Sermo. VIII. De annūciatiōe Marie
licet ꝯiugata: nō fuit ſb̓dita viro ſꝫ eiꝰ dn̄a.vt patuit s. ẜmōe p̄cedēti. Un̄ Ioſeph eratſicut ille maritꝰ qͥ vxorē ſuā appellabat dn̄aꝫſuā ſctīſſimā. ff. d̓ annu. le. l. ticia. §. qͥ marco⁊ al̓s allegat̉ lex qͥ marco. Itē erat ſic ille qͥ ſuam vxore appellabat dn̄am ſuā reuerēdiſſimā. vt ī aut. vt iudi. ſine qͦqͦ ſuffra. §. hͦ oīnocoll̓ ij. Tertiū bonū ꝟ̓ginitatꝭ ē angelica ꝯu̓ſatio. Om̄e enī ſil̓e appetit ſuū ſil̓e. Ecc̄i. xiij.Et oīa ſil̓ia ꝯiūgūt̉. ij. phiſi. ⁊ viij. ethi. Cūgͦ vt ait Hiero. ad Euſto. angel̓ ſit cognataꝟginitas. iō angeli cū ꝟgībꝰ delectāt̉ ꝯu̓ſari.Un̄ angelꝰ apparēs Ioh̓i ꝟ̓gini: on̄dit ei illa mirabilia q̄ ſcpͥſit ī Apocalipſi. ⁊ gabrieldanieli caſtiſſimo duplicē aduētū ſaluatorꝭmanifeſtauit. Sꝫ nulla vnqꝫ pura creatura maiorē habuit ꝟginitatꝭ puritatē. nec ſimilē btē ꝟgini. gͦ ip̄a habuit maximā angl̓orū ꝯuerſatōꝫ. Recte igit̉ ei dicit̉ Bn̄dicta tuin mulieribꝰ .ſ. ꝟgībꝰ. ¶ In ꝯiugatis etiā triplex reꝑit̉ bonū .ſ. fides. ꝓles. ⁊ ſacr̄m. vt aitAug. in li. de nuptijs. ⁊ theologi ī. iiij. di. xxxfides qͥdē vt alter alteri ſeruet fidelitatem:nō ꝯmiſcēdo ſe cū altera ꝑſona. Sed btā ꝟgo nō ſolū cū altero ſe nō ꝯmiſcuit: ſꝫ nec etiam cū viro ſuo Ioſeph. Un̄ vt ait Aug. ī li.de nuptijs. Tāto eiꝰ ꝯiugiū fuit ſanctiꝰ qͣꝫtocaſtiꝰ. Bonū aūt ꝓlis ſequit̉ ex ꝯiugio. ⁊ ꝓpter hͦ eſt inſtitutū mr̄imoniū Hoc āt bonūfuit ī btā ꝟgine q̄ ſuꝑ om̄s ꝯiugatas. vt aitSeduliꝰ poeta. Gaudia mr̄is hn̄s cū ꝟ̓ginitatis honore. Nec pͥmā ſil̓em viſa eſt nechr̄e ſeq̄ntē. Proles em̄ aliaꝝ ꝯiugataꝝ ē pura creatura ⁊ peccatrix. ſꝫ ꝓles ꝟgīs fuit deus⁊ hō ſanctiſſimꝰ. Tertiū bonū ꝯiugij ē ſacramētū. de qͦ apl̓s ad Eph̓. v. inqͥt. Hoc auteꝫdico magnū ſacr̄m ī xp̄o ⁊ eccl̓ia Significatem̄ ꝯiūctōꝫ xp̄i cū eccl̓ia .i. cū bonis fidelibꝰꝑ dilectiōꝫ. ⁊ hͦ quo ad ꝯſenſum mutuū voluntatꝭ exp̄ſſum ꝑ ꝟba. Quo aūt ad ꝯiūctionē corpoꝝ ꝑ copulā: ſignificat ꝯiūctiōꝫ deicum nr̄a humanitate ī vna ꝑſona. ⁊ ſic īdiſſolubil̓ eſt talis ꝯiūctio. Nūqꝫ em̄ ſeꝑata eſtdeitas ab hūanitate poſtqͣꝫ eam ſibi vniuit.Hicē ꝙ mr̄imoniū ꝯſummatū ꝑ copulā nūqꝫ diſſolui pōt. vt corrn̄deat ſignū ſignato.Hoc aūt ſacr̄m impletū eſt ī vtero ꝟginali īquo facta eſt talis vnio. ⁊ iō ꝑmaxime bonūlex iſtud ꝯiugatoꝝ reꝑit̉ ī ꝟgīe. ¶ In viduis ātvi reꝑit̉ triplex bonū .ſ. libertas ꝯtēplatōis Un̄im de Anna ꝓphetiſſa vidua d̓r Lu. ij. ꝙ tēplūfreq̄ntabat ẜuiēs deo ī orōnibꝰ die ac nocte.Scd̓m bonū ē carnis maceratio. Nā vt aitapl̓s. jͣ. Thi. v. Uidua ī delitijs viuēs moꝫ.
tua ē. Un̄ ⁊ ſctā Iudith vidua ieiunijs inſiſtebat ꝯtinuis. vt hr̄ libri ſui. c. viij. Tertiūē exercitiū ī oꝑbꝰ pietatꝭ ⁊ miſcd̓ie. vt on̄ditapl̓s ī p̄allegato. c. Un̄ ⁊ vidua illa ſareptana Helyā cibo neceſſario pauit. vt habet̉. iij.IReg. xvij. ¶ Hec aūt oīa ſine ꝯꝑatōe fuerūtin btā ꝟgine Maria. nā ieiunia nō ſolū inlege mādata ẜuabat: ſꝫ etiā (vt ait Amb̓. īli. de ꝟgībꝰ) alia addebat. totaqꝫ dedita eratorōni ⁊ ꝯtēplatōi. xp̄mqꝫ mendicū ⁊ pauperē de ſua pauꝑtate nutriebat. Ultra aūt haſgr̄as bonis mulieribꝰ cōmunes habuit aliam ſingularē. qꝛ oīm mulieꝝ īmo ⁊ viroruꝫmr̄ ⁊ dn̄a effecta ē. cū eū genuerit qͥ oīa creauit ⁊ oēs redemit. Recte gͦ illi d̓r. Bn̄dictatu ī mulieribꝰ .ſ. qͦ ad ſpecialē gr̄am ſuꝑ om̄s¶ Quarta bn̄dictio dr̄ ꝯgratulatō laudātium. De qͣ ī cātico triū pueroꝝ qͥ orabāt ī camīo ignis d̓r Dan̄. iij. Bn̄dicite oīa oꝑa domini dn̄o: laudate ⁊ ſuꝑexaltate eū in ſeculaHec āt bn̄dictō ē triplex ī btā ꝟgīe ſuꝑ oēsmulieres. Licet em̄ aliq̄ mulieres fuerit col-laudate de ꝟ̓tutibꝰ ſuis ⁊ bn̄dicte ab hoībꝰ:vt Iudith: ⁊ aliq̄ alie. nulla tn̄ eatenꝰ vt maria. Collaudata em̄ fuit bn̄dicta ꝟgo ab angel̓. vt pꝫ ex p̄cedētibꝰ. cū ei dixit angelꝰ Gabriel. Bn̄dicta tu ī ml̓ieribꝰ. ⁊ merito. qꝛ genuit āgeloꝝ reſtauratorē. ⁊ ꝯciuiū ſuoꝝ rdēptorē. Reſtaurauit nāqꝫ filiꝰ ſuꝰ reddēdo pereqͥpollētiā deꝑditū. ac ml̓tiplicādo numerū⁊ augmētādo ſuꝑadditū .ſ. qͣrtā hierarchiā.Un̄ ip̄e eſt gl̓ioſus ſuꝑ oēm hierarchiā cummr̄e ſua aſſumpta ī celū de qͦ gaudētes āgelilaudātes bn̄dicūt dn̄m. vt canit eccīa. Homines qͦꝫ laudauer̄t beatā ꝟginē ꝑ elizabethdicētes Lu. ij. Bn̄dicta tu ī ml̓ieribꝰ. Et ronem huiꝰ bn̄dictōis aſſignat Aug. in qͦdaꝫẜmōe di. Que vitā viris ⁊ ml̓ieribꝰ peꝑiſti.Laudata qͦꝫ fuit ⁊ ꝯtinue laudat̉ ab oībuscorꝑalibꝰ rebꝰ. qꝛ ea īmutauit cauſaliter innouādo. qꝛ filiꝰ eiꝰ eſt ille qͥ inqͥt Apoc̄. xxj. ⁊Iſa. lxv. Ecce ego creo celos nouos ⁊ terraꝫnouā ⁊c̄. Itē oīa corꝑalia nobilitauit ꝑ filiūſuū. cuiꝰ corpꝰ aliqͦ mō cū oībꝰ corꝑibꝰ ꝯuenit ⁊ excedit. ⁊ iō iſtꝭ de cauſis bn̄dicta ē nonſolū ī mulieribꝰ. ſꝫ etiā ab oībꝰ mulieribꝰ etvniu̓ſis creaturꝭ bn̄dicit̉. Un̄ ſic̄ de dn̄o dicimus. Bn̄dicite oīa oꝑa dn̄i dn̄o. Ita d̓ ip̄adicere poſſumꝰ. Bn̄dicite oīa oꝑa dn̄e oīm¶ Albertꝰ ꝟo ſuꝑ miſſus ē. c. ccj. dicit ꝙ iſtaꝫbn̄dictōꝫ ꝟgīs ꝯp̄hēdere ī ſe oēm aliā bn̄dictioneꝫ: facile eſt videre ſingula diſcurrenti.Nos ꝟo ī hͦ ẜmōe ſolū duas bn̄dictiōes explicabimꝰ cā breuitatꝭ: alijs ī ſeq̄nti ẜmone
dd̓
jli
Tripla.bonū vidnarum
L
Triplexbn̄dictiocōgratulationis.
R