolore aſporta. hec ille. Ludolfꝰ at cartuſien̄. p̄dicta oīa ꝯfirmās ⁊ latiꝰexplicās ī li. meditatōnū vite ih̓u xp̄i. ꝑ. ij. c.lxv. ait. Hora veſꝑtīa meditaberꝭ mēte lugubri ⁊ lacrīabili. quo mr̄ dn̄i ⁊ alij q̄ttuor ſtātꝓpe crucē neſciētes qͥd facere debeat. corpꝰ eī depoere ⁊ ſepelire n p̄n̄t. qꝛ nec vires ſufficiēteshn̄t. nec īſtr̄a qͥbꝰ deponat. recedere aūt eo ſicmanēte n̄ audēt. ⁊ diu māere nocte appropiqͣnte n̄ valēt. vide ī qͣꝫta ſt̓ ꝑplexitate ⁊ eiſ corde ꝯpatere. īterī āt ioſeph ab arimathia ciui ¶tate iude. x. leucꝭ ab hirl̓m diſtāte. antiqͥtꝰ di acta ramatha vn̄ fuer̄t helchana ⁊ āna ꝑentes tſamuel̓. diues ⁊ nobil̓ genere. ⁊ decurio .i. deor ꝑdīe curie. ⁊ officia curie imꝑij romāoꝝ admī pſtras. vir bonꝰ ī ſe qͦ ad deū. ⁊ iuſtꝰ qͦ ad ꝓxim aac diſcipulꝰ ih̓u. n̄ de. xij. vel. lxxij. ſꝫ de multis qalijs credētibꝰ. qꝛ oēs credētes a pͥncipio diſcipuli vocabāt̉. ſꝫ occultꝰ ꝓpt̓ mētū iudeoꝝne de ſinagoga expelleret̉. qͥ nō ꝯſenſerat necidn̄i ⁊ actibꝰ ⁊ ꝯſilijs alioꝝ xp̄ꝫ ꝑſeq̄ntiū. qͥ ⁊ip̄e ſic̄ ⁊ alij diſcipuli expectabat .ſ. certitudīeſpei regnū dei. n̄ tꝑale ⁊ trenū. ſꝫ celeſte ⁊ et̓nū.i. regnū celoꝝ a xp̄o diſcipul̓ ꝓmiſſū. vēit adſepeliēdū xp̄m an̄qͣꝫ ītraret ſabbatū ī qͦ taliafacere n̄ erat licitū. qꝛ eī erat diſcipulꝰ dn̄i. iōcuraꝫ de corꝑe eius hr̄e voluit: vt cū honore
De ſepultura xp̄i.
UIoſephab ariathia quōpetijt corpus Ih̓uad ſepeliēdum.