Pars. V.
quaqꝫ. Et iteꝝ ait. Quāto gͦ deuotiōis affectu Mariā a nob̓ honorari voluit deꝰ qͥ totiꝰ boni plenitudine ī ea poſuit. vt ſi qͥd ī nobis ē ſpei. ſi qͥd gr̄e vl̓ ſalutꝭ: ab ea nouerimꝰredūdare q̄ aſcedit affluēs delicijs. Totis gͦmedullis cordis veneremur mariaꝫ. qꝛ ſic evolūtas eiꝰ qͥ totū nos hr̄e voluit ꝑ illa. hͦ ille. Habuit igit̉ btīſſima ꝟgo plēitudinē gͣtiarū. ¶ Sꝫ notādū ē ꝙ qͣdruplex eſt plenitudo. Prīa d̓r ſufficiētie. quā hn̄t oēs electi. qͥqͥdē hn̄t oīa q̄ ſt̓ eis ſufficiētia ad ſalutē. Deqͥ plenitudīe d̓r Act̉. vj. Stephanꝰ aūt plenus gr̄a ⁊c̄. Scd̓a ē plenitudo abundantiequā habuer̄t apl̓i. qͥ pͦ ceterꝭ ſctīs ſpmſctm̄ īmaiori abūdātia receper̄t. Et ita ītelligit̉ illud Act̉. jͣ. Repleti ſt̓ oēs ſpūſctō. Tertia ēexcellētie. quā habuit bt̄a ꝟgo. ⁊ ita ītelligit̉ſalutatio angelica dicēs. Aue gr̄a plēa. Ip̄aem̄ excellētiſſime ſuꝑ oēs apl̓os ⁊ ſctōs ſpm̄ſanctū recepit. iux illud Prouer. vlt. Multe filie ꝯgregauerūt ſibi diuitias. tu ꝟo ſuꝑgreſſa es vniuerſas. Cetere em̄ habueruntmēſurā gr̄e. Maria aūt fontē graꝝ. Ceterehabuerūt ꝟtutes ⁊ gr̄as ꝑticularit. Mariaꝟo habuit oēs vniuerſalit̓. Quarta ē plenitudo effluētie. quā habuit xp̄s. Un̄ de ipſod̓r Ioh̓ .j. De plenitudine eiꝰ oēs accepimꝰgr̄am ꝓ gr̄a. Prīa aūt plenitudo q̄ ē ī ſctīsaſſil̓at̉ plenitudini vaſis. Uas em̄ hꝫ plenitudine mēſuratā ẜm ſua ꝓportōꝫ. ſic ⁊ deusẜm ꝙ hō diſponit vas aīe: dat ſibi mēſuraꝫgr̄e. iuxta illud ad Eph̓. iiij. Unicuiqꝫ dataeſt gr̄a ẜm mēſurā donatōis xp̄i. Scd̓a plenitudo q̄ eſt ī apl̓is aſſil̓at̉ plenitudī riuulidecurrētꝭ. Ip̄i em̄ riuos doctrinaꝝ ſuaꝝ ſparſerūt. ⁊ ip̄m mūdū infecūdū germīare fecer̄tiuxta illd̓ pͣs. lxiiij. pallegati. Riuos eiꝰ inebriās multiplica genimia eiꝰ ⁊c̄. De iſtis riuis d̓r Iſa. xxxiij. Locꝰ fluuioꝝ riui latiſſimi⁊ patētes. Sctī eī apl̓i fuerūt locꝰ fluuioꝝ ꝑplenā a deo receptā ſapīaꝫ. ⁊ fuer̄t riui ꝑ manētē doctrinā. ⁊ fuerūt patētes ꝑ ſctām ꝯuerſatōem aꝑtā. Tertia plenitudo q̄ fuit ī ꝟgine aſſil̓at̉ plenitudini fontꝭ. vt ſupͣ dictū ē ꝑillud Can. vij. Fons ortoꝝ ⁊c̄. Hꝫ eī fructuoſam germīationē. ⁊ iō d̓r fons ortoꝝ. Harbet ꝑpetuā effuſionē. iō d̓r puteꝰ aquarū viuentiū. Habet velocē ⁊ abundante emanationē. ⁊ iō ſequit̉. que fluūt impetu de libanoQuarta plenitudo q̄ in xp̄o aſſil̓at̉ plenitudini flumīs. qꝛ a nullo alio flumine incipitſed a mari ꝓcedit ⁊ ſꝑ fluit. De qͦ d̓r pͣs. p̄dicto. Flumē dei repletū eſt aqͥs ⁊c̄. Iſtud autēflumē ſic impletū mr̄em ſua ſpūſctō ſic im-
pleuit ꝙ ſeip̄m qͥ eſt cibꝰ angeloꝝ ī ea p̄parauit in cibū hoīm. Iō ſubdit̉. Paraſti cibuꝫilloꝝ. qm̄ ita eſt p̄paratio eiꝰ. Deinde emiſit riuos .i. apl̓os. qͦs ſic inebriauit .i. in tātaabūdantia īpleuit ꝙ ꝑ eos germina fidei ꝑtotū orbē multiplicauit. Iō ſubdit̉. Riuoseiꝰ inebriās multiplica genimia eiꝰ. Deindeillud flumē emiſit ſtillicidia .i. in cordibꝰ alioꝝ ſanctoꝝ miſit ſpūſſctī dona ꝑ q̄ gaudenter eos germīare ſec ꝑ oꝑa bona. Iō ſubdit̉.in ſtillicidijs eiꝰ letabit̉ germinās. ¶ Iſtamāt plenitudinē ſuꝑeffluētē xp̄s donauit matri ſue. qꝛ de plenitudine eiꝰ accipiūt vniu̓ſi.nō tn̄ om̄ibꝰ equalit̓ ſe diffundit ſed ẜm diſpoſitionē recipiētiū dat mēſurā gr̄aꝝ. Habet em̄ qͣdruplice mēſurā. de qua dr Luc. vj.Mēſurā bonā ⁊ ꝯfertā ⁊ coagitatā ⁊ ſuꝑeffluētē dabūt ī ſinū veſtꝝ. Ip̄a nāqꝫ qͦſdamfacit bn̄ inciꝑe ꝑ gr̄am īcipiētē. ⁊ iſtꝭ dat mēſurā bonā. Quoſdā facit ī medio ꝓficere pergr̄am ꝓgrediētē. ⁊ iſtꝭ dat mēſura cōfertā qꝛmaiorē gr̄aꝫ eis ꝯfert. Quoſdā fac̄ ſꝑ ꝑſeuerare. ⁊ iſtꝭ dat mēſura coagitatam. qꝛ gra deiſic exagitat eos ⁊ ꝯfirmat ꝙ ab ip̄a nūqͣꝫ cadunt. Quoſdā ꝟo facit ſuꝑeffluere ꝑ gratiāꝑficientē ꝑ quā ip̄i effluūt. mō ꝑ v̓ba edificatoria. mo ꝑ bona exēpla. ⁊ mō per miſcd̓ieopera. ¶ Notandū aūt ꝙ ſunt qͣttuor ſignaplenitudinis. Primū eſt nō r̄ſonare. ſic pin vaſe pleno vino. qd̓ reꝑcuſſum n̄ reſonatIdeo d̓r Iob .vij. Nunqd mugiet bos cuꝫan̄ p̄ſepe plenū fuerit? Scd̓m ē nō plꝰ appetere. ſic ptꝫ ī ſtomacho pleno qͥ nō plꝰ appetit eo ꝙ ſaturitatē hꝫ. Iō d̓r Prouer. ij. Aīaſaturata calcabit fauū. Aīa ꝟo eſuries etiāamaꝝ ꝓ dulci ſumet. Tertiū eſt ſuꝑeffluereſicut ptꝫ ī fluuio inundāte. Un̄ Ecc̄i. xxiiijd̓r. Qui īplet qͣſi phiſon ſapīaꝫ. Phiſon eiē fluuiꝰ ꝑadiſi terreſtrꝭ. qͥ de ꝑadiſo egrediēs:terra euilath circūit ⁊ inundat. Quartū ſignū ē pōderoſuꝫ eē. ſic̄ pꝫ ī vaſe qd̓ qn̄ ē vacuum ē leue. ſꝫ qn̄ ē plenu ē pōderoſuꝫ. Iſta ātqͣttuor ſigͣ fuer̄t ī btā ꝟgīe. ꝑ q̄ on̄dit̉ ꝙ fuitgra plena. Prīo enī nūqͣꝫ reſonauit ꝑ patietiā vel murmuratōꝫ. lꝫ ml̓tas tribulatōnesꝑpeſſa ſit. ſꝫ ſꝑ de oībꝰ deo gr̄as egit. Scd̓oqꝛ adeo cor ſuū fuit plenū amore celeſtiumꝙ nūqͣꝫ mūdana appetijt ſꝫ ſꝑ terrena deſpexit. qꝛ celeſtē dulcedinē deguſtauit. iō omīsdulcedo mūdana ſibi amara fuit. Un̄ ꝓu̓.vl. d̓r. guſtauit ⁊ vidit qꝛ bōa ē negociato eiꝰnā ſic̄ dic̄ Chry. Uere n̄ hꝫ qd̓ ſuꝑ t̓rā ametqͥ celeſtē dl̓cedieꝫ d̓guſtauit Terto ꝑꝯtinuabn̄ficia nūqͣꝫ effluer ceſſauit Un̄ ber. ſuꝑ mil
QQuadruplex ē plenitudo
Quaor ſugnatudirMar
RMarhꝫ qcpliceſurā grum i