Sermo. II. Maria Gallina ⁊ ouis

voce. qꝛ efficit̉ tota rauca. Scd̓o aſſumit ſollicitudinē. ⁊ hoc ī tribꝰ .ſ. ī paſcēdo. qꝛ granavndiqꝫ querit. ⁊ cū īuenerit: pullos vociferādo illuc venire facit. Scd̓o cuſtodiēdo. qꝛ ſb̓alis ſuis eos cuſtodit. ⁊ ab infidijs milui illos ꝓtegit. Un̄ dn̄s inqͥt Mat. xxiij. Hierūſalē hieruſalē qͦtiēs volui ꝯgregare filios tuos quēadmodū gallina cōgregat pullos ſuos ſub alas ⁊ noluiſti. Tercio aſſumit magnanimitatē. qꝛ cū naturaliter cetere galline ⁊aues ſint pauide. ip̄a tn̄ hoīes īſeq̄ntes pullos ſuos nō ſolū nō fugit: ſꝫ etiā ī ipſos inſurgit. eoſqꝫ roſtro ⁊ alis ac clamoribꝰ inuadit.Aſſumit ⁊ qͣrto magnā curā ⁊ diligētiā ī fouēdo oua. qꝛ ſeip̄aꝫ negligit. ⁊ ſuꝑ oua ſꝑ īcūbit. ¶ Propt̓ igit̉ iſta qͣttuor b. virgo ꝑ gallilnā ip̄aꝫ figurat̉. Prīo ꝓpt̓ ꝯpaſſiōꝫ quā ip̄aon̄dit. Fecit em̄ ſe hiſpidā .i. vilē ⁊ abiecta ꝓpter magnā ſui corꝑis afflictōꝫ. Et iō pot̓atdicere illud Can̄. j. Nolite me ꝯſiderare ꝙ fuſca ſim. qꝛ decolorauit me ſol Ac ſi dicat. poſtqͣꝫ ſol .i. xp̄s ſe d̓colorauit ſuſtinēdo viliſſimāpaſſiōeꝫ. ⁊ ego decoloraui me ꝑ maximā corporis mei afflictōem. Intātū em̄ ꝯpaſſa ē filio ſuo patiēti. ꝙ qd̓ammō facta fuit rauca.De ipſa nāqꝫ ſic inqͥt mgr̄ Iacobꝰ de voragine ordīs p̄dicatoꝝ. ī lib̓. ſuo btē virgīs. Raucedo accidit vel ex nimio clamore. vel ex nimio labore ſiue fatigatōne. Ipſa igit̉ filio incruce exiſtēte tantū clamauerat eiulādo. ⁊ tātū mēbra ſua fatigauerat pectꝰ ꝯtūdēdo. brachia obſtringēdo. manꝰ allidendo. ꝙ tota facta erat lāguida ⁊ tota rauca. Tantū etiamfleuerat. ꝙ oculi eiꝰ quodāmodo defecerant.Et iō merito dicere potuit cū ꝓpheta. Laboraui clamās. rauce facte ſunt fauceſ mee: defecerunt oculi mei ⁊c̄. hec ille. Scd̓o aſſimilaīhmōi galline ꝓpt̓ magnā ſollicitudinē quādenob̓ hꝫ ī paſcēdo ⁊ ī cuſtodiēdo. nā dū eētīpn̄ti vita nos paſcebat cibo doctrine. iuxͣ illud Prouer. xxxj. Os ſuū aꝑuit ſapīe: et lexclemētie ī ligua eiꝰ. Mō etiā nos paſcit cibogr̄e. Un̄ ibideꝫ d̓r. De nocte ſurrexit: deditqꝫpdā domeſticis ſuis: et cibaria ancillis ſuis.Hꝫ etiā ſollicitudinē ī cuſtodiēdo. qꝛ ſb̓ alisſuis nos cuſtodit. ⁊ ab inſidijs diaboli nosꝓtegit. Ipſa em̄ ē ill̓a mulier eui date ſt̓ dueale magne Apoc̄. xij. Una ē ala miſcd̓ie ſubqua pctōres ꝯfugiūt vt deo recōcilient̉. Aliaeſt ala gr̄e ſub qua iuſti ꝯſiſtūt vt ī gr̄a cōſeruent̉. pͥmi pn̄t illi dicere cū pͣs. Sub vmbraalaꝝ tuaꝝ ꝓtege me: a facie impioꝝ qͥ me afflixerūt. Scd̓is aūt dr̄ ⁊ cuilibet eorū pͣs. xc.Scapulis ſuis obūbrabit tibi: et ſub pēnis

eiꝰ ſꝑabis. Quilibet em̄ iuſtꝰ viuēs ſub ꝓtectꝭone btē ꝟgis pōt ſꝑare ꝙ ꝯſequet̉ gloria et̓nefelicitatꝭ. Tercio aſſil̓at̉ hmōi gallīe ꝓpt̓ magnanimitatē. Eſt eī tā magnanimis ⁊ tā fortis. ꝙ oēs nr̄os hoſtes īuadit. ⁊ eos a nob̓ expellit. Eſt em̄ (ſic̄ dr̄ Can̄. vj.) terribilis vt caſtroꝝ acies ordīata. Sic̄ eī acies bn̄ ordīatehoſtibꝰ ſunt ī magnū terrorē: ſic ꝙ ſtatī ſepefugiūt ⁊ frāgūt̉. ſic demōes ip̄aꝫ valde timēt.⁊ a facie eiꝰ fugiūt. ⁊ oēs eoꝝ acies ꝯfringūt̉.Un̄ Can̄. vij. d̓r. Quid videtꝭ ī ſunamite niſi choros caſtroꝝ. Quarto aſſimilat̉ gallineqꝛ diligenter nos fouet donec ī filios dei nosgeneret. Un̄ pōt dicere illud. j. Cor̄. iiij. Inxp̄o ih̓u ꝑ euāgeliū ego vos genui. Notādūē aūt ꝙ gallina ſepe fouet oua ꝓpͥa ⁊ oua anatū ⁊ pauonū. ſꝫ cū oēs creuerit. veri pulli eiꝰipſi mr̄i adherēt. pulli ꝟo anatū ī aqͥs ſe immergūt. Pauōes āt de ſua pulcritudīe gloriantes nutricē relīquūt. Et ſil̓r b. vꝟ̓go multosfouet ⁊ nutrit. ſꝫ ꝓ īgreſſu tꝑis ꝟi filij ⁊ deuoti ip̄aꝫ ſꝑ ſequūt̉ ꝑ deuotōꝫ. Alieni ꝟo deſerūteā. ac ſe aqͥs deliciaꝝ īmergūt. Alij ꝟo d̓ ſuismūdanis honoribꝰ gloriātes ⁊ ītumeſcēteseiꝰ deuoti eē dedignāt̉ ⁊ eā derelīquūt. Un̄ ip̄ap̄t ꝯq̄ri ⁊ dicere cū pͣs. Filij alieni mētiti ſūtmihi: filij alieni īueterati ſunt: ⁊ claudicauerūt a ſemitꝭ ſuis. Sepe em̄ b. ꝟ̓go illos qͥ erāta deo alieni aſſumit ad fouēdū ⁊ nutriēdū. ſꝫpoſtqͣꝫ eos nutriuit ſibi mētiūt̉. qꝛ eā deſerūt.⁊ īgrati ſibi exiſtūt. ⁊ īſuꝑ ī pctīs īueteraſcūt.Nōnulli ꝟo claudicāt: volētes ſeruire diabolo ⁊ ſibi. ⁊ ideo ipſa nō īmerito dicit p̄dicta ꝟba .ſ. Filij alieni ⁊c̄.¶ Ꝙ ouis dei dicit̉ btā virgo.2Aſſimilatio. xv.Uis dei d̓r glorioſa ꝟgo ꝓpter. v jPrīo ꝓpt̓ fetū. Ques ei ſt̓ multu fecūde. ⁊ ſil̓r ip̄a ſic fuit fecūdaꝙ illū fructū ꝓtulit qͥ totū mūdūſatiauit. De qͦ ipſa inqͥt Ecc̄i. xxiiij. Ego qͣſivitis fructificaui ſuauitatē odoris. Ubi notādū ꝙ iſte fructꝰ ē ſuauiſſimꝰ ī ſapore. ⁊ ideodicit. fructificaui ſuauitatē. Eſt ameniſſimꝰī odore. ⁊ iō addit. odoris. Et ē honorificꝰ ⁊honeſtiſſimꝰ ī ſpecie ſiue decore. ⁊ iō ſb̓dit. Etflores mei fructus honoris ⁊ honeſtatis. Etd̓r flos ꝓpter amenitatē. ⁊ fructꝰ ꝓpter ſatietatē. Scd̓o dr̄ ouis qͣꝫtū ad paſtū. nā ouisnō comedit herbā putridā. ſꝫ herbā virentēHerba putrida ē amor pctī faciēs aīam putreſcere ⁊ fetere. iuxͣillud Iohel̓. j. Cōputruerūt iumēta in ſtercore ſuo. Herba ꝟo ſicca etarida eſt amor mūdi qui cito ſiccat̉ ⁊ areſcit.tr 4

Mariagallia d̓r

2