Sermo. II. De Viſitatōe Marie

Ublimitas ⁊ excellētia cātici ꝟgiginal̓ oſtēdit̉ triplicit̓. Primo rone ordinatōis. Nā vt dicunt doctores catholici. oīa cātica veterꝭteſtamēti ſunt ſubordīata cāticis noui teſtamēti. maxime iſti excellētiſſimo cātico matrꝭdi. cui oīa illa cātica velut vmbra deſeruiūt.Preceſſit em̄ pͥmo canticū Moyſi Exo .xv.ſcꝫ Cātemus dn̄o ⁊c̄. Et ẜm ſpūalem ſenſuꝫſignificat liberatōem a ſeruitute peccatorumSecūdo cāticū populi Iſrael .ſ. Aſcēdit puteus ⁊c̄. Numeri. xxj. Et notat largitatē gratiaꝝ ⁊ donorū. Tercio cāticū Delbore .ſ. quiſpōte obtuliſtis aīas veſtras ⁊c̄. Iudicū. v. ⁊inſinuat obediētiam ſubditorū. Quarto cāticum eiuſdeꝫ Moyſi .ſ. Audite celi que loquor Deutero .xxxij. ⁊ demōſtrat inſtructōeꝫdiuinoꝝ eloquioꝝ. Quinto cāticū Anne .ſ.Exultauit cor meum ī dn̄o. j. Regū. ij. Et ſignat vbertatē gratuitoꝝ. Sexto cātica diu̓la Dauid ī pſalmis. ⁊ figurāt varietatē dulciū ſonoꝝ .i. gaudioꝝ mētaliū. Septīo cātica cāticoꝝ Salomōis. ⁊ ſignificāt ꝯiūctiōꝫamoꝝ. Hec aūt oīa cātica deſeruiſſe cātico ꝟginali patet. Nā ipſam tympaniſtriā nr̄aꝫdeſcribit euāgeliſta a vicijs denudatā: cum eiꝑ angelū d̓r. Aue. id ē ſine ve. id ē ſine pctō.Itē gratijs fecūdatā cū ſubdit. gr̄a plena. acdei ſolius imperio ſubiugatā cū infert dn̄s tecū. bn̄dicta tu ī mulieribꝰ. qͣſi diceret. Mulieres cetere ſub viri ptāte ſunt. Tu ſoli domino qͥ ē tecū. Itē īſinuat eā diuīs eloquijsilluſtrataꝫ. qn̄ cogitabat qualis eſſet iſta ſalutatio. ruminās ſcripturas ⁊ iteruꝫ querēsQuomodo fiet iſtud? Item tāti filij delicijsplenā. qꝛ inuēta eſt ī vtero habēs de ſpūſctō.⁊ modulatis gaudijs p̄dotatā. ac ꝑ amoreꝫtotaliter deo cōiūcta. cū ad mōtē ꝯtēplatōis⁊ diuine laudis aſcendēs cecinit dicēs. Magnificat aīa mea dn̄m Et exultauit ſpūs meus ī deo ſalutari meo. ¶ Et aduerte diligēter.ꝙ quicqͥd ī cāticis cāticorū petit̉ aut factumeſſe deſcribit̉: totū ⁊ plus hic lucide habituminſinuat̉. Nā ibi petit̉ oſculū cuꝫ d̓r. Oſculet̉me oſculo oris ſui. vt habet̉ Can̄. j. c. hic habet̉ cōiūctio .ſ. diuīe nature cū humana. Ibipoſtulat̉ tractō dū dicit̉ ī eodē. c. Trahe mepoſt te. Hic habet̉ diſcurſio. nā Maria ꝑgitcū filio ī vtero ad Elyſabeth. Ibi querit̉ locꝰpaſtus ⁊ accubitus dū dicit̉ ī eodeꝫ. c. Indica mihi quē diligit aīa mea. vbi paſcas. vbicubes ī meridie. Hic habet̉ cubās ī vtero virginis ⁊ paſtus eiꝰ alimētis. Ibi videbat̉ longe ſaliēs ī mōtibꝰ. vt habel̓. ij. c. hic feſtināter

ducit̉ ī mōtanis. Ibi querebat̉ ī lectulo ⁊ nōreꝑiebat̉. vt habet̉. iij c. hic claudit̉ in corpuſculo ⁊ reꝑit̉ in p̄ſepio. Ibi vocat̉ dilectus vtdeſcēdat. vt habet̉. vj. ca. hic humiliatur vt ſeoſtendat. Ibi cōuerſio eius ad humanā naturā ſperat̉. vt habet̉. vij. ca. hic iam facta demonſtrat̉. Ibi incarnādus petebat̉ ad oſcula ⁊ amplexus. vt habet̉. viij. ca. hic incarna.tus alit̓ ⁊ dat̉ omnibꝰ eius deſiderantibꝰ amplexus. ¶ Secūdo apparet huiꝰ cātici excel-lētia ratōe comp̄hēſionis. Hoc em̄ canticuꝫcomp̄hēdit ī ſe cāticū vite eterne ſiue ſignificatōeꝫ eius. De quo celeſti cātico dicit̉ Apocal̓. xiiij. ꝙ ſancti cantabāt canticū nouū an̄ſedem dei ⁊ agni. Sciendū ergo ꝙ primꝰ gradus ⁊ ſummꝰ beatitudinis eſt viſio diuinitatis: ī qua cōſiſtit felicitas. c. ieiuniū. de conſediſt. v. Et ex hoc gradu tāqͣꝫ ex fonte omnisalius gradꝰ beatitudinis deriuat̉. vt īquit beatus Tho. ī. iiij. diſt. xlix. ⁊ oēs alij theologiibidē. In qua viſione aīa eleuata mox deummagnificat: vt primꝰ verſus inſinuat. Et qꝛtāti boni viſio ſine immēſo gaudio eē nō poteſt: ſtatim exultat ſpūs ī deo ſalutari ſuo. vtdicit ſcd̓s verſus. In hoc autē lumine ⁊ gaudio aīa ſeipſam cognoſcit ⁊ videt ſe illa tātagloria indignā. ⁊ ſic fatet̉ ſe humilē ancillaꝫ.vt tercius verſus ſonat Hinc comꝑat p̄miaad merita ⁊ p̄miatū ad premiāteꝫ. et addit.Quia fecit mihi magna. mihi indigno magna p̄mia tribuēdo p̄miās qui potes eſt. vthabet̉ ī quarto verſu. Inde ꝟo ꝑſpicit nō exmeritis humilitatis: ſed ex mera miſericordia oēs beatos beatitudinē ꝯſecutos. et dicitī quīto verſu. Et miſcd̓ia eius a progenie inprogenies ⁊c̄. Poſtmodū de ipſa improportionata ꝓportōe .ſ. p̄mij ⁊ premiate aīe diſſerēs. cū anima habeat vltra id quod de ſui natura cōſequi poteſt. fatet̉ id euenire ex meradei potētia dicēs ī ſexto verſu. Fecit potentiam ī brachio ſuo Sed ipſa potētiſſima manu intuet̉ equiſſimā iuſticiaꝫ malos meritopunientē ⁊ dicit. Diſꝑſit ſuꝑbos mēte cordiſſui. ⁊ depoſuit potētes de ſede. ī. vij. verſu. Etqm̄ nō eſt ꝑua portio illiꝰ ſumme felicitatisſocietas beatorū repleta ad ſuꝑabūdātiā. etinebriata ab vbertate domꝰ dei. ip̄os intuet̉. ⁊ait ī ꝟſu. viij. Eſuriētes īpleuit bōis ⁊c̄. Qm̄ꝟo iſta eſuries n̄ ē ī patria ſꝫ fuit ī via. ibi intuet̉ ꝓmiſſiōes factas ſub duplici teſtam̄toteſtāte pͣs. Sicut audiuimꝰ ſic vidimꝰ ⁊c̄. exultatqꝫ ī tali ꝓſpectu. iuxta illud Can̄. j. Exiultabimꝰ ⁊ letabimur ī te. memores vbeꝝ tuorū .i. teſtamētoꝝ. Et ſicut ſunt duo teſtamēG

Ruipit̓onō

ia io

RMagnificat ꝯp̄hēdit cāticū viteeterne.