Pars. VII.

fecte circūdedit. qꝛ caro pueri tota ſua nō fuit. ſed pr̄ ibi ꝑtē habuit. Uirgo āt btīſſimafiliū ſuū ī vtero circūdedit. qꝛ ibi de aliēo nihil fuit. Un̄ fuit ſic̄ figura circularis. Namalie figure ẜm Aug. ex pluribꝰ lineis ꝑficiūt̉figura ꝟo circularꝭ vna tm̄ linea claudit̉. corpus aūt xp̄i formatū eſt tm̄ vna linea .i. ſolacarne ꝟginea. Illud etiā qd̓ eſt circūdatū exoī ꝑte ē clauſuꝫ. Nā ſi aliqͣ aꝑtura ibi fueritbn̄ circūdatū n̄erit. Nulla igit̉ mulier pueꝝī vtero circūdedit. qꝛ nulla clauſa ī ꝯceptiōeſꝫ oīs aꝑta fuit. ſola aūt ꝟgo filiū circūdeditqꝛ ex oī ꝑte clauſa fuit .ſ. an̄ ꝑtū. ī ꝑtu ⁊ poſtꝑtū. Et iō d̓r Can̄. iiij. Ortꝰ ꝯcluſus. fonsſignatꝰ ⁊c̄. Sexto fuit filio ſuo pia ⁊ ſtudioſa mater. qꝛ ei ſollicite oīa pietatis officia exhibuit. vt diffuſe tractaui ī. iij. ꝑte huiꝰ oꝑisſermone .j. ꝑte. ij. Et ideo hic ꝑtrāſeo.¶ Pars ſecūda huiꝰ ſermonis que diciturcōmendationis.xNqͥt deuota q̄dā mulier dn̄o noiſtro Ih̓u xp̄o. vt hr̄ Lu. xj. Beatus vēter qͥ te portauit. ⁊ vbera q̄ſuxiſti. ⁊ cōit̓ tenet̉ ꝙ hec ml̓ier fuit btā Marcellina pediſſeqſ. Marthe Inqͥbꝰ ꝟbis ꝯmēdat ventrē illū ſacratiſſimū qͥdn̄m nr̄m Ih̓m xp̄m peꝑit. et vbera eiꝰ ſctīſſima q̄ ip̄m ꝟ̓gineo lacte nutrierūt. De pͥmoaūt .ſ. de vētre ꝟgīali dixit deꝰ ſpōſe ſue Can̄.vij. Uēter tuꝰ ſicut aceruꝰ tritici vallatꝰ lilijsEiꝰ em̄ veter fuit plenꝰ illo tritico. de quo dr̄Ioh̓ .xij. Niſi granū frumēti cadēs in terramortuū fuerit ⁊c̄. Hoc aūt triticuꝫ fuit īſtaracerui. Aceruꝰ em̄ tritici ī imo ē latꝰ. ī mediopartim latus ⁊ partim anguſtus. xp̄s autēqͣꝫtū ad naturā infimā .i. humana fuit nob̓manifeſtus. qͣꝫtū ꝟo ad naturā mediā. id ēaīam. fuit ꝑtim occultꝰ. ⁊ ꝑtim manifeſtꝰ. ſꝫqͣꝫtū ad naturā ſummā .i. diuinaꝫ. fuit nob̓valde anguſtꝰ .i. occultꝰ. Iſtud aūt triticuꝫfuit generatū ī vētre ipſiꝰ bn̄dicte virginis qͥfuit vallatꝰ lilijs. Et dicit lilia in plurali. qꝛoīa q̄ ī ipſa fuerūt pura ⁊ mūda fuerunt. habuit em̄ mūdas cogitatōes. intētōes. locutiones: ⁊ oꝑatōes. Et dicit vallatꝰ. qꝛ venterciꝰ lilijs puritatꝭ ⁊ mūdicie vndiqꝫ fuit circūdatus .ſ. intꝰ ⁊ extra. ſurſum ⁊ deorſum. a dextris ⁊ a ſiniſtris. an ⁊ retro. ita ꝙ hoſtis ī eiꝰcor nūqͣꝫ intrare potuit. nec aliquaꝫ impuritatē immittere valuit. Naꝫ intꝰ inueniebatliliū puritatis. extra liliū caſtitatis. ſurſumliliū ꝯtemplatōis. deorſum liliū humilitatꝭa dextris liliū temꝑantie. a ſiniſtris liliuꝫ patientie. antelilium ꝓuidentie de futurꝭ. retro

lilium iuſticie de p̄teritis. Ex qͥbꝰ pꝫ qͣꝫ verelocuta ſit p̄dicta mulier dicēs. Beatus venter qͥ te portauit. Nos ꝟo dicere poſſumusBeatus venter Marie virginis qͥ fuit thalamꝰ xp̄i. iuxͣ illad pͣsͣ. xviij. Tāqͣꝫ ſpōſus ꝓcedēs de thalamo ſuo. qͥ fuit requies ſaluatoris ſui. Unde ipſa virgo inqͥt Ecc̄i. xxiiij.Qui creauit me reqͥeuit ī tabernaculo meo.Qui fuit fons oīm grāꝝ. iuxta illd̓ Can̄. iiij.Fons ortoꝝ. puteꝰ aquaꝝ viuētiū ⁊c̄. In hͦaūt diſtat ille fons ab alijs fontibꝰ ꝙ alij fōtes aquā hauriūt ab iuferiori. ⁊ redundantad ſuꝑius. Iſte ꝟo fons celeſtis aqͣs ſuaruꝫgraꝝ habuit a ſuꝑiori .i. ab altitudine trinitatis. ⁊ fluit ad nos inferiꝰ ꝑ dona ſue largitatꝭ. O btīſſime vēter matris dei. ꝓfecto tufuiſti apotheca oīm chariſmatū dei. vn̄ Berinqͥt. Apotheca ē Maria oīm gratiaꝝ ī qͣceleſtis pigmetariꝰ cū oībꝰ ſuis vnguētis ſecollocauit. ⁊ cū om̄ībꝰ delicijs accubuit Tufuiſti ſpūſſctī hītaculū. vn̄ inqͥt angelꝰ Lu.jͣ. Spuſſctūs ſuꝑuēiet ī te. ꝟe em̄ ſuꝑuenit.qꝛ ſuꝑ oēm aliā creaturā ī te deſcēdit. Tu fuiſti armariū diuīe ſapīe. ꝯtinēs illum de qͦ d̓rad Col̓. j. In quo ſunt oēs theſauri ſapīe etſcīe dei abſcōditi. Tu fuiſti receptaculū incꝭeterne. ꝯcipiēs illū de quo ſcpͥtū ē Sap. vij.Cādor eſt lucis eterne ⁊ ſpeculū ſine maculaEt Heb̓ .j. Qui cū ſit ſplēdor glorie ⁊c̄. Tumūdo ꝓduxiſti ſuauitateꝫ diuini odorꝭ. vn̄dicere potes illud Ecc̄i. xxiiij. Ego qͣſi vitisfructificaui ſuauitatē odoris. iō adoleſcētule .i. aīe deuote. clamāt ⁊ dicūt illud Canti. j.Trahe me poſt te. ī odorē curremꝰ vnguētorū tuorū. Tu peꝑiſti paradiſi dulcoreꝫ illūvicꝫ qͥ dixit Can. j. ſpūs meꝰ ſuꝑ mel dulcisTu ꝓtuliſti ignē et̓nū diuini amorꝭ. illū .ſ. d̓qͦ ſcpͥtū eſt ad Heb̓. xij. Deꝰ noſter ignis ꝯſumēs eſt. Qui quidē ignis in te noue menſibus habitās: totaꝫ te charitatis ardore incendit. Un̄ Hiero. in ſermone ad Euſtochium ait. Mariā totā impleuerat ſpūſſctusac tota incaduerat diuinus amor. ita vt inea nihil eſſet quod mūdanꝰ violaret affectꝰ.Sicut em̄ auꝝ ad p̄ſentiaꝫ ignis liqueſcit.ſic ⁊ eius aīa ad pn̄tiā ignis diuini tota liq̄facta fuit. Un̄ ipſa virgo btīſſima dicebatillud Can̄. v. Auima mea liquefacta ē. Eiꝰquoqꝫ venter dulcedine indicibili repletuseſt. Et ad hoc exponi poteſt illud quod ip̄aſponſa dei inquit Can. v .ſ. vēter meꝰ ītremuit ad tactū eius .ſ. ex nimia ⁊ inſolita ſuauitate quā ſenſit ī ꝯceptōe illiꝰ. De hͦ ſciīſſimovētre exponi pn̄t illa ꝟba Prouerb̓. xviij. li

UenterMariecōmēdat̉

6

Eſt thalamſi.

Eſt apotheca.