Druckschrift 
Mariale
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. III.Maria dies ⁊ fons

licias mīſtraret. Habuit qͦꝫ ſobrietatē ī actulicito. ſic̄ ē mr̄imonial̓ copule. a qͣ voluit abſtinere ⁊ ꝟ̓gitatē ẜuare. Sciebat eī verā eē ſnīaꝫQuid̓. dicētꝭ ī epl̓is. Eſt ꝟtꝰ placitꝭ abſtinuiſſe bōis. Scd̓a ꝑs diei e meridies. q̄ qͥdē ceterꝭ horꝭe magꝭ calida. magꝭ ficca. magꝭ clara⁊ magꝭ eqͣlis ſiue media. qꝛ tūc ſol ē ī medioceli. ⁊ eqͣlit̓ ab ortu ⁊ occaſu vr̄ diſtare. vt dr̄ īlide ꝓpͥ. re. vbi etiā hr̄ ꝙ meridies d̓r qͣſi media dies. vel qͣſi mera dies. qꝛ tunc clarior etnurior ē ſol qn̄ de medio celi rutilat. ⁊ totumorbē illuminat pari claritate. Btā igit̉ virgod̓r meridieſ. qꝛ ceterꝭ ſctīs ē magꝭ calida .i. deiamore accēſa. īmo tota fuit ī ignē amorꝭ ꝯu̓ſavt ait Hiero. ī ſer. ad Euſto. Itē fuit ceterꝭ ſāctꝭ magꝭ ficca .i. ab oī hūore ꝯcupīe penitꝰ aliena. vn̄ vocat̉ t̓ra ſitiēs. iuxͣ illud Iſa. liij. ⁊ ſic̄radix de terra ſitiēti. Fuit etiā ceterꝭ ſctīs magis clara .i. luce d̓ine ſapīe magis plena. Un̄Apoc̄. xij. vocat̉ ml̓ier amicta ſole .i. ſapīe diuie ſplēdore. Nā ſic̄ dic̄ Beda. qn̄ b. ꝟ̓go Eliſabeth ſalutauit. ſpūſſcūs ip̄i Elyſabeth ſcīaꝫpn̄tiū. p̄teritoꝝ ⁊ futuroꝝ dedit. Pn̄tiū qͥdē.qꝛ ip̄aꝫ dei mr̄eꝫ eē cogͦuit. ⁊ fructu vētrꝭ ſui eēbn̄dictū p̄dicauit. Preteritoꝝ aūt. qꝛ cōſenſū Marie credētꝭ ītellexit. Futuroꝝ ꝟo. qͥa adn̄o ꝑficiēda q̄ illi dicta fuerāt ānūciauit. deinde ſb̓dit Geda. Quis gͦ dicere vel extimareſufficiat q̄ tūc gr̄a ſpūſſctī dei genitricē r̄pleuerit: cū tāta ī mr̄e pcurſoris lux celeſtꝭ emicūerit. Eſt etiā media .i. mediatrix int̓ deū ⁊ noseffecta De qͦ medio inqͥt pͣs. Suſcepimꝰ deꝰmiſcd̓iaꝫ tua ī medio templi tui .i. ī vtero ꝟginali. Et iteꝝ. Deꝰ aūt rex nr̄ an̄ ſecula: oꝑatus ē ſalutē ī medio terre .i. iMaria virgine Tercia ꝑs diei dr̄ veſꝑa. a ꝗdaꝫ ſtella occidētali q̄ d̓r veſperꝰ ſiue heſperꝰ. q̄ ſolē occidētēſequit̉. ⁊ tenebras ſeq̄ntes comitat̉. vt dic̄)ſido. vbi. sͣ. ⁊ ponit̉ ī li. de ꝓpͥe. reꝝ. vbi etiā dr.ꝙ hora iſta d̓r ſero a ianuis clauſis ſiue ſeratis. qꝛ qn̄ venit veſꝑa fores ſerant̉ vt om̄ia īdomo maneant tutiora. In hora aūt veſꝑtina hō a labore reqͥeſcit mercedē accipit. ⁊ indomo ſe recolligit. Et ſil̓r btā ꝟgo tāqꝫ heſperus ſemꝑ ſolē .i. xp̄m comitata ē. ⁊ ſero. i. ī fine vite. quattuor ſuis fidelibꝰ facit. Primonāqꝫ a laboribꝰ ſuis eos qͥeſcere fac̄. iux illudApoc. xiiij. Ammodo em̄ iā dicit ſpūs vt requieſcāt a laboribꝰ ſuis ⁊c̄. Scd̓o eis mercedē tribuit. Illa em̄ merces ē fructꝰ vētrꝭ ſui .i.eiꝰ bn̄dictꝰ filiꝰ. iuxͣ illud pͣs. cxxvj. Cū dederit dilectꝭ ſuis ſomnū: ecce bereditas dn̄i. filij merces fructꝰ vētris. Tercio cū deuotꝭ ſuiscenā facit. In qͣ cena illis apponit pane vite

Illū .ſ. qͥ ait Ioh̓. vj. Ego ſuꝫ panis viuꝰ qͥ decelo deſcendi. Illū etiā panē de qͦ dr̄ Ecc̄i. xv.Cibabit illū pane vite ⁊ intellectꝰ. Apponitetiā cibū delectabilē .i. ſeip̄aꝫ q̄ ait Ecci. xxiiijQui edūt me adhuc eſuriēt. ⁊ qͥ bibunt meadhuc ſitiēt. Apponit etiaꝫ diuſa cibaria .i.diu̓ſas refectōes ⁊ gaudia. Un̄ Prou̓. vl. dr̄Dedit cibaria ancillis ſuis. Quarto deuotoſſuos ī domū celeſtē ītroducit. ⁊ iō vocat̉ porta ꝑadiſi ⁊ feneſtra celi. Un̄ canit ecc̄ia. itrētvt aſtra flebiles celi feneſtra facta es. De iſtadie expōi moralit̓ pōt illd̓ qd̓ dicūt iuriſte. lꝫad aliud ꝓpoſitū .ſ. ꝙ dies int̓pellat ꝓ homīeexͣde loca. c. vl. ⁊. C. de ꝯͣ. ⁊ ꝯmit. ſtip. l. magnāo igit̉ xp̄iani memētote diei hꝰ ī qͣ egreſſi eſtꝭ d̓egypto .ſ. pctī. ⁊ de domo ſeruitutꝭ .ſ. diaboliExo. xiij. Hec em̄ dies boni nūcij. ij. Re. iiij.Hic ē ſcūs dies dn̄i Neemie. viij. ⁊. ij. Eſd̓.ix. Hec ē dies quā fecit dn̄s exultemus ⁊ letemur ī ea. pͣs. cxvij. O ſctīſſima dies ī qͣ ꝟificata fuit ꝓphetia dauid dicētꝭ pͣs. cxxvij. Fecit ſolē ī ptātē diei. Sol eī iuſticie xp̄s ī ptātē datꝰ ē ſue genitricꝭ. Sed heu qꝛ multi ideuoti btē ꝟgīs pn̄t dicere illud Luc. xxiiij. Inclīata ē iā dies. Uob̓ aūt o deuoti dico illudRom̄. xiij. Nox p̄ceſſit: dies autē appropinquauit. abijciamꝰ gͦ opera tenebraꝝ ⁊c. Eccenūc dies ſalutis. ij. Cor̄. vj. Qꝫ btā virgo d̓r fons. Aſſil̓atio. iij.Ons ē b. ꝟ̓go Maria. iuxͣ illud FCan̄. ij. Fōs ortoꝝ. puteꝰ aqͣꝝ viuētiū q̄ fluūt īpetu de lybano. Inqͥbꝰ ꝟbis notari p̄t ꝙ ip̄a hꝫ ortūcampū ⁊ viridariū. ita ꝙ qͦ ad ortu ip̄a ē fōsqͦ ad campū ē puteꝰ aquaꝝ viuentiū. viridario ꝟo fluuiꝰ qͥ fluit cū īpetū. Per ortū aūt ſifognificant̉ boni ⁊ btē virgīs deuoti qͥ ſenſus ſuos clauſerūt. De qualibet em̄ bona aīa ſponſa dei pōt dici illud Can̄. iiij. Ortꝰ cōcluſus:fons ſignatꝰ ⁊c̄. Debet em̄ claudere os ſuū avanis ꝟbis. ⁊ manus ſuas ab oꝑibus pͣuis⁊ ſic de ſingulis ſenſibus corꝑalibus. et tuncerit ortus cōcluſus. Itē debet ſigillare cor ſuūa cogitatōnibus immūdis. ⁊ tūc erit fons ſignatus. In iſto aūt orto ſunt herbe virentes⁊ redolentes .i. ſancte virtutes ⁊ deuote meditatōes. Sūt etiā flores .i. mūde affectōnes.Ibi etiā creſcūt arbores. folia virētia. ⁊ fructꝰſuaues habētes. Per arbores autē ītelligunt̉diuīe ꝯtēplatōes ī altū ſe erigētes. ꝑ folia autē ſctā ꝟba. ⁊ ꝑ fructꝰ bona oꝑa. ⁊ ideo ſubdit̉ī p̄dicto. c. Emiſſiones tue ꝑadiſus. Sꝫ nōtanduꝫ ꝙ nec iſte herbe. nec flores. nec arbores pnr fructificare nec creſcere niſi iſte fons

Q

Mariafons ortorum.

R