Sermo .I.alia cedrus

comꝑaſſiōis ꝓ miſeroꝝ afflictōe. Mō lacrimis deuotionis ꝓ deſiderio celeſtꝭ patrie. Etmō lachrimis lamētatōis ꝓ īcolatu pn̄tꝭ miſerie. Un̄ ſibi p̄t ꝯuenire illd̓ qd̓ dr̄ Iſa. lviij.Eris qͣſi ortꝰ irriguꝰ. ⁊ ſic̄ fons cuiꝰ nō deficietaq. Scd̓o vētꝰ aqͥlonaris ab iſto orto fuit excluſus. nā ab auſtro ſpūſſctī fuit ꝑfuſus. vn̄Can. iiij. inqͥt celeſtis ſponſus. Surge aqͣtoAlia aūt lr̄a dicit. Fuge aqͥlo. et veni auſter.ꝑfla ortū meū. ⁊ fluāt aromata illiꝰ. Per aqͥlonē aūt intelligit̉ ſuggeſtio diaboli. Aquiloem̄ ē vētꝰ frigidꝰ ⁊ ſiccꝰ ac pluuie diſſipatiuusDiabolꝰ em̄ infrigidat a dei amore. iuxta illud Ecc̄i. xliij. Frigidꝰ vētus aquilo flauit.Item deſiccat ⁊ euacuat ab om̄i deuotōne. iuxta illud Iob .xxvj. Qui extēdit aqͥlonē ſuꝑvacuū. Ite diſſipat celeſtis gr̄e pluuiā. iuxtaillud Prouer xxv. Uētus aqͥlo diſſipat pluuiā. Sed iſte vētꝰ ab ortu ꝟ̓ginali penitꝰ fuitfugatus. Non em̄ potuit aliquod frigꝰ īmittere. qꝛ ipſa ſemꝑ fuit feruētiſſima. nec ī aliqͦdeſiccare. qꝛ ſemꝑ fuit deuotiſſima. nec aliquaguttā celeſtis pluuie ab ea expellere. qꝛ omnigr̄a fuit pleniſſima. Per auſtꝝ aūt intelligit̉afflatio ſpūſſctī. Auſter em̄ ē vētꝰ calidus ethumidꝰ ⁊ fecūdatiuꝰ. qͥ quidē ortū virginalēꝑflauit. qꝛ fecit ipſam calidā ꝑ charitatē. humidā ꝑ pietatē. ⁊ fecundā ꝑ opeꝝ vbertatē. etſic fluxerūt aromata odorifera. q̄ odor ad inſtar balſami quodammodo deū recreauit. etad inſtar cynamomi hoīes ꝯfortauit. qͥa cynamoniū ſtomachū ꝯfortat. ⁊ ad inſtar mirre demones effugauit. qꝛ odor mirre vermesexpellit. Et ꝓpter iſta tria dr̄ ī ꝑſona virgīsEcc̄i. xxiiij. Sicut cynamomū ⁊ balſamumaromatizās odorē dedi. ⁊ qͣſi mirra electa dedi ſuauitatē odoris. ¶ De iſto aūt orto ab hͦauſtro ꝑflato inqͥt Bern̄. ī ſermone de natiuitate ꝟginis. Ortꝰ plane deliciaꝝ eſt Maria.quā nō ſolū afflauit veniēs. ſed etiā ꝑflauitſuꝑueniēs auſter ille diuinꝰ: vt vndiqꝫ fluātaromata illiꝰ. In iſto etiā orto fuit viola humilitatis. liliū ꝟginitatis. roſa charitatis. etvinea florida fecūditatis. Iſta autem auſtro ſpūſſctī ꝑflata magnū fecerūt odorem.Na humilitas odorē fecit deo. virgītas odore fecit angelo. charitas odorē fecit diabolo.qͥ odor ip̄m ꝑcuſſit. Un̄ ī virginis figurā d̓rdeo Iudith. ix. c. ꝑcutiēs eū labijs charitatismee fecūditas aut iſtiꝰ vinee odorē fecit mūdo. iuxta illud Ecc̄i. xxiiij. Ego qͣſi vitis fructificaui ſuauitatē odoris. In iſtū ortuꝫ ſicdelicioſum introiuit rex celeſtis. Un̄ Heſt ervij. dr̄. Intrauit rex ī ortū arboribꝰ ꝯſitū. Ip

ſe quoqꝫ celeſtis ſpōſus inqͥt Can̄. vj. Deſcendi i ortu meū vt viderē poma ꝯualliū. ⁊ īſpicerē ſi floruiſſet vinea: ⁊ germinaſſent malapunica. Et ipſa ſponſa dei inqͥt filio ſuo illudCan̄. vij. Ueni dilecte mi. Mane ſurgamꝰad vineas. videamꝰ ſi floruit vinea. ſi floresfructꝰ ꝑturiūt. ſi floruerūt malapunica. Ibidabo tibi vbera mea. oīa poma noua ⁊ vetera dilecte mi ſeruaui tibi. hec ibi. Rogemꝰ gͦoēs. vt etiā nobis dare dignet̉ de iſtis pomīsſuis. et dicamꝰ ei ſinguli illud Can. viij. Tuq̄ habitas ī ortis fac me audire vocē tua. Deipſa em̄ q̄ erat futura ortꝰ dei: p̄dictū fuit Iſa.lviij. Erit quaſi ortꝰ voluptatis terra coraꝫeo. Terra nāqꝫ .i. btā virgo. fuit corā deo qͣſiortꝰ voluptatis. Fac igit̉ o bn̄dicta virgo vtnos ꝯtinue habitemꝰ ī ortis iſtis. ⁊ verificet̉de nobis illud Amos. ix. Facient ortos et comedēt fructꝰ eoꝝ. Tu em̄ es ille ortꝰ ī quē introiuit Ih̓s Ioh̓. xiij. Fac gͦ vt mihi dicat pater eternꝰ illud Ioh̓. xviij. Ego te vidi ī ortocū eo. Btūs enī ille erit qͥ ortulū iſtū bn̄ coluerit. ⁊ ī eo delectatōem ſuaꝫ poſuerit. Ipſiꝰ nāqꝫ dn̄s Ih̓s ortulanꝰ ē Ioh̓. xx. Non enī errauit Magdalena. q̄ (vt ibidē dr̄) eū ortulanūputauit. Iſte eſt ille ortꝰ qͥ fructū vite eternenobis ꝓduxit. ⁊ flore ꝑadiſi generauit. Et iōnō īmerito dicere poſſum cuilibet fideli illudpoeticū. pauca verba immutādo. Ortulusiſte parit fructū cū flore ꝑhennē. Cuꝫ fructuflore collige. carpe duo.¶ Ꝙ btā virgo dicitur Cedrus.Aſſimilatio. ij.Edrus ſignificat btām virgineꝫMariā. q̄ inqͥt Ecc̄i. xxiiij. Quaſi cedrus exaltata ſum in lybanoSūt a̓t duo genera cedroꝝ. vnūqd̓ naſcit̉ ī lybano. Aliud ꝟo cedri genus qd̓naſcit̉ ī locꝭ maritimis. Primū genꝰ cedri cōſiderat̉ qͣꝫtū ad arborē. fructū ⁊ ſuccum. Primo eiꝰ arbor eſt alta. imputribilis. odorifera⁊ ſemꝑ virens. Et ſic btā virgo Maria fuitalta ꝑ celeſtiū ꝯtemplatōem. Un̄ ip̄a ait Eccl̓i. xxiiij. Ego ī altiſſimis habitaui. Et de illa pōt dici illud Amos. ij. Altitudo cedroꝝaltitudo eiꝰ. Fuit etiā imputribilis ꝑ oīmodā incorruptōeꝫ. Fuit enī figurata ꝑ archaꝫdei. q̄ facta fuit de lignis ſethi imputribilibꝰ.Exo .xxv. Fuit quoqꝫ odorifera ꝑ repletōemoīm virtutū ⁊ chariſmatū. iuxͣ illd̓ Can̄. iiij.Odor vnguētoꝝ tuorū ſuꝑ om̄ia aromata.Un̄ Hugo de ſctō vic. ī quodā ſermone alloquēs ipſam btām virginē: ait. Nullꝰ ī gr̄a tibi ſil̓is eſſe potuit. ꝑ quā gr̄a ſuꝑ om̄s hoīm

nn 4

M

Cedrusarbor.