Pars. IX.

tes cum ꝓpheta pͣs. lxxiij. Ne tradas beſtijsaīas ꝯfitētes tibi. Sꝫ ītroducat ī ꝑadiſumſuaꝝ deliciarū. vt ī eo paſcamur ⁊ delectemurīter lilia fragrātia virtutū genitricꝭ ſue bn̄dicte: ꝑ infinita ſecula ſeculoꝝ Amen.¶ De alijs quindecim aſſimilationibꝰ beate virginis. Sermo ſecūdus.Eus oſtendetſplendoreꝫ ſuū ī te qͥ ſub celo eſtBaruch. v. c. In creatōe beatiſſime virginis deus demōſtrauitſuā potentiā infinitā. Tāto em̄ pͥnceps eccleſiaſticus vel ſecularis maiorē potentiā ſe habere oſtēdit: quato maiora facta ꝑagit. Et iōromani in hoc ſe habere magnaꝫ potentiamoſtenderūt. ꝙ vniuerſum orbem ſuo imperioſubiugarūt. Un̄ regnū eoꝝ ferreū deſcribiturDan̄. ij. ad innuendū ꝙ ſicut ferrum domatreliqua metalla. ſic ipſi ſibi ſubdiderunt oīamūdi regna. Potētia ergo dei infinita ī hocoſtendit̉: ꝙ ip̄m regnū romanoꝝ cuꝫ toto orbe nō vi̓ armoꝝ: ſed ꝑ ſimpliciū ⁊ illitteratorū apoſtoloꝝ p̄dicationē ritui et fidei xp̄ianeſubegit. Magis tamen eius potētia in mundi creatione relucet. Omnes enī mūdi pͥncipes cū om̄i ſua potētia nō poſſent vel vnamparuulā formicā aut vermiculū vnum creare. Un̄ cōcludit beatus Tho. pͥma ꝑte ſum.q. xl. arti. v. ꝙ creare nō poteſt eſſe ꝓpria actōniſi ſolius dei. Et Aug. i. iij. de trini. inquit. ꝙnec boni nec mali angeli poſſunt eſſe creatores alicuiꝰ rei. Et ratio eſt iſta. qꝛ vt dicit magiſter ī. ij. diſt. j. Creare eſt de nihilo aliqͥd facere. ſed cum inter nihil ⁊ aliquid ſit infinitadiſtantia. vt ait ſanctus Bonauētura ī. iiij.diſt. x. ⁊ Franciſ. de mayro. in quodam ſermone de corpore xp̄i. Ad hoc vt quis de nihilopoſſit aliquid agere. neceſſe eſt vt habeat infinitam potentiam: quā nō habet oēs ſimulcreature. Et ideo ſolus deus potuit oīa de nihilo creare. Qui dixit ⁊ facta ſunt: mādauit⁊ creata ſunt. psͣ. antepenul. ⁊. c. reuera. de conſe. diſt. ij. ⁊. c. fraternitatis. xxxv. q. x. Ex quopatuit eiꝰ infinita potētia. Sed ſi magnamloſtendit potentiam in creando celum ⁊ terrāangeloſqꝫ cū alijs creaturis. multo maioreꝫoſtēdit ī creatione glorioſe virginis Marie.qꝛ ipſa eſt nobilior ⁊ excellētior om̄ibꝰ creaturis ſimul. cū ad nobiliorē ⁊ excellentiorē finē⁊ effectū ſit a deo electa ⁊ creata. Et ideo vt inquit ſanctus Bonauē. ī. j. diſ. xliiij. ⁊ beatusTho. ī. iij. ꝑte ſum. q. xxv. arti. vlti. Si oēs

creature quātumcūqꝫ aſcēderēt ī gradibꝰ nobilitatis eſſent p̄ſentes: om̄es deberēt reuerentiam matri dei. Ex hoc itaqꝫ ꝙ deꝰ eam elegit⁊ creauit. atqꝫ tam alta et magnā conſtituit.ſummā ⁊ infinitā potentiā ſuam demonſtrauit. ¶ Secūdo oſtendit ſummā ſapientiamſua ī eodem opere. Magna etem ſapientia ībellatore eſſe dinoſcit. quādo armis aduerſarij ſui eum vincit. Sicut ille diſputator quiaduerſariū ſuū ſuꝑ eaſdem ratōnes ⁊ autoritates quas ille ad defenſionē ſuā adduxeratcōuincit: magnā ſapiētiā ſe habere oſtendit.Et idem eſt dicenduꝫ de pugnāte ī bello militari. qui hoſtem ſuū ꝓprijs armis ipſius ꝓſternit. Et ideo ī hoc oſtēdit deus ſapientiaꝫſuam. ꝙ diabolum hoſtem ſuū qui mediante femina genus humanū ſibi ſubiecerat. etiam ꝑ feminā voluit debellare. que fuit eiꝰ bn̄dicta mater. que caput ipſius diaboli contriuit: vt predictū fuerat Gen̄. iij. ¶ Tercio ondit ſuam benignitatē. clemētiā ⁊ cōdeſcēſiōeꝫ 1Magna enī benignitas eſt incliti principis equādo ſe oſtēdit affabilē. benignū ⁊ domeſti gcum ſuis inferioribꝰ ⁊ ſubditis. et quāto humiliores ⁊ viliores ſunt illi quibus oſtenditfamiliaritatē ⁊ affabilitatem: tāto benignioriudicat̉. Et ꝓpter hoc laudat̉ xp̄s de benignitate. qꝛ etiam cum publicanis et peccatoribꝰmāducabat. vt habet̉ Matth̓. ix. Item qͥatā humaniter cū muliere ſamaritana loquebal̓. vt d̓r Ioh̓. iiij. de quo diſcipuli eius mirabant̉. vt ibidem d̓r. quod procedebat ẜmAug. ⁊ Chriẜ. nō ꝓpter mali ſuſpitiōem aliquā. ſed ſtupebāt ꝙ tā ſapiens ⁊ ꝑſpicui ingenij mulierem inopem ⁊ ſamaritanaꝫ alloqueretur. Sed ſuꝑ oēm benignitatis ſue demonſtratōem hec fuit ſtupēda et admirabilis demētie ⁊ humilitatis oſtenſio: ꝙ non ſolū homini voluit domeſticus fieri: ſed etiā illoruꝫobediētie ſubmitti. eligēs hāc īmaculatā ꝟginē cui vſqꝫ ad mortē obediret. ⁊ nō ſolū ipſietiā ſpōſo eius ꝓpter ipſam. vt habet̉ Lu. ij.Quarto oſtēdit ꝑ hāc electiōem ipſius benedicte virginis ſingularē excellentiam et vnicā progatiua. Sibi em̄ ſoli ꝯceſſit maximūpͥuilegiū om̄ibus pͥuilegijs excellētius q̄ vnqꝫ ipſe deus ꝯceſſit vel ꝯcedet tam angelis qͣꝫetia quibuſcūqꝫ puris homībꝰ .ſ. vt eſſet mater dei. Ex quo apparet ipſiꝰ dn̄e noſtre ſublimitas ⁊ celſitudo ineffabilis ⁊ incomp̄henſibilis. Cum eniꝫ ẜm logicos tria ſint generacorrelatiuoꝝ .ſ. eqͥꝑatiōis vt amicus. ſimilis⁊ vicinus. ſuppoſitōis vt filius. ſeruus et diſcipulus. ⁊ ſuꝑpoſitōis. vt pater ⁊ mater. do-

Potētiadei on̄dit̉ī ꝯu̓ſionero manorum.

Potētiadei on̄dit̉ī creatiōeMarie.

MOſtēditetiā bengnitaſ d̓i

NOſtēdil̓xetictaManie.