Sermo. I. De annūciatiōe Marie
rō verbū dei ī excelſis. ¶ Aliā rōꝫ ponit mgr̄ iniij. di. j. vbi recitat Augꝭ. dicentē. Nō pr̄ vl̓ſpūſſanctus carnē induit: ne aliꝰ eſſet filiꝰ indiuinitate: ⁊ aliꝰ ī humanitate. Et ne idemeſſet pr̄ ⁊ filius. ſi deus pater de hoīe naſceret̉Dei igit̉ filius homīs filius factus eſt vt eſſet verus deus ⁊ verꝰ hō vnus filiꝰ. Hec illeDicit quoqꝫ idē Augꝰ. in li. de trini. ꝙ dei filius nō queſiuit niſi mr̄em ī terris. qꝛ iam habebat pr̄em in celis. Et ī libro Cur deꝰ homoiteꝝ inqͥt. Si qͥs querat de illa ſumma ſempiternaqꝫ trinitate cur potius filij ꝑſona debuit incarnari qͣꝫ patris ⁊ ſpūſſancti. reſpondebimus. Qm̄ ſi quelibet alia ꝑſona incarnaret̉: eſſent duo filij in trinitate. filius .ſ. dei⁊ filiꝰ ꝟginis. ⁊ ſic fieret in ꝑſonis q̄ ſꝑ eqͣleseſſe debent ẜm dignitatē: inequalitas natiuitatū. Digniorē nāqꝫ natiuitatē haberet natus ex deo qͣꝫ natꝰ ex ꝟgine. Hec ille. ¶ Preterea dei ſapīa ⁊ ꝟtus attribuit̉ filio dicēte apoſtolo. j. ad Cor̄. j. Nos aūt p̄dicamus xp̄mdei ꝟtutē ⁊ ſapīam. Et iō ſicut ꝑ diabolicammaliciā ⁊ verſutaꝫ aſtutiā eſt ſeductus hō ⁊in ſeruitutē redactus: ita decebat vt ꝑ dei ſapientiā a ſeductore liberaret̉. ⁊ ī pͥſtina libertatē deduceret̉ Peruerſoꝝ enī malignitatibꝰeſt obuiandū ab eo qͥ pōt. c. paſtoral̓. §. fi. deoffi. dele. Itē ꝯgruū fuit vt ꝑ ip̄m dei filiuꝫ qͥeſt ꝟtus ⁊ brachiū patris: hoſtis ip̄e dei diabolus debellaret̉ ⁊ vinceret̉. iuxta illud Luc. jͣ.fecit potentiā in brachio ſuo: diſꝑſit ſuperbos mēte cordis ſui. Itē fuit ꝯueniēs vt perobedientiā redemptoris fieret hūana redēptio: ſicut ꝑ inobedientiā pͥmi hoīs fuit facta p̄uaricatio. Un̄ apl̓us ad Roma. v. ait.Sicut ꝑ vnius hoīs inobedientiā peccatores ꝯſtituti ſunt multi. ita ⁊ ꝑ vnius obediētiā iuſti ꝯſtituūt̉ multi. Et rō ꝯgruitatꝭ ptꝫqꝛ ꝯtraria ꝯtrarijs curāt̉. ij. eth̓ ⁊. c. cū ex iniuncto. de here. ⁊ de ꝯſe. di. ij. c. ego Berēgarius. ⁊ no. in. l. j. ff. ꝓ derelicto. ⁊ ꝑ glo. in cle.cupiētes. de pe. de qͦ etiā hr̄ in. c. effectu. xxvj.q. vij. ⁊ de peni. di. ij. c. ſi qͥs ſemel. Sꝫ nullāꝑſonā ſic decebat exhibere obedientiā ſicut filium patri. obediētiā enī pr̄i ẜuare tenet̉ qͥlibet bonus filiꝰ. vt declarat Alex. de ales in tertia ꝑte fumme. in tractatu de quarto p̄ceptodecalogi. qd̓ qualiter intelligatur vide glo. īl. liber hō. la. ij. ff. ad le. aqui. Ergo ip̄e filiusdei potius debuit incarnari: vt obedientiamſuo patri exhiberet ꝑ quā hoīem inobediētēſaluaret. Itē iſte mediator ⁊ redēptor tanqͣꝫverus pōtifex ꝓ hoībꝰ deputatꝰ debebat ꝓ humano genere ſupplicare ⁊ orare. vt ꝓbat̉ ꝑ
apl̓m Heb̓. v. Sꝫ ꝯgruētiꝰ fuit filiū orareprem qͣꝫ ecōtra. gͦ ip̄m potiꝰ decuit incarnariUn̄ Anſel. li. ij. Cur deus hō inqͥt. Cōgruētiꝰ ſonat filiū ſupplicare pr̄i qͣꝫ aliā ꝑſonamPreterea dei īcarnatio facta ē vt miſcd̓ia diuina on̄deret̉. Maior aūt miſcd̓ia on̄diturqn̄ ille incarnat̉ qͥ pͥncipalit̓ offenſus ē. Qꝛꝟo hō peccādo appetijt ſapīam q̄ attribuit̉filio ī diuīs peccauit ꝯͣ eā. Et iō ad maioreꝫdemōſtrationē diuine clemētie. ꝯgruuꝫ fuitvt ip̄a dei ſapīa offenſa incarnaret̉. ⁊ ꝓ peccato ꝯͣ ſe cōmiſſo ſatiſfaceret. Et ꝓpter hͦ ſctūsBonauentura in. iij. ſnīaꝝ. di. j. introducitfiliū dei patri ſuo dicentē illud Ione. j. Propter me manet hec tempeſtas: ꝓijce me ī mare .i. in vtero ꝟginis. que vt in tertia ꝑte pͥncipali huiꝰ oꝑis dictū eſt appellat̉ mare. Beatus quoqꝫ frater Iacoponꝰ de tuderto ordinis nr̄i in ſuis laudibꝰ dicit. Dio patre īcui he lo po tere. Alo filiolo fa dolce parlamēto. O fiol mio ſummo ſapere. In te la ceel ſubtiliamēto de acqͥ ſtare lhomo ī piacerea tuto lo noſtro ꝯuēto. Tuta la corte faraireſplēdere Se tu vorai ſonar quel īſtrum̄toFiliꝰ aūt rn̄dit pr̄i. O dolce patrede reuerentia. Nel tuo pecto ſempreſon ſtato. Ela virtu del obediētia ꝑ me ſara exercitata Pur cheloco ſe troui nel qualſia albergato. Tūc rn̄dit ſpūſſanctꝰ. Lo albergo he paregiato Nelo qual potrai poſſare. E in eſſo nullo peccato gia maili trouarai. Io lagio ſanctificato¶ Nos ꝟo hic poſſumꝰ ꝯtēplari ꝙ facta hacdeterminatōe a ſctīſſima trinitate de īcarnanatōe ꝟbi et̓ni: diuīa reuelatōe ſiue āgelicaannūciatōe ītimatū ē pͥmo parēti nr̄o dn̄oᶜpadā. qͥ redēptiōꝫ ſuā ⁊ poſteritatꝭ ſue ex cl̓paſua dānate totꝭ affectibꝰ expectabat. ꝙ ſi ali3quā dignā ml̓ierē diuīo ꝯſpectui pn̄taret. exea deſideratꝰ cūctꝭ gētibꝰ carnem aſſumeret. lTūc dn̄s adā pn̄tauit corā deo ſeptē mulieᵇres. vnā poſt aliā. Quarū pͥma fuit Saravxor abraā. q̄ cū geſtꝭ honeſtꝭ corā deo reuerēter ꝓcidēs ait. Per nr̄a culpa tu ne ꝯdemnaſti nō flamo dolēti del nr̄o delicto. De reuoca ſignore el to īterdicto E fa mercēde al hōqͣl tu creaſti. Cui deꝰ pr̄ rn̄dit. O ſara nonnememiſti deriſiōis quā tu mihi feciſti qn̄ dixite debere ꝯciꝑe filiū tuū Iſaac? ⁊ credere nolūiſti te hr̄e poſſe filium. allegās ꝙ ſenueras ⁊maritꝰ tuꝰ abraā vetulꝰ erat. vt hr̄ Geneſisxviij. nō ei digna es fieri ſpōſa mea. oꝑtet eīſpōſaꝫ meā eē mihi fideliſſimā. ⁊ oēs aliosexcedere ī fide. cui ego dixiOſee. ij. deſpōſabote mihi ī fide. Ip̄a gͦ ſara reiecta ⁊ ſic cōfuſa
y 3
Alia to
pteꝫ muliereſ ex qͦbus deberet incarnari
ZQuomodo Adāpreſenta-
Alia rō