Pars. V.
iij. ſcpͥto. di. j. ar. j. vbi dicūt ꝙ ad hͦ vt aliqͣſint vnibilia reqͥrit̉ ꝙ aliquo mō ſint ſil̓ia.Eſt aūt duplex ſil̓itudo. Una ē ẜm aliquaꝫformā cōem ꝑticipatā ab ip̄is ſil̓ibꝰ. Et hoc2 mo nulla ē ſil̓itudo int̓ deū ⁊ hoīem. creatorē ⁊ creatura. īmo int̓ eos ē diſtātia penitꝰ improportionabil̓. Un̄ d̓r ī. c. damnamus. deſum. tri. ⁊ fi. ca. ꝙ int̓ creatorē ⁊ creaturā nonpt tāta diſſil̓itudo notari qͥnint̓ eos ſit maior diſſil̓itudo notāda. Et hͦ reſpectu n̄ dicūtur vnibiles. Nā natura diuīa ⁊ hūana nōꝯueniūt ſil̓ ī aliquā forma cōem int̓ eas ī genere vl̓ ī ſpē. Alia ē ſil̓itudo ẜm ꝯueniētiā ꝓportiōis vniꝰ ad alteꝝ ī ordine vl̓ ī habitudine. ſicut iuſticia creata ꝯuenit cū īcreata:nō ī genere vel ī ſpē. qꝛ iuſticia īcreata ē ipſadiuīa eēntia. iuſticia ꝟo creata eſt qͣlitaſ. ſedꝯueniūt ī habitudīe ad eūdē effectū qͥ ē reddere vnicuiqꝫ qd̓ ſuū ē. de qͦ loquit̉. l. iuſticiaff. de iuſti. ⁊ iure. ⁊ inſti. eo. ī pͥn. Sil̓r bōitasincreata q̄ ē deꝰ: ⁊ creata q̄ eſt qͣlitas. nꝯueniunt ī aliqͣ forma cōi int̓ ſe ſꝫ ī ordīe. qꝛ bonitas creata ordinat̉ ad bonitatē īcreatā Hocgͦ ordinari ad alid̓ fac̄ ſil̓itudinē ⁊ ꝯueniētiāUn̄ bonitas creata d̓r ſil̓is bonitati īcreate:⁊ nō ecōtra. qꝛ nunqͣꝫ determinat̉ ſil̓itudo reſpectu alicuiꝰ deterioris ſꝫ reſpectu maiorꝭ vl̓eqͣlis. Et tali mō creatura ē ſil̓is creatori. ethō deo. Sil̓itudo eī nō dic̄ idētitatē. inſti. denupt̉. §. int̓ eas qͦꝫ. Immo nihil ē idē cū eocui ē ſil̓e. l. qd̓ nerua. ff. depo. Et aliqd̓ dr̄ ſil̓ealicuiꝰ etiā ſi ī pluribꝰ differat qͣꝫ ꝯueniat cūillo. ff. de ānu. lega. l. in ſingl̓os. Dico igit̉ adppoſitū noſtꝝ. ꝙ iō creatura d̓r ſil̓is creatori: qꝛ ē ordinabil̓ ei. Solū gͦ eſt int̓ deū ⁊ hominē ſil̓itudo ī ordine vl̓ in habitudīe vniꝰad alteꝝ .ſ. hoīs ad deū. Et ex hͦ ſūt vnibilesnō eo mō ẜm Rich̓. qͦ elemēta vniūt̉ ī mixtonec eo mō qͦ nutrimētū vnit̉ nutrito. nec eomō quo materia ⁊ forma vnit̉ ī ꝯpoſito. neceo mō quo accidēs vnit̉ ſubiecto. Quia adhͦ ꝙ p̄dictꝭ modis fiat vnio. reqͥrit̉ mutatio⁊ oꝑatio. necnō ⁊ poſſibilitas ī qͦlibet extrēo.Perſona aūt filij dei ē actꝰ purꝰ. vn̄ nec mutari pōt vllo mō. Iō dicēdū ꝙ natura hūana fuit ſibi vnita tāqͣꝫ nature ſuppoſito. nōin eſſe ꝑ eā ꝯſtituta ſic̄ ſuppoſitū creatū ꝯſtituit̉ ī eſſe ꝑ ſui naturā. ſꝫ tāqͣꝫ ſuppoſito ꝯſtituto ī eſſe ꝑ naturā diuinā. ꝑſona eī filij deinō ꝯſtituit̉ ī eē ꝑ naturā hūanā cuiꝰ ē ſuppoſitu ex tꝑe: ſꝫ ꝑ naturā diuinā cꝰ ē ſuppoſitūab et̓no. ¶ Tal̓ āt vnionis poſſibilitas multis valet rōibꝰ ꝯprobari. int̓ qͥs vna d̓r intimatōis. alia ſimilatōis. tertia ꝟo attributi
onis. Prīa rō ſic ꝯcludit̉ ẜm p̄dictos doctores. Om̄e qd̓ ē alteri maxīe ītimū ⁊ amabile: ē ei vnibile vnione maxīa. ſꝫ deꝰ ē aīe ītimꝰ⁊ amabiliſſimꝰ. gͦ ſb̓e rōnali ꝑfecte vniri pōtſpūs īcreatꝰ. Uerꝰ eī amor efficit vnū ex duobꝰ. vt inqͥt Tulliꝰ ī li. de amicicia. Undededuobꝰ verꝭ amicꝭ inqͥt Ouid̓. iiij. lib̓. de triſtibꝰ. Hi duo corꝑibꝰ: mētibꝰ vnꝰ erant. Etph̓s. ix. eth̓. c. iiij. ⁊. x. ⁊ in. ij. li. magnoꝝ moraliū. c. lxxxvj. ait. ꝙ amicꝰ eſt alter ip̄e. Qd̓etiā inqͥt Tulliꝰ vbi sͣ. Diffinit̉ āt amiciciaſic. Amicicia ē vniꝰ ad alteꝝ cū caritate cōiūctio. vt no. in. l. ſi fuerit. ff. de reꝝ diui. vn̄Dionyſiꝰ. iiij. de diuīs noībꝰ dic̄. ꝙ amor eſtvis vnitiua amātis cū amato. Et ſ. Bonauētura ī. ij. ſen. di. xxxix. ī qͣſtiōibꝰ circa lr̄am⁊ di. xlij. ar. ij. q. ij. inqͥt. Tāta ē vis amorisvt trāſformet amāte ī amatum. ⁊ iō potuitvnire deū cū hoīe. Scd̓a rō ſic īfert̉. Eoꝝ eſtfacil̓ vnio q̄ ad īuice ſil̓itudinē hn̄t. qꝛ ī hn̄tibus ſimbolū .i. ſil̓itudinē facilior ē traſitꝰ. vtait ph̓s. ij. phi. ⁊ ī. ij. de generatōe. i. c. de ꝑmiſſione ⁊ trāſmutatōe elemētoꝝ. ⁊ no. ī. l. ſi rē.§. itē ſi. ff. de rei vēdi. de qͦ ꝑ Albricū de roſatein. l. j. ff. de iudi. Itē oīa ſil̓ia ꝯiungunt̉. iij. deregi. pͥn. Sꝫ hō creatꝰ ē ad dei imagine ⁊ ſilitudinē. vt d̓r Gen̄. j. ⁊ ī. l. ſi vīdicari. ff. de penis. ⁊ ī. l. ſi qͥſ. C. e. ti. ⁊. xxxiij. q. v. c. hͦ imago⁊ de peni. di. ij. c. illa aīa. Ergo hūana nat̉a ēvnibil̓ diuīe aliqͦ mō in ꝑſona. ¶ Tertia rōſic ꝓbat. Quicqͥd nō implicat ꝯdictionemvel imꝑfectōꝫ: ſꝫ ꝑfectōꝫ ⁊ dignitatē ē d̓o attribuēdū. ſꝫ ip̄m īcarnari ē hmōi. gͦ ⁊c̄. Maior ptꝫ ꝑ Dionyſiū ī lib̓. de diuīs nominibꝰMinor ꝓbat̉. Nā diuinā naturā vniri humane ī vnitate ꝑ̄ſone nō ē aliud qͣꝫ diuina ꝑſonā q̄ ab eterno fuit hypoſtaſis reſpectu diuine nature: fieri hypoſtaſim reſpectu hūane nature ī tꝑe. hͦ at̄ nō dic̄ aliqua ꝯͣdictiōꝫvel imꝑfectōꝫ: ſꝫ potiꝰ ꝑfectōꝫ ⁊ dignitatemac nobilitatē. Sic enī cū deꝰ ſit bonꝰ ab eternō: nullā tn̄ patit̉ imꝑfectōꝫ vl̓ indignitateſi eſt cā bonitatꝭ create ī tꝑe. Quauis bonitas creata lōge ſit inferior bonitate increataſic cū ꝑſona filij dei ſit hypoſtaſis ītellectual̓⁊ ſpūalis ⁊ īcreata ab eterno: ī nullo derogat̉ei ſi ſit hypoſtaſis nature create ex tꝑe. L5cet aūt nō valeamꝰ de hac vnione adducereexēpla ī creatura que ſint totalit̓ fil̓ia. vt ait 5Aug. ī epl̓a ad Uoluſianū. Tn̄ duo dema illigis ꝯueniētibꝰ allegabimꝰ. Primū ē Alex. nitde ales. ⁊ Rich̓. vbi s. ⁊ btī Tho. ī. iij. parteſumme. q. ij. ar. j. ⁊ ī. iij. ſcpͥto. di. j. ar. j. ſ. xiſertōe rami ī trūco arboris. Nā ſicut ibi erat
LProbat̉vnionispoſſibilitas
Sil̓itudo creatorꝭ ⁊ creature
Unirinaturaꝫdiuina ⁊hūanā
D
illiꝰynis
freilliꝰ vn