Sermo. IIII. Maria vellus ⁊ lux

mā ad ipſam recurrentē. Hoc aūt vellꝰ repletū fuit rore originalis iuſticie. area .i. iudaicagēte ī ſiccitate peccati remanēte Tercio d̓r vellus. qꝛ fuit celeſti pluuia madida. Un̄ Ber̄.exponēs illud pͣs. Deſcēdet ſicut pluuia ī vellus ⁊c̄. ait. Pluuia volūtaria qua ſegregauitdeus hereditati ſue: placide prius ⁊ ſine ſtrepitu oꝑatōnis humane ſuo ſacratiſſimo elapſu v̓gineū ſe dimiſit ī vteꝝ. Poſtmodū ātvbiqꝫ terraꝝ diffuſa ē ꝑ oꝑa p̄dicatoꝝ. nō iāſicut pluuia ī vellꝰ: ſed ſicut ſtillicidia ſtillantia ſuꝑ terrā cū quodā ſtrepitu verboꝝ ac ſonitu miraculoꝝ. Hiero. qͦꝫ inqͥt. Plane celeſtis ymber ꝟgineū vellꝰ īfudit. ⁊ tota diuītatis vnda ī carne ſe ꝯtulit. Deinde ꝑ crucꝭ patibulū exp̄ſſum om̄ibꝰ terris pluuiā ſalutiseffudit. ⁊ auidis mētibꝰ ſtillicidia gr̄e p̄ſtitit¶ Quarto d̓r vellus. qꝛ inſtar vellerꝭ fuit tincta. ⁊ maxime colore rubeo. Et ſic eiꝰ caro facta eſt purpura celeſtis imꝑatoris. Un̄ Alchuinꝰ ī li. de trini. ait. Btā Maria lana mūdiſſima fuit ⁊ virgītate clariſſima. q̄ ſola digna eſſet ī ſe filij dei reciꝑe dignitateꝫ. ſic̄ lanacōchilij ſanguinē. vt ex ea fieret purpura imperiali maieſtate tm̄mō digna. quaqꝫ nullꝰdignꝰ eſſet īduere niſi auguſta p̄ditꝰ dignitate. Quinto dr̄ vellꝰ. qꝛ ad veſtimēti xp̄i p̄ꝑatiōeꝫ ⁊ fabricatōeꝫ fuit valde idonea. De lana ꝗ̄dē ouis ſine ipſiꝰ ouis leſiōe aſſumit̉ ⁊ indumētū p̄parat̉. ¶ Triplex aūt veſtimētn fecit filio ſuo btā ꝟgo. Primū fuit materiale.jſcꝫ tunica īcōſutilis quā ip̄a bn̄dicta ꝟgo miſiro oꝑe infanti filio ſuo fecit. qͥ puero creſcētemcreſcebat. Scd̓ꝫ veſtimētū ſuit corꝑale. Nāſpūſſctūs de eiꝰ carne aſſumpſit. ⁊ corpꝰ xp̄i ſine ꝟgītatis violatōe p̄parauit ⁊ fecit. qd̓ etiādici pōt veſtis incōſutilis. Alioꝝ em̄ corꝑaex duabꝰ ꝑtibꝰ .i. ex ſemine pr̄is ⁊ mr̄is ꝯſuunt̉. Corpꝰ aūt xp̄i fuit incōſutile. qꝛ factuzēſanctiſpūs oꝑatōe. Terciū eſt veſtimentumſpūale. quod nobis facit quādo fide et ceteris virtutibus nos induit. ⁊ ad diuinū amorem nos calefacit. iuxta illud Iob. xxxj. Develleribus ouiū mearū calefactus eſt. Quesaūt xp̄i ſunt virgines eius. Earū ꝟo velleraſunt ipſarū merita ⁊ exempla. Precipua autem ouis dei eſt virgo bn̄dicta q̄ ſuis meritisnos induit ⁊ calefecit. Un̄ Prouerb̓. vl. d̓r.Nō timebit domui ſue a frigoribus niuis.Omnes em̄ domeſtici eiꝰ veſtiti ſunt duplicibus. Duplicia aūt veſtimenta ſunt fides etoꝑa. vel dilectio dei ⁊ ꝓximi. vel vita actiua ⁊ꝯtēplatiua. Que duplicia indumēta deuotꝭſuis impetrat. et ideo ab eis omne frigus ex-

pellit ⁊ fugat.¶ Ꝙ btā virgo d̓r lux. Aſſil̓atio. qj.Nqͥt ſaluator Ioh̓. xij. Dū luceꝫhabetis credite ī lucē. vt filij luciſſitis. Suꝑ qͥbꝰ ꝟbis ad maiorēdeclaratōem ⁊ ꝯfirmatōem dictorū ī ſcd̓a parte principali huiꝰ oꝑis. ſermonequarto ī exhor. dico ꝙ beata virgo d̓r lux. qͥalux tenebras repellit. iuxta illd̓ Ioh̓. j. Et luxī tenebris lucet. De ipſa autē virgine inquitDamaſ. Aufer lucē: ⁊ oīa in tenebris. oīa incognita remanebūt. Sic btā Maria dumveꝝ lumē mundo effudit: cecitatis ⁊ infidelitatis tenebras effugauit. vn̄ Maria interpretat̉ illumīatrix. Ipſa em̄ eſt illa lux aurore. q̄ oriēte ſole mane abſqꝫ nubibꝰ rutilat. vtd̓r. ij. Re. xxiij. Ipſa nāqꝫ pctōres purgat atenebris peccatoꝝ lumine gratie ſue. Et id̓od̓r lux aurore. Quia ꝟo frigidas mētes calefacit. ideo aſſimilat̉ luci ſolis oriētis. Et qͥaeſtū ꝯcupiſcētie refrigerat. ⁊ a nubibꝰ carnaliū paſſionū aīas ſerenat. ideo aſſimilat̉ lucimatutine que eſt cū refrigerio. ⁊ luci ſerene q̄eſt abſqꝫ nubibꝰ De ipſa etiam exponi pōt illud Heſter. viij. Iudeis noua lux oriri viſaē. gaudiū. honor ⁊ tripudiū ⁊c̄. Eſt enī gaudioſa incipiētibꝰ. quibꝰ ſpūales ꝯſolatōnesimpendit. honorabilis ꝓficiētibꝰ qͦs ab oībꝰimpugnatōibꝰ ꝓtegit. Sꝫ tripudioſa ē ꝑfectis qͦs ad celeſtia gaudia ītroducit. Sicutetiā lux īſidias pādit. nā latebras illuſtrat ⁊patefacit ī qͥbꝰ inſidie abſcōdunt̉. Sic ipſainſidias diaboli deuotis ſuis patefacit ne decipiant̉. Et ideo diabolꝰ iſtā lucem multū timet ⁊ fugit. iuxta illud Ioh̓. iij. Non venitad lucē vt nō arguant̉ oꝑa eiꝰ. Sicut etiamlux ſecuritatē parit. vn̄ hoīes qͥ d̓ nocte paueſcut ī die ſecuri vadūt. ⁊ hoc iō ꝓcedit. qꝛ nōtimēt offendiculū. iuxta illud Ioh̓. xj. Quiambulat ī die nō offendit. qꝛ lucē huiꝰ mūdividet. Nō aūt timēt qͥ ī luce vadūt. aut pedis offendiculū. aut hoſtis latētis incurſuꝫ.vel fantaſmatis terrētis aſpectū. Et ſil̓r illi qͥbeatā virginē ſequunt̉ ⁊ ei adherēt ꝑ deuotionem. illuminant̉ ⁊ ꝓtegunt̉ ab ea. vt neqꝫ cadant peccādo. nec a demonibꝰ decipiant̉. neca fantaſmatibꝰ terreant̉. Et ideo om̄ibꝰ xp̄ianis dico illud Roma. viij. Induamur arma lucis ſic vt in die honeſte ambulemus.Arma em̄ lucꝭ ſunt exempla btē ꝟgīs. q̄ qͥcūqꝫ indutꝰ fuerit .ſ. illa ſequēdo. tutus erit abomnibꝰ p̄dictis. Sicut etiaꝫ lux celeſtiū corporū virūtes ad nos vehit. Unde ẜm Auicennaꝫ lux ipſa eſt vehiculū virtutū celeſtiū

Mariafecit triplex veſtimentumxp̄o.

X