Pal̓S. V.
trimoniali: hāc ſalutatōꝫ digne dicere pn̄t.Nihilominꝰ tn̄ etiā pctōres nō debēt ab eiuſceſſare laude. Unde Hiero. ī ẜmōe ad Euſtochiū ait. Si ꝟgo es lauda qꝛ meruiſti eēqd̓ laudas. ſi ꝯtines es venerare ⁊ lauda. qꝛnaliūde ꝯſtat vt poſſis qͣꝫ gr̄a xp̄i. q̄ fuit pleniſſime ī Maria quā laudas. Ꝙ ſi ꝯiugata aut certe peccatrixes. nihilominꝰ ꝯfitere ⁊lauda. qꝛ inde miſcd̓ia oībꝰ ꝓfluxit ⁊ gr̄a vtlaudēt. Et qͣꝫuis n̄ ſit ſpecioſa laus ī ore pctōris. noli tn̄ ceſſare. qꝛ inde tibi ꝓmittit̉ veīa.vn̄ ⁊ oībꝰ vt laudes. Hec ille. ¶ Scd̓o vidēdum ē qͣlit̓ iſta ſalutatio ſit dicēda? Et rn̄detur ꝙ ē dicēda frequent̓: humiliter ⁊ deuote.Primo qͥdē frequēter beatā ꝟginē ſalutare debemꝰ. qꝛ frequēter ab ip̄a bn̄ficia ml̓ta recipimus. Iō ad hͦ ꝑagendū exhortamur Iſaie.xxiij. vbi d̓r. Sume cytharā .i. ſalutatōꝫ angelica. q̄ qn̄ d̓r̄ fac̄ ꝟgini qͥndā melodiam. ⁊circūi ciuitatē .i. gl̓ioſaꝫ ꝟginē mariā. in quaoēs ciues .i. cogitatōes fuer̄t vnite ī vnaꝫ fidē. ⁊ d̓r circūi. qꝛ tota ⁊ ī circūitu ē laudāda.Nihil enī ī ea fuit qd̓ nō fuerit laude dignūDeinde ſb̓dit ꝓph̓a. bn̄ cane. freq̄nta canticū vt memoria tui ſit. Ille eī bn̄ canit qͥ corde: ore ⁊ oꝑe eā laudat. Ille cāticū frequētatqͥ ab eiꝰ laude nūqͣꝫ ceſſat. ⁊ taliū ꝟgo bt̄ā hꝫmemoriā. qꝛ eos copioſe remūerat dū vitaꝫeternā eis donat. Iuxͣ illud Ecc̄i. xxiiij. qͥ meelucidāt vitā eterna habebunt. ¶ Scd̓o iſtaſalutatō eſt dicēda huilit̓. Et illa hūilitas n̄tm̄ dꝫ eē ī corde: ſꝫ etiā ī corꝑe .ſ. ī genuflexione Nō ē em̄ magnū ſi ad iſta ſalutatōꝫ mortalis hō genua ponit ī terrā. ad cuiꝰ ꝓlatōꝫrex gl̓ie de celo deſcēdit ī terrā. Nō ē magnū ſiad illā ſalutatōꝫ ſe hūiliat ꝟmiculꝰ ad cuiuſꝓlatōem altiſſimꝰ factꝰ ē ꝑuꝰ. Nō ē magnūſi ẜuꝰ ſe hūiliat ⁊ genua flectat: qn̄ regina celi⁊ terre ſalutat. Cui dici pōt illud Iudith. xj.Humiliū ⁊ māſuetoꝝ ſꝑ tibi placuit dep̄catio. Tertio dicenda eſt hec ſalutatio deuote.Tūc aūt deuote d̓r: qn̄ d̓r cū cordis attētiōecū recta intētiōe. ⁊ cū fidei ⁊ ſpei certitudine.Debet igit̉ dici cū attētiōe cordis. ne ip̄a ꝯq̄rat̉ ⁊ dicat illd̓ Iſa. xxix. Populꝰ h̓ labijs mehonor: corat aut eiꝰ longe ē a me. Dꝫ ec̄ dicicū recta intētiōe. Multi enī ſalutāt ꝑſonasnobiles vt videāt̉ eis familiares. Et ſil̓r multi ſalutat beatā ꝟginē vt deuoti eiꝰ eē videāt̉ ⁊credāt̉. De talibꝰ pōt dici illud Matth̓. vj.Amē dico vob̓ receperūt mercedē ſuā. Debꝫetiā dici cuꝫ fidei ⁊ ſpei certitudine. vt .ſ. ea q̄petimꝰ: ab ip̄a hr̄e ſperemꝰ. Suꝑba eſt em̄ illa dn̄a q̄ ſalutates nō reſalutat. Et qꝛ regīa
noſtra ē hūillima. iō eos qͥ deuote eā ſalutātipſam digne laudādo. reſalutat etiā ip̄a adſe inuitando. ⁊ dicēdo illud Ecc̄i. xxiiij. Trāſite ad me om̄s qͥ ꝯcupiſcitꝭ me ⁊c. ¶ Tertiovidēdū ē in hac ꝑte ꝓpt̓ qͥd ip̄a ſalutatio ſitdicēda? Et rn̄det̉ ꝙ ꝓpt̓ tria .ſ. ꝓpt̓ debitū. exemplū ⁊ fructū. Prīo ꝓpt̓ debitu. qꝛ ſaluta-tio debet̉ amicis. beneficis ⁊ dn̄is. ⁊ ip̄a ē amica nr̄a. iuxta illud Ecci. xxiiij. Ego mr̄ pulcredilectōiſ .i. qͥ pulcre diligo ⁊ pulcre amari volo. Can. ij. Surge ꝓpera amica mea. Eſt etiam benefica nr̄a. Io d̓r Sap̄. vij. Propoſuiꝓ luce hr̄e illā ⁊c̄. Et infra. venerūt aūt mihioīa bona parit̓ cū illa ⁊c̄. Et eiuſdē lib̓. c. viij.Propoſui hāc adducere mihi ad ꝯuiuādūſciēs qm̄ mecū cōicabit de bonis ſuis. De bn̄ficijs aūt que ab ea recipimꝰ dicit Aug. in qͣdam orōne. Per te ꝟgo beata hereditamuſmiſcd̓iam. miſeri ⁊ ingrati gr̄am. pctōres veniam. ſublimia infimi. celeſtia terreni. deumhoīes. mortales vita. patriā peregrini. Ideoilli pōt ꝯuenire illud ad Roma. vlt̓. Salutate Mariā. qꝛ multū laborauit in vobis.Laborauit quidē filiū nutriēdo. in egyptuꝫfugiēdo. diſcipulos docēdo. paupertatem ſuſtinēdo: ⁊ ꝓ nob̓ orādo. Eſt etiā dn̄a noſtracui canimꝰ in officio qͦtidiano. O gl̓ioſa domina ⁊c̄. Et iō ex debito eſt a nob̓ ſalutanda¶ Scd̓o debemꝰ eā ſalutare ꝓpter exēplum.Habemus em̄ de hͦ exemplū ab angelo qͥ eāſalutauit in thalamo. Un d̓r Lu. j. Ingreſſus angelus ad ea dixit. Aue ⁊c̄. A Iohāneetiā qͥ ea ſalutauit ī vtero. Un̄ d̓r Lu. pͥmo.Exultauit infans in vtero eiꝰ. A xp̄o etiā ſalutata eſt in celo. quod in figurā habetur. iij.Regum. ij. vbi d̓r. Surrexit rex ī occurſummatris. adorauitqꝫ eā. id eſt ſalutauit. qn̄ .ſ.ipſam in celū reduxit. Debemus gͦ erubeſcere ea nō ſalutare poſtqͣꝫ eā tales ſalutāt. iuxͣillud Ecc̄i. xlj. Erubeſcite a ſalutationibꝰ deſilentio. Unde Bern̄. īquit Inuitat nos adMarie ſalutatiōem Gabrielis exemplumIohānis tripudiū ⁊ reſalutatōis lucꝝ. Tertio debemus ea ſalutare ꝓpt̓ fructū. Si eniꝫeam ſalutamꝰ cū deuotiōe: ip̄a nos reſalutatcū gr̄e exhibitiōe. Specialiter aūt tres gr̄asea ſalutatibꝰ dat. De quibꝰ habet̉ Eccl̓i. xv.vbi d̓r. Obuiabit illi quaſi mater honorificata. Obuiamus illi em̄ nos ſctīs deſiderijs⁊ laudibꝰ deuotis Ipſa ꝟo nobis obuiat auxilijs oportunis: ⁊ pͥmo dat nobis panemgre. Iō ſequit̉ ibidē. Cibauit illū pane vite⁊ intellectꝰ. Scd̓o dat ꝟtute ꝑſeuerātie. Iōſubditur. ⁊ firmabit̉ in illo ⁊ nō flectet̉. Ter-
Qualit̓ſit dicendum aueMaria.
Treldāt̉ ſatantibꝰMar.
L
Quaſit dicerdū AuOari
R