Sermo. I. ¶ De parturitiōe Marie
apud Toletū ſub quodā ſaxo inuētꝰ ē libervetuſtiſſimus qͥ ſcriptꝰ erat lr̄a hebrea. greca ⁊ latina. ⁊ ī illo dicebat̉ ſic. Xp̄s filiꝰ dei naſcet̉de ꝟgine Maria. ⁊ ꝓ ſalute hoīm patiet̉UIrgilius quoqꝫ ī bucolicis canit. Ultimatu mei iā venit carmīs etas. Iā redit ⁊ ꝟgo:redeūt ſaturnia regna. Ia noua ꝓgenies celo demittit̉ alto. Sil̓r Ouidiꝰ ī li. de mutatōne vite qͥ ītitulat̉ de vetula: ſic ait. Una qͥdeꝫtal̓ felicis tꝑe nuꝑ. Ceſaris auguſti fuit ānobis duodeno A regni nouitate ſui. Qui ſignificauit poſt annū ſextū naſci debere ꝓphetā abſqꝫ mr̄is coitu de ꝟgīe ⁊c̄. ¶ Sybille qͦꝫxij. p̄dixerūt de xp̄i natiuitate. ſicut declaratiſanctꝰ Augꝰ. xix. de trinitate. Et Lactantiꝰ liy bro. j. ⁊. iiij. diuinaꝝ inſtitutionū. quarū ſolūmodo qͥnqꝫ dicta ad p̄ſens recitabimꝰ. qꝛde alijs diximus in dicto ẜmone roſarij nr̄i.¶ Prima ꝓphetia eſt Sybille ꝑſice: q̄ ait.Ecce beſtia ꝯculcaberis ⁊ naſcet̉ dn̄s in orbeꝫterraꝝ. ⁊ gremiū ꝟginis erit ſalus populoꝝ.Inuiſibile ꝟbum palpabit̉. ¶ Secūda prophetia eſt ſybille Lybice: que ait. Ecce veniet dies ⁊ illumīabit dn̄s ꝯdēſa tenebrarū. etſoluet̉ nexꝰ ſynagoge. ⁊ deſinēt labia ꝓph̓arū⁊ videbūt regē viuentiū. ⁊ tenebit illū in gremio virgo domina gentiū. ⁊ regnabit in miſericordia: ⁊ vterꝰ mr̄is eiꝰ erit ſtatera cūctoꝝ¶ Tertia ꝓphetia eſt ſybille Eritrehe dicētꝭIn vltima etate humiliabit̉ deus. humiliabit̉ ꝓles diuīa. vniet̉ humanitati diuinitasiacebit ī feno agnꝰ. ⁊ puellari officio educabit̉ deꝰ ⁊ hō. Signa aūt p̄cedēt apd̓ iudeos.Mulier vetuſtiſſima .ſ. Elizabeth pueꝝ cōcipiet. Stella orbis mirabit̉. ⁊ ducatū p̄ſtabit .ſ. magꝭ. ad ortū .ſ. xp̄i. Hic habens ānostrigintatres: eliget ſibi de piſcatoribꝰ: ⁊ eiectꝭhominibꝰ numeꝝ duodenariū. vnūqꝫ dyabolū .ſ. Iudā. non in gladio bello ve eneadēvrbem .ſ. Romā. regeſqꝫ ſubijciet. ſꝫ ī hamopiſcatoris .ſ. Petri. Huic quattuor aīalia .i.qͣttuor euāgeliſte. ſurgēt in teſtimoniū. Huic ꝯtradicet̉ a beſtia .ſ. antichriſto. Erit aūt beſtia horribilis .ſ. Mahumeth. ab oriēte veniens cuiꝰ rugitꝰ vſqꝫ ad gētes punicas audietur. hec illa. ¶ Quarta ꝓphetia eſt ſybilleTiburtine: q̄ ait. Naſcet̉ xp̄s in bethleē. annunciabit̉ in Nazareth regnāte thauro pacifico ⁊ fundatore qͥetis. O felix illa mr̄ cuiꝰvbera xp̄m lactabūt. hec illa. Et ī hͦ ꝯcordātcū deuota muliere. que vt habet̉ Lu. xj. exclamauit dicēs xp̄o. Beatꝰ vēter qͥ te portauit⁊ vbera q̄ ſuxiſti. Per thauꝝ aūt ī p̄dicta ꝓphia: intelligit̉ ẜm glo. Octauianꝰ imꝑator
qͥ appellatus eſt thaurus. qꝛ habebat thaurū ꝓ inſigni. Pacificꝰ qͦꝫ dictꝰ eſt. qꝛ multisannis (vt infra dicet̉) in magna pace mūdūrexit. cuiꝰ tꝑe xp̄s natꝰ ē. ¶ Quinta ſybilla eſtChumica ī italia nata. q̄ fuit tꝑe Numa pōpilij ſcd̓i regꝭ romanoꝝ: ſic diceſ. In diebꝰ illis exurget mulier de ſtirpe iudeoꝝ noīe Maria: ⁊ habebit ſpōſum noīe Ioſeph. ⁊ ꝓcreabit̉ ab ea ſine cōmixtione viri de ſpūſctō filiꝰdei noīe Ieſus. ⁊ ip̄a erit ꝟgo an̄ ⁊ poſt partūqͥ ꝟo ex ea naſcet̉ erit verꝰ deꝰ ⁊ verꝰ hō: ſicutoēs ꝓph̓e p̄dicauerūt. hec illa. Ex qͥbꝰ oībꝰapparet neqͥtia ⁊ dānoſa iudeoꝝ obſtinatōqͥ nec ſuoꝝ dictis ꝓphetaꝝ nec gentilium dexp̄o ſic clare loquentiū volūt credere in ip̄mDe quibꝰ canit eccl̓ia in miſſa occurrēti. Sinō ſuis vatibꝰ: credat vel gentilibꝰ: ſybillinis verſibꝰ hec p̄dicta.¶Pars ſecunda huius ſermonis que dicitur declarationis.Atiuitas filij dei ⁊ ꝑturitio matrꝭieiꝰ diuerſis ē miraculis ⁊ ꝓdigijsdeclarata. Quoꝝ pͥmū ponit In-nocentiꝰ papa tertiꝰ dices. ꝙ Ro-me duodecim annis pax fuit. vn̄ romani tēplū pacis pulcerrimū ꝯſtruxerūt. ꝯſuluerūtqꝫ appollinē quātū durare deberet p̄dictū tēplum. Qui rn̄dit ꝙ duraret vſqꝫ qͦ virgo pareret. Qd̓ audiētes dixerūt. gͦ in eternū durabit Credebāt enī ꝙ nūqͣꝫ pareret ꝟgo. prout etiā impoſſibile erat ꝑ naturā. Qua ex rein foribꝰ tēpli ſcpͥſerūt. Tēplū pacꝭ ī eternuꝫſꝫ ī ip̄a nocte in qua ꝟgo bn̄dicta peꝑit filiūſuū dn̄m Ih̓m xp̄m templū illud fundituscorruit. ⁊ ibidē mō eccl̓ia ſancte Marie noue ī qͣ ego fui. ¶ Scd̓m ꝓdigiū ponit Proſius ⁊ Innocētiꝰ p̄dictꝰ dicētes. ꝙ ī die natiuitatis dn̄i fons aq̄ in liquorē olei ꝟſus eſt. eterūpēs vſqꝫ ad tyberim tota die illa largiſſime emanauit. ꝓphetauerat enī ſybilla ꝙ qn̄naſceret̉ ſaluator ꝓrūperet fons olei. ⁊ ibi eſtmō eccīa q̄ d̓r ſct̄ā Maria trāſ tyberi. ¶ Tertiū ꝓdigiū ponit Chryẜ. ſuꝑ Mattheu. dicens ꝙ magꝭ ſuꝑ quodā mote orātibꝰ ī nocte natiuitatꝭ dn̄i: ſtella ſuꝑ eos apparuit q̄formā pueri pulcerrimi habebat ⁊ in eius capite crux pēdebat. q̄ magos alloquens dixitIte in iudeā: ⁊ ibi pueꝝ natū qͥ ē dei filiꝰ īuenietis. Et ip̄i ſtatim receſſerūt. ⁊ ī iudeā ꝑrexerūt q̄rētes ⁊ dicētes. vbi ē qͥ natꝰ ē rex iudeorū? vidimꝰ enī ſtellā eiꝰ ī oriēte: ⁊ venimusadorare eū. vt hēt̉ Mat. ij. ¶ Quartū miraculū pōit mgr̄ Bartholomeꝰ piſanꝰ ī ſuo mariali di. ꝙ vinee engaddi faciētes balſamū ī
Quō ſnbille p̄digrunt de
ENatiuitas chriſti miraculis declaratur.