Sermo. XI. De annūciatiōe Marie
nis: ſerpētes tollēt: ⁊ ſi mortiferū qͥd biberintnō eis nocebit. ſuꝑ egros manꝰ īponēt ⁊ bn̄habebūt. Nec recurrēdū eſt ad fatuas ⁊ īſanas ⁊ oīno erroneas incātatōes quorūdā qͥcredūt ſe īuocare nomē dn̄i: ⁊ īuocāt nomendiaboli ī incātatōibꝰ ſuis: eo ꝙ ſepe nominaignota ibi ponūt̉ atqꝫ ſepe mēdacia īterponūtur. licet ſepiꝰ Pat̓ nr̄ ⁊ Aue maria ad operimentū malicie dicat̉ ⁊ qͣꝫuis aliqn̄ liberari videant̉ aliqui hmōi incatatōibꝰ. tn̄ ꝑmittente iudicio dei: demon ip̄e qui exverſutia ſua fecit hoīem vel puerū egrotari. eo inuocato ꝑimpiaꝫ incantatōꝫ auferēs ip̄am infirmitatem ⁊ languorē: infligit ꝑ infidelitatē ⁊ errorem culpa mortalē in corde. Proinde ꝓpheta pͣs. xxxix. hͦ p̄uidens ait. Beatꝰ vir cuiꝰ eſtnomē dn̄i ſpes eius: ⁊ nō reſpexit ī vanitates⁊ inſanias falſas. De pluribꝰ aūt relatiōe fide digna teſtimonio nr̄is tēꝑibꝰ audiuimꝰ.qui iuxta verbū dn̄i ſuꝑ egrotantes manu īpoſita ad inuocatiōem huiꝰ glorioſi nomīsliberati ſunt. Nā ſicut effuſum vnguentumminiſtrat gr̄am ſanitatis in corꝑibꝰ. ſic nomen Ih̓u dat ſalutis gr̄am aīabꝰ ſimul ⁊ corporibꝰ. vn̄ pͣs. cv. ꝓpheta ait. Sanauit eosꝓpter nomē ſuū vt notā faceret populis potētiam ſuā. Et qd̓ mirabiliꝰ eſt: etiā pctōresinfideles ad inuocatōem nomīs Ieſu feciſſemiracula ⁊ ſanaſſe infirmos manifeſte comꝓbat̉. Un̄ de btō Dionyſio ariopagita legit̉ꝙ cū adhuc gētil̓ exiſtēs diſputaret atheniscum Paulo. quadā vice cecus quidā a natiuitate trāſibat ꝑ viam. quē videns Dioniſius ait Paulo. Si vis vt credā que predicas de Ih̓u nazareno quē aſſeris eſſe filiū deidic huic ceco vt in noīe eiꝰ videat. ⁊ ſi illuminatus fuerit ad inuocatōem ipſiꝰ credā illiSed ne vtaris verbis magicis: ego p̄ſcribātibi formā verboꝝ. dic gͦ ſic. O cece: in nomine Ih̓u xp̄i nati de v̓gine: crucifixi ⁊ mortui.qͥ reſurrexit ⁊ aſcēdit in celū. vide. Rn̄dit autem Paulꝰ. hͦ eſt minimū ⁊ facillimū ꝟtutinomīs dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. Sed vt om̄is ſuſpitio mali de medio tollat̉: volo ꝙ tu eadē verba ꝓferas. Cum gͦ Dionyſius p̄dicta verbadixiſſet illi ceco: ſtatim ꝑfectiſſime illuminatus eſt. ⁊ Dionyſiꝰ credidit in dn̄m noſtruꝫIh̓m xp̄m. Multa quoqꝫ alia exempla adducere poſſumꝰ que cauſa breuitatꝭ omitto.Sicut eſt de illo claudo ex vtero matris ſuequi ſtabat ad portam templi hieroſolimitani mendicās. quē vt habet̉ Actuū. iij. erexit⁊ ꝑfecte liberauit Petrꝰ in noīe dn̄i nr̄i Ih̓uxp̄i: dum ei dixit. In nomīe Ih̓u xp̄i ſurge ⁊
ambula ⁊ confeſtim ſurrexit ⁊ ambulauit.¶ Unū mirabile exēplū referā qd̓ mihi retulit pater frater Barthomeus de porris. dicēſꝙ cū quadā vice eſſet cū beato fratre Iacobode marchia ordinis nr̄i ⁊ trāſirēt ꝓpe domuꝫcuiuſdā nobilis qͥ egrotabat īfirmitate maxima. deuicti p̄cibꝰ cognatoꝝ ipſiꝰ infirmi: ītrauerūt domū eiꝰ. quos cū infirmus vidiſſꝫrogauit ip̄m beatū frēm Iacobū vt illi darbn̄dictōem ſuā. Cū gͦ ip̄m bn̄dixiſſꝫ in noīeieſu: ille infirmus ſtatim ſurrexit ſanꝰ. ¶ Decimaoctaua excellētia huiꝰ mirabilis nomilnis d̓r gl̓ificatōis. De qua inqͥt ꝓph̓a pͣs. v.Gloriabunt̉ in te oēs qͥ diligūt nomē tuumQui vult gͦ de hoſtibꝰ victoriā reportare. ⁊ īcūctis actibꝰ ſuis honorabiliter euadere debet deuote hoc ſacratiſſimū nomen inuocare¶ Decimanona excellētia d̓r ſociatōnis. Cūillis enī morat̉ ⁊ familiariter ſtat dn̄s noſterih̓s xp̄s qͥ in deuotiōe ſui noīs ꝑſeuerāt. Un̄Mat. xviij. ip̄e ait. vbicūqꝫ fuerint duo vl̓tres ꝯgregati in noīe meo ibi ſum ego in medio eoꝝ. trāſſumptiue in. c. cū ſcpͥtura .j. q. j.¶ Uiceſima excellētia d̓r ꝯſolatōis. De quainqͥt Hugo de ſancto victore in qͦdā ẜmone.Ih̓s nomē dulce. nomē delectabile. nomēqꝫvalde ꝯfortās peccatorē. De hac etiā dic̄ ſanctus Bernardinꝰ vbi sͣ. Tanta eſt ꝯſolatioaīe que letat̉ in xp̄o ih̓u. vt pauꝑtas ꝓ diuitijs. aſperitas ꝓ delicijs. ⁊ vilitas ꝓ honoribꝰreputetur. cūctaqꝫ ſupplicia ꝓ noīe eius illidulcia fiant. vnde plus ei cathena placet qͣꝫregius honor aut corona Propter hoc eī vtd̓r Act̉. v. Ibant apoſtoli gaudētes a cōſpectu ꝯcilij: quoniam digni habiti ſunt ꝓ nomine Ieſu contumelia pati. Igitur ſi mēteꝫtuam triſticie caligo demergit. ſi grauis īmiueat ac procelloſa tempeſtas ſi pernicioſus īgeſſęrit ſe turbo ventorum. ſi maria terrificum mugitum ⁊ horrendum depromant. ſicontrariantur littora maris. ⁊ nauicula qͦqꝫfluctibus impleatur: ieſum inuoca: qui ī nauibus dormire putatur. ipſum qͥ nec dormitnec dormitat. ⁊ plena fide dic ei. Exurge dn̄eieſu. quare obdormis dn̄e vel es ſimilis dormienti? Exurgens enim ꝓculdubio Ih̓s vēto cōminabitur ⁊ dicet mari. Tace. ⁊ obmuteſcet. ventiqꝫ confugient. ⁊ complanabūturtumide vnde fluctuū: ⁊ colles equalitatis ꝓprie terminos non excedent. ꝓcella conuertetur in auram. ⁊ tempeſtas cōmutabit̉ in ſerenum. Sed hi qͥ vt dicit̉ Prouer. ij. letanturcū malefecerint ⁊ exultāt in rebꝰ peſſimiſ. hecde noīe ieſu xp̄i ſentire nō poſſunt. Rō ē autē
L
MNomenIh̓u ꝯſolatoriū