Pars. V.

patria ſua valde diligit. ꝟa eſt enī ſnīa illaUirgilij in bucolicis .ſ. dulcis amor patriegle que ꝓbatur. per. l. qui habebat. ff. de le. iij. ⁊ibi albri. de roſa. Un̄ Ouid̓. in. j. li. de pontocanit. Neſcio qua natale ſolū dulcedīe cunctos Allicit. īmemores nec ſinit eſſe ſui. EtGualtherus in alexā. li. j. ait. O patrie natalis amor ſic allicis oēs ⁊c̄. ⁊ lib̓. vj. Dulcior eſt patrius alieno ceſpite ceſpes. ⁊ Uirgilius vbi ſupͣ. Nos patriā fugimꝰ et dulcialinqͥmus arua. ⁊ Caſſiod̓. epl̓aꝝ lib̓. j. epl̓a.xxj. inquit. Unicuiqꝫ patria ſua charior eſtSi aut p̄dictis opponat̉ qd̓ ſcpͥtū eſt Ioh̓.j. ꝙ cū Philippꝰ apl̓s dixiſſet NathanaeliQuē ſcripſit moyſes in lege ⁊ in ꝓphetis inuenimꝰ ih̓m a nazareth. ip̄e nathanael rn̄dit. A nazareth poteſt aliqͥd boni eſſe? quaſi diceret nō. ⁊ ſic videt̉ ꝙ xp̄s nō debuerit eēde ciuitate nazareth. Rndet̉ ꝙ ſi nathanaelverba p̄dicta dixit dubitatiue vl̓ negatiue.vt exponit Chryẜ. errauit. ⁊ iō Philippuseū duxit ad xp̄m vt ab eo inſtrueret̉: dicensei. Ueni ⁊ vide. vel meliꝰ d̓r ẜm Nicolaumde lyra ſuꝑ hoc paſſu ex mēte ſancti Auguſtini ꝙ nathanael erat doctꝰ in lege. ⁊ ideo ſciebat xp̄m debere ꝯcipi ī nazareth ẜm vaticinium Iſa. xj. ⁊ iō dixit p̄dicta ꝟba affirmatiue. ſcꝫ. Anazareth poteſt aliquid boni eſſe¶ Quarto ī hac ꝑte ad maiore declaratōemp̄dictoꝝ .ſ. mēſis in qͦ facta ē incarnatio ꝟbiqͥ fuit marciꝰ. vt ſupͣ diximꝰ. ⁊ ita tenet ſctāmater eccl̓ia. ¶ Querit̉ quare potius in iſtomenſe facta eſt qͣꝫ in alio? Et rn̄det̉ ẜm ſentētiam Bernardi ſuꝑ miſſus eſt. ꝙ hͦ tempuſfuit valde ꝯgruū tali myſterio. Un̄ breuitatis cā dico ꝙ tꝑs fuit ꝯueniens ꝓpter tria.Primo ꝓpter nouitatē. nā vt inqͥt Iſid̓. v.lib̓. ethymol̓. Hic menſis appellatur mēſisnouaꝝ a romanis. Tūc enī omīa virent. ridet terra ⁊ arbores. ceſſant niues et glacies.⁊ fit aeris ſerenitas. Uento arbores impinguant̉ ⁊ oīa floreſcūt. In hͦ tꝑe nouo: nouuſhō venit in mundū. Un̄ Hiero. ad Euſto.ait. Ueꝝ nouū ⁊ oīm nouitatū ſupereminēsnouitas qn̄ deꝰ quē ferre nō poterat mūdusneqꝫ videre aliqͥs vt viuere poſſit. ſic ingreſſus ē hoſpitiū ventris vt pudoris clauſtraneſciret. ſic geſtatꝰ vt totꝰ deꝰ in eo eſſet. Cōueniēter gͦ in hͦ mēſe debuit ꝯcipi qͥ auctor eſtmūdi. ¶ In cuiꝰ ꝯceptōne fctā ſunt qͣttuornoua Primū fuit noua angeli ſalutato. vn̄Bern̄. in ẜmōe de annūciatōe ait. Iniungit̉angelo noua ſalutatio ⁊ nouā ꝟgo ꝓfeſſa ꝟcute: noue ſalutatiōis honorat̉ obſequio. et

Hiero. vbi ſupra inqͦt. Nō ſimplex vl̓ ꝯſueta fuit iſta ſalutatio. ſꝫ oī admiratōe dignaScd̓m nouū fuit ꝟgīs ſine viro conceptioIō Bern̄. in quoda ẜmōe penthecoſtes ait.ſubſtātialit̓ vtero ꝟgīs elapſus d̓ ſpūſanctoꝯceptꝰ eſt xp̄s. O magna miracula. ꝯceptꝰfuit ſine pudore. ꝑtꝰ ſine dolore. mr̄ ſine corruptōe. Tertiū nouū fuit tāte maieſtatꝭ abbreuiatio. vn̄ Bern̄. ſuꝑ miſſus ē ait. In cōceptu partuqꝫ ꝟ̓ginali noua ac mira ꝓfectoinſpicit qͥ diligēter inqͥrit. porro ibi agnoſcit̉lōgitudo breuis. latitudo āguſta. altitudoſubdita. Quartū nouū fuit oīs creature renouatio. qͥppe oīs creatura erat antiqͣta. ⁊ aꝓpͥo vſu elongata. qꝛ poſt pͥmū pctm̄ nullacreatura habuit vſum ſuū debitu. fctā eſt eīvt hoī ẜuiret exn̄ti ſine pctō ⁊ ſb̓dito deo. qn̄gͦ hō peccauit: debitū ẜuitiū creaturaꝝ amiſit. xp̄o aūt ī carne veniēti oīs creatura p̄ſtinaͣ exhibuit ẜuitutē. ⁊ tāqͣꝫ renouata miſterium ſuū hoī impēdere cepit ꝯſuetū. ⁊ ad hocexponi p̄t illd̓ Apoc. xxj. ecce noua facio oīaScd̓o fuit ꝯueniēs ī hͦ tꝑe incarnari ꝓpt̓ delicioſitatē. Nā tꝑe veris ſolēt quedā flumīapͥncipalia inundare. vt fiſon ⁊ tigris. In incarnatōe aūt filij dei facta eſt influētia ſpūaliū chariſmatū ⁊ donoꝝ. iuxta illd̓ Ecci. xxviij. Ego ſapīa effudi flumīa .ſ. gre ⁊ ſciētie.Dicit qꝫ Iſid̓. v. ethimol̓. ꝙ ver dictum eſtqꝛ viret. ⁊ poſt hyemē veſtit̉ tellꝰ herbis ⁊ floribꝰ. ⁊ ph̓s dic̄ ꝙ ver eſt pictor terre. Tertiofuit hͦ ꝯueniēs ꝓpt̓ ꝯformitatē. Tali ei mēſe vetꝰ Adā eſt de limo formatꝰ ⁊ in ꝑadiſocollocatꝰ. ⁊ inde ꝓpt̓ p̄uaricatiōꝫ expulſus.Nā int̓ oēs mēſes pͥmꝰ fuit marciꝰ. vt ſupradiximꝰ. licꝫ eī apud iudeos aplis habeatur Lpͥmꝰ. vt d̓r in. §. pͥmū. lxxvj. di. ⁊ ꝑ glo. in. c. ſucelebritatē. de ꝯſe. di. iij. tn̄ romani marciū pͥ fumū mēſem reputauer̄t. vt inqͥt Archid̓. i. c.ieiuniū. lxxvj. di. quē mēſem pͥmū Romulꝰqͥ romā ꝯdidit voluit appellari marciū ī honorē martꝭ pr̄is ſui. vt hiſtoriogͣphi trahūt⁊ poete. qꝛ igit̉ marciꝰ erat pͥmꝰ menſiū. iō ſeptimꝰ meſis ab eo appellat̉ ſeptēber. ⁊ decimꝰdecēber. ⁊ ſic de ſingul̓. vt ꝑ glo. in. c. fi. q̄ īcipitoblatōes. lxxv. di. ⁊ ī. l. j. ff. de aqua qͦti. ⁊ eſti.vn̄ dic̄ Ioh̓. an. in cle. j. de reliqͥ. ⁊ venera. ſanctoꝝ. ꝙ iuliꝰ antiqͥtꝰ appellabat̉ qͥntilis. ⁊ auguſtus ſextilis .ſ. a pͥmo mēſe marcio. ſꝫ poſtea iuliꝰ appellatꝰ eſt hͦ noīe ad honore iulijceſaris. ⁊ auguſtꝰ ad honorē auguſti imperatoris. ⁊ ibide dic̄ ꝙ antiqͥtꝰ nō erāt niſi deceꝫmēſes anni apd̓ romāos: qͦꝝ pͥmꝰ erat marciꝰ: ſꝫ poſtea additꝰ fuit ianuariꝰ ⁊ februariꝰ

In cōceptiōe xp̄ifuer̄t qͣttuor no-

Quareī marciovoluit cōcipi

Unicuiqꝫ dulciseſt nataleſolum

Quiſinſiuꝫ anifuit pͥm