Dal̓S. IX.
ex ꝑtinacia ⁊ obſtinatōe ꝑſequūt̉ ſuā īmaculata ꝯceptōeꝫ: ait ipſa ꝟgo glorioſa. Ecce alienigene ⁊ tyrꝰ ⁊ ppl̓s ethyopū hi fuerūt illic.ſcꝫ ad laudāda ꝯceptōem mea. quaſi dicat.Ame dico vobis. ꝙ tyro ⁊ ſydoni remiſſiuserit ī die iudicij qͣꝫ vobis Mat. xj. ⁊ Luc. x.Quia etiā iudei dicūt ꝙ mr̄ Meſſye debetꝯcipi ſine pctō originali. Ideo ſubdit. Nūquid ſyo. i. iudea. dicꝫ homo .i. ꝙ ego ſim cōcepta ſicut alij hoīes ī peccato? quaſi dicatnEt aſſignat rōem quare iudei dicent ea ſinepeccato ꝯcepta: dices. Do natꝰ eſt ī ea: ⁊ ipſefundauit ea altiſſimus Et ideo cū dei ꝑfectaſint oꝑa Deūt̓. xxxij. nō fūdauit eā ī imꝑfectōe pctī. Et hoc eſt fundamētū qd̓ faciūt iudei. Seqͥtur auteꝫ bt̄a virgo ī alio verſiculodicēs. Dn̄s naͣtrabit ī ſcpͥturis ⁊c̄. Quia emimpugnates ꝯceptōeꝫ ipſiꝰ ꝟgīs credere nolūt ſcpͥturis ꝓphetarū ⁊ ſacre ſcpͥture. ſacroꝝqꝫ doctorū de innocētia ꝟginali loquentium.ideo deus fecit ⁊ iterū faciet: vt multi (etiā ſeculares) ꝓ defendēda beate virgīs cōceptionetractatus faciēt narrātes qualiter ipſa bn̄dicta ꝟgo ꝯcepta eſt ſine peccato origiali. Quiſcpͥtores qꝛ ſunt ⁊ erūt plurimi. ideo eorumſcpͥta dicunt̉ ſcpͥture populorū. Oēs em̄ populi debet cōſurgere ꝓ hac opiniōe. Item faciet ꝙ pͥncipes terreni recipientes bn̄ficia etgr̄as ob reuerētiā eiuſdē illibate ꝯceptionisimpetratas faciēt de hoc fieri ſcpͥturas. ſtatuta ī ſcpͥtis autēticata. faciētes vt oēs eoꝝ ſubditi feſtū puriſſime cōceptōis matrꝭ dei debeant ſolēniter celebrare. ſicut hodie videmusꝑ orbem terrarū multis in regionibus adimpletum. Et hoc preuidens ī ſpū beata virgoait. Dn̄s narrabit ī ſcpͥturis populorū. ⁊ pͥncipū horū qͥ fuerūt ī ea. id eſt qui ī inuocatione mee ſacratiſſime conceptiōis fuerūt exauditi. ⁊ receperūt bn̄ficia. Ultimū aut verſiculum addit Dauid ꝓpheta ī perſona oīm deuotorū eiuſdē virgis dices. Sic vt letantiū⁊c̄. Quaſi dicat. O btiſſima ꝟgo. deus filiustuus faciet diuulgari ⁊ cognoſci innocentiaꝫ⁊ īmaculata cōceptōem tuam. ⁊ verificari illud quod ego p̄dixi pͣs. xxviij. dicēs. Reuelabit dn̄s condenſa: ⁊ ī templo eius oēs dicentgloriā. ita ꝙ oēs xp̄iani de ea magnā feſtiuitatem faciēt ⁊ leticiam: cantātes ī miſſa. Gaudeamus oēs ī dn̄o ⁊c̄. Et ideo dicit. Sic vt⁊ ſunt due dictōes. que tantū ſignificat quātum ita ꝙ. In ipſo em̄ verſiculo hoc concludit. ꝙ tāta ꝓdigia choruſcabat ī teſtimoniūīnocētie ſue. ⁊ ad illius defenſionē fiēt tot ſcripture. ꝙ oēs fideles exultabūt ⁊ letabunt̉ de
ipſiꝰ innocētiſſime ꝟgīs puritate. Et hoc eſtquod ait. Sic vt oīm letantiū habitatio inte. Oēs gͦ ꝑ deuotōem habitare debemꝰ ī hacſacratiſſima dei ciuitate. Huiꝰ em̄ cinitatꝭ habitatio eſt optima. iiij. Regū. ij. Hec eſt ciuitas lata nimis .i. valde Ncemie. vij. Et heceſt ciuitas glorioſa Sopho. ij. In hac ciuitate deſiderabat ipſe Dauid ꝓpheta intraredicēs pͣs. lix. Quis deducet me ī ciuitatē munita? Sed heu qꝛ de multꝭ īdeuotꝭ ipſiꝰ btēꝟginis dici p̄t illud pͣs. cvj. Uiā ciuitatꝭ habitaculi nō inuenerūt.¶ Ꝙ bt̄a virgo d̓r Caſtellū.Aſſimilatio. viij.Ominꝰ noſter Ih̓s xp̄s intrauit īduplici caſtello Primo ī caſtellohieroſolymitano .i. ī ꝟgine bn̄dicta. q̄ multis de cauſis d̓r caſtellūPrimo rōe ſue nitide ꝟgitatis. Nā caſtellūhabet nomē a caſtitate. ⁊ d̓r caſtellū .i. caſtuꝫliliū. vt dicit glo. ſuꝑ illud Luce. x. IntrauitIeſus ī quoddā caſtellū. Tale autē caſtellūfuit ipſa bn̄dicta virgo. que fuit et eſt nitidecaſtitatꝭ: ⁊ puriſſime virgitatis filiū. Cui d̓rCan. vij. Uēter tuus ſicut aceruꝰ tritici vallatꝰ lilijs. Scd̓o d̓r caſtellū rōne humilitatꝭNam caſtellū d̓r diminutiue de caſtro. Percaſtellū igit̉ ſignificat̉ ipſius humilitas. queqͣꝫuis maxima eſſet. ⁊ ſuꝑ omēs alios ſupereminēs. tamen de ſe ꝑua ſentiebat. Sciebatnāqꝫ ꝙ humilibꝰ deus dat grām et ſuperbisreſiſtit Iaco. iiij. Un̄ de hac humilitatis ſuegratioſitate ipſa ait: vt canit eccleſia. Cuꝫ eſſem paruula placui altiſſimo. Et Luc. j. Reſpexit humilitatē ancille ſue. Tercio d̓r caſtellū rōe ſb̓limitatꝭ. Nā caſtellū d̓r quaſi altacaſa. qꝛ alijs caſis ſuꝑeminet. Ipſa vero fuitalta caſa tripl̓r Primo ex ſitu. qꝛ eius ſtatus aeſt ſuꝑ omnē ſtatu pure creature. quod vtiqꝫ ꝑfiguratū fuit ꝑ archaꝫ Noe. quam aque eleuauerūt in ſublime Gen̄. vij. vbi dicitur. ꝙarcha eleuata eſt ſuper aquas. Ipſa em̄ ꝟgoſuꝑ omnē puram creaturam. ⁊ ſuꝑ omēs populos eſt ſublimata. Naꝫ creature ſeu populi appellant̉ aque ẜm Alexandrum de alesſuꝑ psͣ. aut ꝓpter ſucceſſione ꝓpaginis. iuxta illud Eccl̓s. j. Generatio preterit ⁊ generatio aduenit. ſicut etiā flumina exeūt a mari⁊ ad ipſum reuertunt̉ ⁊ ꝯtinue fluūt. Et ideoetiā dicūtur aque ꝓpter motū. qꝛ ſicut aqueſunt ī cōtinuo motu. ita etiaꝫ natura humana. Unde Ouidius in. xv. methamor. ait.Cucta fluūt omiſqꝫ vagās formatur imagoNō ſecus ac flume. nec em̄ conſiſtere flumen
Mariaalta caſaꝓpt̓ tria.