Sermo. III. De annūciatiōe Marie

in viri ſpecie deſcēdiſſet ꝯſternata ac ꝑterritamn̄dere nō potuit. Nūqͣꝫ enī a viro aliqͦ fuerai ſalutata. ⁊ Amb̓. ſuꝑ Lu. dic̄. Trepidare qͥdē ꝟgīs eſt ⁊ ad oēs viroꝝ igreſſus pauere ac oēs eoꝝ affatꝰ vereri. Diſcāt gͦ ml̓ieresꝓpoſitū pudorꝭ imitari. Maria pauet angelica ſalutatōe. Scd̓o turbata fuit .i. exꝑauefacta. Angelꝰ qͥppe cū lumīe ⁊ cū cādida ⁊lumīoſa veſte ſibi apparuit. vt ſupͣ diximꝰ.tu ⁊iō ex tali fulgore expauefacta fuit. Nō eīve venit angelꝰ in veſte nigra: ſꝫ fulgida ⁊ cādici da. qd̓ quidē ꝯueniebat multiplici rōne. vtpͥa ꝓbat Albertꝰ vbi sͣ. c. xxvij. Primo rōe annunciātis. qꝛ cādor veſtimenti deſigͣbat fulgorē ⁊ claritatē atqꝫ innocentiā angeli. Secūdo rōne annūciati. qꝛ annūciabat̉ ille qͥ ēcādor lucis eterne ⁊ ſpeculū ſine macl̓a. Sapictie. vij. Et aſſumpſit pͥmitias nr̄e maſſecū īmunitate culpe ⁊ ſic in oīmoda puritate⁊ claritate. Tertio rōe illiꝰ cui fiebat annunciatio q̄ fuit tota cādida. qꝛ ab oī pctō penitus aliena. Quarto rōe modi ꝓcedēdi ī hacincarnatōe. qꝛ fuit ſine corruptiōe ⁊ ſine diminutiōe: ⁊ ſine mixtiōe. ſicut lux ꝓcedit deluce. Cū ergo ꝯceptus iſte fuerit puriſſimꝰ:⁊ puriſſima fuerint oīa q̄ ꝯcurrerūt ī hac incarnatione ꝯgruebat angelū venire ī claraveſte. ¶ Beata igit̉ ꝟgo vidēs angelū venire cū tāta claritate ⁊ cū tā fulgida veſte fuitturbata .i. expauefacta. Unde canit eccleſiaEt expauit ꝟgo de lumīe. ¶ Tertio fuit turbata .i. mimis admirata. ⁊ hoc maxīe de duobus. Primo de eo ꝙ angelus in forma hūana oſtio clauſo intrauit ad eā. Un̄ Ber̄. vbiſupͣ ait. Nō eſt ſuſpicādū ꝙ angelꝰ apertuminuenerit ꝟgīs oſtiū. cui nimiꝝ eiat in ꝓpoſito frequētias hoīm fugere. ⁊ colloquia vitare. ne vel orantis ſilentiū turbaret̉. vel continentis caſtitas temptaret̉. clauſerat vtiqꝫ ec̄illa hora ſuꝑ ſe habitaculū ſuum prudētiſſima ꝟgo: ſꝫ hoībꝰ nō angel̓. ꝓinde ⁊ ſi potuitad eam intrare angelus: nulli tn̄ hominumfacilis patebat ingreſſus. Intrauit gͦ angelus nec fuit illi difficile ꝑ oſtiolum clauſumabdita ꝟginis penetrare. cui vtiqꝫ ex natureſue ſubtilitate qd̓ libet corpꝰ qͣꝫtūcūqꝫ ſolidū⁊ ſpiſſum peruium eſt ac facile penetrare.Scd̓o admirata fuit de eo ꝙ tam nouaꝫ ⁊inauditā ſalutatōem ſibi fecit. ꝙ ſcꝫ deus deberet eſſe ſecū nō tm̄ in mente ꝑ gr̄am: ſꝫ etiāin ventre ꝑ ſuſceptā humana naturā. Un̄Petrus rauen̄. in quodā ẜmone ait. Quauis motu blando: affectu pio. virginē ſibi īmr̄em: famulāqꝫ ſibi verteret in parentem.

viſcera tn̄ eiꝰ turbata ſunt: ip̄a quoqꝫ tremefacta humana ꝯditio: cū eius cōditor deusquē tota creatura nō capit: totū intra pectuſꝟginis ſe recepit. Nā vt angelū vidit: mēseius ꝯtremuit: cū eiꝰ ingreſſu deitatis ſenſit īgreſſum. Hec ille. Un̄ ſi Salomon debensedificare deo templū dicebat. ij. Paral̓. vj.Quis ego ſum vt edificē ei domū dignam?Si enī celi celoꝝ caꝑe eū nequeūt: quantusego ſum vt edificē ei domū. Multo magisdebebat hoc dicere btā ꝟgo que debebat deuꝫnō in templo materiali: ſed in vtero ſuo recipere. ⁊ ideo fuit de hoc in magna admiratōe.¶ Frāciſcus aūt de may. in. iij. di. iiij. dicit. ꝙvirgo ſanctiſſima ī hac ſua turbatōe cogitabat myſteriū incarnatōis ꝟbi qd̓ ſibi ī ſalutatione extitit reuelatū. ſꝫ nō modus erat ſibi exp̄ſſus .ſ. ꝙ virgo pareret. ⁊ ideo timebatne hoc eſſet vel fieret cū v̓ginitatis diminutione. Un̄ ſubdit̉ in euāgelio p̄dicto. Et cogitabat qualis eſſꝫ iſta ſalutatio. ¶ Circa qͣttuor aūt eius cogitatio ꝟſabat̉. Primo circa ſalutātis qualitatē .ſ. vtrū eſſet bonꝰ nun-cius vel nō. Sciebat enī ꝙ diabolus ſepe ſetrāſfigurat in angelū lucis. c. licet. de regularibus. ⁊ xxvj. q. v. ca. nimꝝ. ⁊. xxix. q. j. §. j. ⁊ij. ad Chor̄. xj. Sꝫ ꝑ dei reuelatiōeꝫ ſtatimcognouit ꝙ erat bonꝰ angelꝰ ⁊ dei ſpecial̓ nuncius. vt ait Bern̄. ſuꝑ miſſus eſt. In hͦ autēobſeruauit beata ꝟgo illud Cathonis ꝯſilium di. Qd̓ tibi ſuſpectū eſt cōfeſtim diſcutequid ſit. Nāqꝫ ſolēt pͥmo que ſunt neglectanocere. Secūdo eius cogitatio verſabaturcirca ſalutatiōis nouitate: quia a ſeculo nōeſt auditū ꝙ aliqua femina ab angl̓o ſit vocata gr̄a plena: vel bn̄dicta. ⁊ ideo talis nouitas verboꝝ qd̓ammō eam turbauit et inadmiratōeꝫ duxit. Un̄ Petrus rauen̄. vbiſupra ait. venerat angelus in ſpecie blādusin ẜmone terribilis. humana p̄ferens. diuiuina repromittēs. vnde ⁊ virginē quā leuit̉ſollicitauit viſus. turbauit auditꝰ. Et Auguſtinꝰ in ẜmōe de annūciatiōe inqͥt. poſt illius bn̄dictōnis p̄ſagiū terret̉ ꝟgo nouitateꝟboꝝ. Tertio ſua cogitatio ꝟſabat̉ circa ſuāindignitatē. qꝛ indignā ſe reputabat tali viſione ⁊ ſalutatōe. Un̄ Bern̄. vbi sͣ. ait. Nimirū īdignā ſe angelica ſalutōe reputabat:⁊ forſitā ī mēte talia meditādo reuoluebat.vn̄ hͦ mihi vt vīeat ad me ſic ſalutādā āgelꝰdn̄i. Quarto eiꝰ cogitatō ꝟſabat̉ circa dei bonitatē q̄ tāta erat ꝙ ꝑ ip̄am hūanū genꝰ ſaluare ⁊ r̄dimere diſponebat. vn̄ illi inqͥt Ber̄.vbi ſupͣ Inueniſti qd̓ ante te inuenire nemo

noreqjveiul ciyª

uiſ

Cogitatio Marie eratcirca qͣttuor

M