Sermo. IIII. Maria lampas ⁊ vas de
cleſiarū. ſꝫ poſt modicū cūctꝭ on̄dil̓. Hec em̄oīa ſignificāt illud qd̓. sͣ. diximꝰ. Per extīctionē em̄ alioꝝ luminariū: denotat̉ extinctio fidei oīm apoſtoloꝝ ceteroꝝqꝫ fideliū. Per cādelā ꝟ̓o q̄ nō extinguit̉: ſed aliquātiſper celat̉ſignifical̓ btā virgo. q̄ ſola mēte latebat ī cruce cū xp̄o ſuſpēſa. licꝫ ī corꝑe ſemimortua iaceret iuxta crucē. Nō ē igit̉ aliquo tꝑe extinctūlumē eiꝰ. ſicut p̄dictū fuerat Prou. vl. vbi d̓rNō extinguet̉ ī nocte lucerna eiꝰ. Figura aūthuiꝰ habet̉ Exo .xxvij. vbi p̄cepit deꝰ ꝙ ī tēploſemꝑ lucerna arderet q̄ nūqͣꝫ extīgui debebat.Hec em̄ lucerna fuit btā ꝟgo. q̄ ſemꝑ ꝑmanſit accēſa corā diuīo altari. ⁊ nūqͣꝫ fuit extīctaſed ſeruauit lumē diuīe gratie p̄bēdū viatoribus: vn̄ poſſint videre viā ſalutꝭ. Nec eſt aliqͥs iā cecꝰ cui lumē iſtud nō poſſit viſuꝫ reſtituere. Et ideo eiꝰ deuoti dicunt illi cū pͣs. Inlumīe tuo videbimꝰ lumē. O igit̉ dn̄e deꝰ quiaccēdiſti hāc lucernā: ⁊ nō abſcōdiſti eā ſubmodio: ſꝫ poſuiſti ſuꝑ cādelabꝝ: vt luceat oībus qͥ ī domo ſunt: ſicut nob̓ facere ꝯſuluiſtiMat. v. ⁊ Mar. iiij. Nō me ꝑmittas eē deill̓ qͥ caligātibꝰ oculis nō vidēt hāc lucernaꝫfulgētiſſimā. ſic̄ Hely. de qͦ d̓r. jͣ. ℟. iij Nō poterat videre lucernā dn̄i. Ip̄a nāqꝫ ꝟgo a pͥncipio ſue formatiōis a te illumīata nūqͣꝫ fuitlumīe pͥuata. Un̄ de illa dicebat ꝓph̓a pͣs. x.vij. Qm̄ tu illumīas lucernā mea dn̄e: deusmeꝰ illumīa tenebras meaſ. q. d. Sic̄ tu illumiaſti mr̄eꝫ tuā quā creaſti lucernā meam ⁊oīm fideliū: ita fac vt mediāte hac lucidiſſima lucerna illuminēt̉ tenebre pctōꝝ mēorū.Hec ē eī lucerna ſplēdēs ſuꝑ cādelabꝝ ſctm̄.Ecc̄i .xxvj. Ad cuiꝰ lumen qͥcūqꝫ bn̄ direxeritgreſſus ſuos: poterit cū ad ſuꝑnā patriā ꝑuenerit dicere illud Iob. 29. Splēdebat lucerna eiꝰ ſuꝑ caput meū: ⁊ ad lumen eiꝰ ambulabam in tenebris.¶Ꝙ btā ꝟgo dr̄ vas dei. Aſſimilatio. iiij.As dei appellat̉ b. ꝟ̓go multipliciter. Prīo vas puꝝ ⁊ nouū. iuxͣ illud qd̓ ī figurā dr̄. iij. ℟. ij. AfferLte mihi vas nouū ⁊ mittite ī illd̓ſal. Iſtud em̄ vas nouū ſuit vterꝰ ipſiꝰ ꝟgīs.qꝛ vt ait mgr̄ Iacobꝰ de voragine ī li. b. ꝟgīsIō d̓r nouꝰ. qꝛ ab om̄i vetuſtate culpe peni.fuit mūdꝰ. In iſtud aūt vas ſal ſapīe miſſūfuit: qn̄ xp̄us qͥ eſt dei ſapīa ī vteꝝ eiꝰ ītrauit.Nō ſolū aūt illud vas fuit nouū ⁊ puꝝ. ſedetiā fuit puriſſimū. iuxta illud Prouer .xxv.Aufer rubiginē de argēto: ⁊ egrediet̉ vas puriſſimū. Deus em̄ ẜm aliquos abſtulit rubiginē ac infectōem oēm a ſemine quo debebat̉
ipſa virgo ꝯcipi. ⁊ ſic egreſſum eſt vas puriſſimū corꝑis ſui. vel ſaltē an̄ infuſionē aīe virginis ſanctificauit altiſſimꝰ tabernaculū ſuūid ē corpus ꝟgineū. pͣs .xlv. ⁊ ſic ꝑ ꝯceptōemegreſſum ē ī eſſe vas puriſſimū .i. ipſa virgoque fuit vas diuinū om̄i puritate repletiſſimū. Poſſumꝰ etiā dicere ꝙ ipſa virgo in ſuaīmaculata ꝯceptōe fuit puꝝ vas qd̓ ab originali pctō fuit p̄ſeruatū. In ꝯceptōe aūt ꝟbi dei fuit vas puriꝰ qd̓ a peccabilitate fuit liberatū. Fuit em̄ tūc ip̄a virgo ī gr̄a ꝯfirmataita vt nō poſſꝫ peccare nec mortalit̓ nec venialit̓. ẜm theologos ī. iij. diſ. iij. In aſſūptiōeaūt eiꝰ glorioſa. qn̄ ī corꝑe ⁊ aīa fuit glorificata. vas iſtud factū ē puriſſimū. qꝛ īmortalitate ac īpaſſibilitate: atqꝫ et̓na fuit puritatedecoratu. Scd̓o fuit vas ꝓfūdū ꝑ ꝓfūdā humilitatē. et iō meruit dei gr̄a ꝓfūde adīpleri.Cor nāqꝫ nr̄m ē vas qd̓ tūc ꝓfūde fodit̉ qn̄ꝓfūde huiliamur. Sꝫ ſunt ꝗdaꝫ quoꝝ cortm̄ cauat̉ ⁊ fodit̉ ī ſuꝑficie. qꝛ hn̄t hūilita tē īore ⁊ exteriori ꝯuerſatōe. Suꝑbiā ꝟo habētī corde. iuxta illud Ecc̄i. xix. Eſt qͥ nequit̉ ſehumiliat: ⁊ interiora eiꝰ plena ſūt dolo. Alijꝟo ſunt qui habēt cor foſſum ⁊ cōcauuꝫ vſqꝫad mediū. ſicut ſunt ſerui dei. qui ſicut humiliant̉ exterius ī ſigno cōuerſatiōis: ſic etiamhumiliant̉ interius ī medio cordis. de quibꝰdr̄ Michee. vj. Humiliatio tua in mediotui. Nullꝰ aūt vnqꝫ fuit qͥ habuerit cor cōcauū vſqꝫ ad ꝓfunduꝫ .i. qͥ ita ſe humiliaueritſicut xp̄s ⁊ btā virgo. Ille em̄ ꝓfunde ſe humiliat qͥ tantū deſcedit quantū deſcēdere pōt.Xp̄s aūt hoc egit quādo deſcēdit vſqꝫ ad ſuſceptōem nature noſtre. ⁊ vſqꝫ ad toleratōeꝫpene et mortis vituperoſe. Un̄ inquit apl̓usPhil̓. ij. ꝙ exinaniuit ſemetipſum formā ferui accipiēs ⁊c̄. Similiter ⁊ btā virgo nō potuit ꝓfundiꝰ deſcēdere. nec magis ſe humiliare: qͣꝫ quādo ipſa que erat celi terreqꝫ dn̄a etdei mater electa: ſe apcillā ⁊ pediſſequā appellauit. Et qꝛ ꝓfundiꝰ ſe humiliauit qͣꝫ aliquacreatura. ideo tanta gratia recepit quantaꝫqaliqua pura creatura recipere potuit. Terciovas dr̄ ſolidū. qꝛ nunqͣꝫ frāgi potuit. Un̄ deˡilla dici poteſt illud Ecc̄i. l. Quaſi vas auriſolidū ornatū om̄i lapide p̄cioſo. Cetere autem mulieres frangunt̉ ī ꝯcipiēdo ꝑ virginitatis violatōeꝫ ſiue defloratōeꝫ. In pariēdoaūt frāgunt̉ ꝑ dolorē ⁊ afflictōeꝫ. Frāgūt̉ etiam ī vita ꝑ multoꝝ pctōrū ꝑpetratiōem. qͥaquodlibet peccatū frangit cor humanū. Un̄Ecc̄i. xxj. d̓r. Cor fatui qͣſi vas cōfractū. oēꝫſapīam nō tenebit. Fragunt̉ etiaꝫ ī obitu ꝑ
Mariavas puꝝ
Uas ſolidum.