Druckschrift 
Mariale
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. I. De viſitatiōe Marie

ruſalē circa qͣttuor miliaria. Theophilꝰ aūtexpoſitor ait. Propt̓ hͦ āt abijt ī motana. qꝛzacharias ī motanis habitabat. Cū feſtīatiōe. qd̓ exponit Nico. de lyra eā feciſſe. vt on̄deret ꝙ ꝟgo n̄ dꝫ morari ī loco publico. necibi ꝯͣhere colloqͥa. Origꝭ. āt dic̄. Ih̓s qͥ ī vtēro illiꝰ erat: feſtīabat adhuc ī vētre mr̄is Iohānē poſitū ſctīficare. vl̓ abijt ad viſitādumelizabeth cū feſtinatōe qꝛ opꝰ bonū qͣꝫto fit ciriꝰ: tāto et̓no regi ē gratiꝰ. iuxͣ illd̓ Prouerb̓.xxij. Uidiſti hoīeꝫ velocē ī oꝑe ſuo. corā regibus ſtabit. Dr̄ eī ꝙ qͥ cito dat bis dat. vt notat̉ in. §. itē ſi ille. iſti de fideiuſ. ⁊ī. §. plꝰ aūt. īſti. de acti. Et ſalutauit Eliſabeth. qd̓ fec̄ ẜmNico. de lyra. tū qꝛ erat hūillima. tu qͥa eratiunior. iō pͥus eā ſalutauit. forte dicens illi.Pax tibi. ſic̄ dixit poſtea filiꝰ eius diſcipulisPax vob̓. Ioh̓. xx. ⁊ Lu. xxiiij. qꝛ etiā ad eiꝰobſequiū venerat. iō pͥor eā ſalutauit. Et factū ē vt audiuit ſalutatōꝫ marie Elizabeth⁊c̄. Qd̓ exponēs Amb̓. vbi sͣ. ait. Cito autēeuētꝰ marie ⁊ pn̄tie dn̄ice bn̄ficia declaranturNā ſeqͥt̉. Et factū ē vt audiuit ſalutatiōemmarie eliſabeth: exultauit īfans ī vt̓o eiꝰ. Uide diſtīctiōꝫ ſingl̓oꝝqꝫ ꝟboꝝ ꝓpͥetates. vocēpͥor elizabeth audiuit. ſꝫ ioh̓es pͥor gr̄aꝫ ſenſit. illa nature ordīe audiuit. h̓ exultauit tōemyſterij. illa marie. iſte dn̄i ſenſit aduētum.Grecꝰ ꝟo expoſitor ſuꝑ Luc̄. dic̄. Proph̓a eīꝑente acutiꝰ videt ⁊ audit. ſalutatqꝫ ꝓph̓atūſꝫ qm̄ ꝟbis n̄ poterat: ſaltat in vt̓o. qd̓ maximū exiſtit ī gaudio. qͥs vnqꝫ nouit tripudiūnatiuitate atiquiꝰ? īſinuauit gr̄a q̄ nat̉e igͦtaextiterāt. recluſus vētre miles agͦuit dn̄m acregē orituꝝ. vētrꝭ tegmīe nō obſtāte myſticeviſiōi. īſpexit nāqꝫ n̄ palpebrꝭ ſꝫ ſpū. Orige.aūt inqͥt. Nō ātea repletꝰ fuerat ſpūdonᶜ alſiſteret q̄ xp̄m gerebat ī vt̓o. Tūc aūt et ſpūerat plenꝰ ⁊ r̄ſalutabat ī ꝑente. vn̄ ſeqͥt̉. ⁊ r̄pleta ſpūſctō eliſabeth. ⁊ exclamauit voce magͣdi. bn̄dicta tu int̓ ml̓ieres. Cuiꝰ rōꝫ aſſignatOrig. di. Nulla eī vnqͣꝫ tāte fuit gr̄e ꝑticepſaut eē pot̓it. vniꝰ em̄ d̓ini germīs pares ē vnica. Beda ꝟo dic̄. Eadē āt voce ab elizabethq̄ a gabriele bn̄dicit̉: qͣtenꝰ ⁊ angel̓ ⁊ hoībusvenerāda mōſtret̉. Theophilus ꝟo addit.Quia aūt alie ſctē ml̓ieres fuer̄t q̄ tn̄ genuerūt filios pctō inqͥnatos. adiūgit. ⁊ bn̄dictfructꝰ vētris tui. Orige. etiā inqͥt. Fructū aute vētris dei genitricꝭ dn̄m dixit. qꝛ nequaqͣꝫex viro: ſꝫ ex ſola maria ꝓceſſit. Nā qͥ ſemenſumpſerūt a pr̄ibꝰ fructꝰ eoꝝ exiſtūt. Seuefus vō ait. In qͣ ꝑte emergit Euticis redargutiordū fructꝰ ventris xp̄s aſſerit̉. Oīs em̄

fructꝰ eſt eiuſdē nature cū plāta. Un̄ ⁊ ꝟginē relinquit̉ eiuſdē fuiſſe nature cuꝫ ſecundoAdā qͥ tollit pctā mūdi. Sꝫ ⁊ qͥ fantaſticaꝫopinionē de carne xp̄i ꝯfingūt. in vero dei genitricis partu erubeſcāt. nam ipſe fructus exip̄a ſubſtātia ꝓcedit arboris. vbi ſunt etiamdicētes quaſi ꝑ aqueductū xp̄m trāſiſſe ꝑ ꝟginem. Aduertāt ex dictis Elizabeth quamrepleuit ſpūſſctūs xp̄m fructū vētrꝭ. Hec illeSequit̉. Un̄ hͦ mihi vt veniat mr̄ dn̄i meiad me. Iſta aut vt ait Nico. de lyra. nō poterat ſcire Elizabeth niſi ꝑ reuelatōeꝫ ſpūſſctīSuꝑ qͥbꝰ v̓bis inqͥt Amb̓. vbi sͣ. Non qͣſiignorās dixit. ſcit em̄ eſſe ſctīſpūs gratiam ⁊oꝑationē vt mater dn̄i mr̄em ꝓphete ad ꝓfectū ſui pignoris ſalutet. ſꝫ qͣſi nō humanihoc meriti ſed diuīe gratie munꝰ eſſe cognoſcat ita dicit. Origenes etiā ait. Cōuenit āthoc dicens cū filio. nā ⁊ Ioh̓es indignuꝫ ſeſentiebat aduentu xp̄i ad ip̄m. Diuina autēꝓmiſſio duxerat Mariā ad Eliſabeth vt iohānis teſtimoniū ab vtero ꝑueniret ad dn̄ꝫTūc em̄ Ioh̓em dn̄s ī ꝓphetam conſtituit.Hec ille. Qui iteꝝ ait. Uenerat āt mat̓ dn̄iviſura Eliſabeth miraculoſum ꝯceptū queꝫretulerat angelꝰ. vt ꝑ hoc ſequat̉ credulitaspotioris ad vginē manaturi. Et ad hāc fidēfacit ẜmo Elizabeth dicētis. Et btā q̄ credidiſti. qm̄ ꝑficient̉ in te ea q̄ dicta ſunt tibi adn̄o. Ubi Ambro. inqͥt. Uides mime dubitaſſe Mariā ſꝫ credidiſſe. ⁊ iō fructū fideiꝯſecuta. Beda ꝟo inqͥt. Nec miꝝ ſi dn̄s redēpturꝰ mūdū oꝑatiōeꝫ ſuā īchoauit a mr̄evt ꝑ quā ſalꝰ oībꝰ parabat̉: eadē ꝑſona fructum ſalutꝭ hauriet ex pignore. Ambroſiusaūt ſuꝑ Lucā dic̄. Sꝫ ⁊ vos beati qͥ audiſtꝭ⁊ credidiſtis. Quecūqꝫ em̄ crediderit aīma:⁊ ꝯcipit ⁊ generat dei v̓bū. ⁊ oꝑa eiꝰ agnoſcit.Beda ꝟo addit. Oīs aūt aīa que ꝟbum deimente ꝯcipit. v̓tutū ſtatim celſa cacuminagreſſu ꝯſcedit amoris. quatenꝰ ciuitatē iudaid eſt ꝯfeſſionis ⁊ laudis arcē penetrare. ⁊ vſqꝫ ad ꝑfectōem fidei ſpei ⁊ charitatis qͣſi tribus in ea mēſibꝰ valeat ꝯmorari. Gregoriꝰaūt ſuꝑ Ezechielē dic̄. Simul ⁊ de p̄terito ⁊de p̄ſenti ⁊ de futuro ꝑ ꝓphetie ſpm̄ eliſabethtacta eſt. que ⁊ eaꝫ ꝓmiſſionibꝰ angeli credidiſſe cognouit. ⁊ matrē nominās. qꝛ redemptorē humani generis ī vtero portaretur intellexit. Et cum om̄ia ꝑficienda p̄dicerꝫ: qͥdetiaꝫ de futuro ſequeret̉ aſpexit. Hec ille. Dicit aūt Ambroſiꝰ ⁊ Bern̄. ſuꝑ Lucā. ꝙ cumin pͥmo aduētu ꝟginis ex ſalutatōe eiꝰ tātūvtilitatis ſenſerit beatus Ioh̓es ⁊ mater eiꝰ

ff 4