Pars. VII.

vbi auguſtū letificauit. ita ꝙ ipſius xp̄i imagine viſa thura illi obtulit. Un̄ Sap. viij.d̓r. Attingit a fine vſqꝫ ad finē fortit̉ ⁊c̄. Fuitinſuꝑ latum. qꝛ ꝑfudit preteritos. Ioh̓. viij.Abraā pr̄ vr̄ exultauit vt videret diē meuꝫ.vidit ⁊ gauiſus ē: ait ſaluator. Itē pn̄teſ. Un̄angelꝰ dixit paſtoribꝰ. Annūcio vobis gaudiu magnū qd̓ erit omī ppl̓o Lu. ij. Itē extēdil̓ ad futuros. Un̄ Amb̓. ait. Hec ē glorianatalis dn̄i vt ī futuꝝ trāſeat ad p̄deſtīatos⁊ ī ꝑpetuū maneat ad deuotos. Quarto angelꝰ remouit frigiditatē. ⁊ adduxit verū ignēcū annūciauit xp̄i ortū di. Natus eſt vobishodie ſaluator ⁊c̄. ¶ Secūdo venit Xp̄s inmundū: vt humani generis infirmitates ſanaret. Hō em̄ inter alias patiebat̉ qͥnqꝫ infirmitates .ſ. tūorē ſuꝑbie. cecitatē ignorātieinſipiditatē ī mēte. vulneratōem culpe. ⁊ fetorē ꝯſuetudīs pͣue. Sed ab ipſis infirmitatibus nos ſaluauit filiꝰ ꝟegis ꝑ quīqꝫ remediaq̄ adduxit. Portauit em̄ carnem de qua fecitemplaſtruꝫ. ſanguine de quo fecit collirium.ſpūm humanū de quo fecit mel dulciſſimuꝫAnima que fuit vas vnguētariū. Et diuinitatē q̄ fuit balſamū p̄cioſum. Prima igit̉ infirmitas erat tumor ſuꝑbie. qͥ pͥmo ortꝰ eſt īcelo. Deinde ī terreſtri ꝑadiſo. ⁊ tadem ſparſus ē ī toto mūdo. Et ideo xp̄us de ſua carnefecit emplaſtꝝ qd̓ ip̄m tumorē maturauit ⁊fregit. Fit aūt emplaſtꝝ de herbis ⁊ floribusabſciſis. contritis ⁊ coctis. Caro aūt xp̄i fuitherba ſicut ⁊ noſtra. iuxta illud Iſa. xl. Oīscaro fenū. Fuit etiā flos. ⁊ hoc ꝓpter innocētiā ⁊ puritatē. ⁊ fuit abſciſus ꝑ mortem. Iſa.liij. Abſciſus ē de terra viuētiū. ⁊ ꝯtritꝰ ꝑ flagellatōem. Ibidē. Attritꝰ ē ꝓpter ſcelera nr̄aEt coctꝰ ꝑ penaꝝ nimiā adu̓ſtōeꝫ. Un̄ īquitꝑ pͣsͣ. Oſſa mea ſicut cremiū aruerunt. Eccehumilitatis exemplū. ſuꝑbie medicamentūSecūda infirmitas erat cecitas ignorantieEt ideo xp̄s de ſanguine ſuo fecit collirium qͦceci illuminātur. Et ꝓpter hoc d̓r Apoca. iij.Collirio vnge oculos tuos vt videas. Iſtd̓aūt colliriū factū de ſaliua ⁊ terra Ioh̓. ix. ideſt de deitate ⁊ hūanitate. Et de melle ⁊ cera .i.de diuītate melliflua ⁊ carne incorrupta. Figura autē huiꝰ collirij habet̉. jͣ. Regū. xiiij. deIonatha. qui guſtauit de fauo mellis. ⁊ illuminati ſunt oculi eiꝰ. Tercia infirmitas eratinſipiditas ī mēte. q̄ ſpūalia ſibi deſipiebatEt ideo xp̄s de ſpū ſuo mel dulciſſimū fecit.quod inſipiditateꝫ homīs dulcorauit. Un̄ait Ecc̄i. xxiiij. Spūs meus ſuꝑ mel dulcisEiꝰ aūt dulcedo nō ſentiebat̉ qn̄ in vaſe cor

poris clauſa te nebat̉. Sed qn̄ inclinato capite tradidit ſpūm: tunc eius dulcedo repleuit celū ⁊ mundū. Un̄ canit eccleſia. Hodieꝑ totū mūdū melliflui facti ſunt celi. Quarta infirmitas erat vulnus culpe. iuxta illudIſa. j. Uulnus ⁊ liuor ⁊ plagatumēs ⁊c̄. Etideo xp̄s de anima ſua fecit vas vnguētariūi quo cōtinētur oīa vnguēta oīm vulnerū etinfirmitatū. Om̄ia em̄ vulnera aīe cauſant̉aut ex infirmitate. aut ex ignorantia. aut exmalicia. Sed Ioh̓. jͣ. d̓r. Uidimus gloriaꝫeius. id eſt glorioſam miſcd̓iam eius. que ſanat vulnus cauſatū ex malicia Sequit̉ paulo poſt. Plenū gr̄e ⁊ veritatis. Gr̄a aūt eiusſanat vulnus cauſatū ex infirmitate. veritasꝟo vulnꝰ cauſatuꝫ ex ignorātia. Quīta infirmitas erat fetor. Xp̄s attulit diuītatē tanqͣꝫbalſamū p̄cioſuꝫ. cuiꝰ odorē ſenſit Lazarusquatriduanꝰ ac fetidus ⁊ reuixit Ioh̓. xj. Eſtaūt pͥma dies mala delectatio Scd̓a maluscōſenſus. Tercia malū opus. Quarta malaꝯſuetudo. ⁊ tūc hō efficit̉ fetidꝰ corā deo ⁊ mūdo. Qui ergo ad odorem iſtiꝰ balſami nō reſurgit: magis ē inſenſibilis qͣꝫ mortuꝰ fetidꝰ⁊ immūdus. Propter has aūt curatōes inquit ꝓpheta de xp̄o psͣ. cij. Qui ſanat oēs infirmitates tuas. Et Aug. p̄dicta cōfirmansinqͥt. Magnus de celo venit medicus. qͥa ꝑtotum mundum magnus iacebat egrotus.¶ Poſſumꝰ aūt dicere ꝙ q̄dā īfirmitas cauſat̉ ī hoīe ex comeſtione. ⁊ tali mō infirmatꝰ ē īAdā: qͥ de pomo vetito comedit. ⁊ ideo infirmitate mētis ⁊ corꝑis incurrit. Hoc aūt vicium gule hodie in multis dominat̉. ⁊ ideo ſepe infirmant̉ ⁊ moriunt̉. Scpͥtū eſt em̄ Ecc̄ixxxvij. In multis eſciſ erit infirmitas. ⁊ ꝓpt̓crapula multi ꝑierūt. Hāc aūt iufirmitateꝫvenit ſaluator noſter ſanare ꝑ dictā ieiunando qͣdraginta diebꝰ ⁊c̄. Mat. iiij. vt etiamnos doceret abſtinere a nociuo cibo. ⁊ gulā refrenare: ſi volumꝰ ſani viuere. Qui em̄ abſtines eſt adijciet ſibi vitā Ecc̄i. xxxvij. Scd̓ocauſat̉ infirmitas ex nimia frigidatiōe. Peccatū em̄ mortale ē notabiliter frigiduꝫ. ita ꝙignē diuini amoris extinguit. Un̄ Hiere. vjdr. Sicut frigidā facit ciſterna aquā ſuā. ſicfrigida facit malicia aīam. qd̓ frigꝰ pctīfacitaīaꝫ pigra ī bono oꝑe. iuxta illud Prouer. ijPropter frigꝰ piger arare noluit .i. cor ſuumſcindere ꝑ ꝯtritōem. ⁊ ſerere ꝑ bonum opus.Hanc autem infirmitatē ſanauit ꝑ ſudoreꝫſanguineum. In ſudore em̄ lachrimarū homo frigidus inflāmatur. Un̄ ait Grego. deMagdalena. ꝙ frigida venit ad xp̄m ſꝫ in-

CUēit xp̄ſvt īfirmitates ſanaret.

Infirmi.tates diuerſimo.de oriūt.