Pars. VI.

iniuria infert̉ ē maioris dignitatꝭ: tāto maiꝰtēſet̉ damnū maiorqꝫ īiuria. §. atrox. inſti. deiniu. ⁊. l p̄tor. §. atroceꝫ. ff. eo. ti. Ita bn̄ficiaalicui collata tāto reputari debet excellētioraquāto excellētior ē ꝑſona cui ꝯferūt̉. et iō tuaerga dei filiū obſeqͥa ⁊ illa q̄ ei bn̄ficia ꝯtuliſtidigniſſima. excellētiſſima. atqꝫ qd̓ ammo incōꝑabilia fuerūt. hoc tn̄ vt tā magna facerepoſſes deo: fuit vnuꝫ de ill̓ magnis q̄ fecit tibiip̄e qͥ potēs ē: ⁊ ſctm̄ nomē eius. O igit̉ bt̄a ꝑoēs generatōes hebreoꝝ. grecoꝝ. latinoꝝ etoīm generaliter nationuꝫ ⁊ linguaꝝ. O ſctāſanctaꝝ. o pulcerrima ⁊ prudētiſſima femīarū. Quid miꝝ ſi ꝑ nomē ſct̄m̄ ſuuꝫ fecit tibitā magna. tā ſtupēda. tāqꝫ admiranda qͥ potēs ē. Nōne ipſe ē qͥ dixit Gen̄. xxxij. Quidqueris nomē meū qd̓ ē admirabile? Nōneipſe ē qͥ ait Exo. iij. Ego ſum qͥ ſum. hoc nomē mihi ī eternū. Nōne ipſe q̄ dixit Exo. vjNomē meū adonaynō indicaui eis? Quiaergo hoc nome mellifluuꝫ indicauit tibi. facvt etiaꝫ nobis eius virtute oſtēdere dignet̉.Fac vt eiꝰ nomē bn̄dictū deuote frequentet̉ anobis. vt dicat ip̄e filius tuꝰ de nobis illudij. Paral̓. vj. Elegi Hieruſalem vt ſit nomēmeū ī ea. O glorioſuꝫ nomē. de quo ꝓphetaiquit pͣs. ex. Sāctuꝫ et terribile nomē eius.Profecto nullus vnqꝫ hoc bn̄dictu nomentata deuotiōe veneratus ē ſicut hec ſapiētiſſima tympaniſtria noſtra. q̄ illd̓ Ecci. lj. dicebat deo. Laudabo nomē tuum aſſidue: ⁊ collaudabo illud ī ꝯfeſſiōe. Un̄ ꝑ v̓tute ipſiꝰ diuini noīs ſe ad tātaꝫ altitudine ꝑueniſſe ꝓfitet̉ dicēs. Fecit mihi magna qͥ potes ē ⁊ ſanctū nomē eius. Suꝑ quibꝰ verbis dicit Nicolaus d̓ lyra. Quicqͥd ſcītatis pōt cogitaritotū eminetius eſt ī eo. Hugo aut cardialisexponit dicēs. Sāctuꝫ dicit̉ ab effectu. quiaparticipes ſui facit ſctos. id eſt firmos ⁊ mudos. ac finaliter beatos. Iuxta illd̓ Iohelisij. Ois qui inuocauerit nomē dn̄i ſaluꝰ erit.¶ Sequit̉ aūt btā ꝟgo ī cātico ſuo dicēs Etmiſcd̓ia eiꝰ a ꝓgenie in ꝓgenies timentibuseū. In quibꝰ ꝟbis ꝯnumerat bn̄ficia ꝯmunit̉ toti humano generi collata. Dicit ergo.Et miſcd̓ia eius .ſ. ī me inchoata. dilatat̉. cōtinuat̉ ⁊ multiplicat̉. a ꝓgenie .ſ. iudeoꝝ. ī ꝓgenies gentiū. id eſt in omēs ꝓgenies mūdiquas credituras p̄uidit. Et hoc ē quod ſubdit. timētibꝰ eū. Nō mundū. nō diabolumẜm ꝙ exhortal̓ dn̄s Matth̓. x. dicēs. Nolite timere eos qͥ occidūt corpus ⁊c̄. Et ita exponit Hugo cardinalis ſuꝑ Luca. vbi etiādic̄. ꝙ talibꝰ timētibꝰ deū fit miſcd̓ia ab ip̄o.

Iuxta illud Malach̓. vl. Uobis timentibꝰnomē meū oriet̉ ſol iuſticie: ⁊ ſanitas ī pēniseiꝰ. Un̄ Act̉. x. inqͥt beatꝰ Petrus. In ꝟitate comperi qꝛ nō eſt acceptator ꝑſonaꝝ deusſed ī om̄i gēte qui timet deū acceptus eſt illi.Nicolaus ꝟo de lyra exponit. Et miſcd̓ia eiꝰid eſt bn̄ficiū incarnatōis quod ex miſcd̓iadei factū eſt. Un̄ petebat Dauid dicēs. On̄de nobis dn̄e miſcd̓iam tuaꝫ. quaſi diceret.Oſtēdiſti potentiā ī creatōe mūdi de nihilo⁊ ſapiētiā tuā ī mūdi gubernatōe ſic ordīata⁊ iuſticia tuā ī peccatoꝝ punitōe. ſicut ī diluuio ⁊ ſubmerſione Sodomē ⁊ gomorre. Etideo oſtēde nobis dn̄e miſericordiā tuaꝫ infilij tui incarnatione. a progenie .ſ. iudaica.Quia ſicut dicit̉ Ioh̓. iiij. Salꝰ ex iudeis ēQuia īcarnatio dei facta ē ī ꝟgine iudea natiōe. Sed qꝛ bn̄ficiū incarnatōis ad totuꝫmundū diffundit̉. ideo ſubdit̉. In ꝓgeniesſcꝫ oīm nationū. Uerūtn̄ qꝛ licꝫ hoc bn̄ficiūincarnatōis ſe extēdat ad oēs qͣꝫtū ad ſufficientiā. nō tn̄ qͣꝫtū ad efficaciā. ſed tm̄ ad iuſtos. Ideo ſubdit̉. timētibꝰ eū .ſ. timore filiali ⁊ caſto. hec ille. Beda ꝟo inqͥt. A ſpecialibus ſe donis ad generalia dei iudicia cōuertens: totiꝰ humani generis ſtatū deſcribit ſb̓dēs. Et miſcd̓ia eius a progenie in progenies timētibꝰ eū. quaſi diceret. Nō ſolū mihifecit magna qͥ potes eſt: ſed ⁊ ī om̄i gēte quitimet deū acceptꝰ eſt illi. Origꝭ. aut ⁊ Augꝭ.inqͥt. Miſcd̓ia dei nō ī vna generatōe: ſed īſempiternū extēdit̉ a generatōe ī generatōeꝫIpſe etem̄ deus inqͥt Deut̓. v. Ego ſum dn̄sfaciēs miſcd̓iaꝫ īmulta milia diligētibꝰ me⁊ cuſtodiētibꝰ p̄cepta mea. Et ideꝫ hr̄ Exo.xx. ⁊ pͣs. cxvj. d̓r. Miſcd̓ia dn̄i manet ī eternū. Grecꝰ ꝟo expoſitor ait. Et miſcd̓ia eiusſcꝫ quā hꝫ ī generatōe generationū: noſtraꝫtractās ſalutē ſoliꝰ intuitu pietatis. Miſeret̉ aūt nō qͣlitercūqꝫ: ſꝫ his qͦs timor eiꝰ ꝯpeſcuit ī qͣlibet natōe. vn d̓r. timentibꝰ eū. qͥ ſ.ad fide ⁊ pn̄īam ꝯuertunt̉. Nā qͥ obſtinatiſunt īcredulitatꝭ vicio clauſer̄t ſibi ianuā pietatꝭ. Theophilꝰ aūt dicit. Uel ꝑ hͦ īnuit ꝙtimētes deū miſcd̓iaꝫ ꝯſeq̄nt̉ ī generatōe iſtaid ē ī pn̄ti ſcl̓o. ⁊ ī futura .i. ī ſcl̓o futuro. i hͦ ſeculo cētuplū accipiētes. ⁊ ī alio multo maiora .ſ. vitā eternā. Illis aūt qͥ nō timēt deū necpn̄iam agūt de pctīs ſuis: ſꝫ aſſidue peccantnō miſeret̉ deꝰ. c. dia coni. xciij. di. Quia facere miſcd̓iam malis nō ē aliud qͣꝫ ip̄is fauerexiiij. q. vj. c. ſi res aliena. Progredit̉ aūt ꝟgo3bn̄dicta ī cātico ſuo dicēs. Fec potētiā ī bra Ichio ſuo ⁊c. vbi ait Hugo cardīal̓. ꝙ qꝛ vt in te

Et ſctm̄nomē eiꝰ

IEt mīaeius ⁊cͣ.

ſxxijtētiā u