Druckschrift 
Mariale
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. XII. De deſpōſatiōe Marie

tatē. Cōſuetudo etiā nos inſtruit ſcpͥturaꝝq̄ ſꝑ viri originē q̄rit. Hec ille. Mulier eī efficit̓ de familia viri. l. fi. §. idē reſcripſerūt. ff.ad munic̄. ⁊. l. qͥcūqꝫ. C. de re mili. lib̓. xij. Qꝛaūt btā ꝟ̓go ẜm legē deſpōſari n̄ poterat niſiviro qͥ eſſet de tribu iuda ⁊ familia dauid exgenealogia ſpōſi .i. Ioſeph. dep̄hēdit̉ genealogia marie ⁊ xp̄i filij eiꝰ. Scd̓o pͥncipal̓rdico ꝙ fuit ꝯueniēs ip̄m naſci de ꝟgīe deſponſata ꝓpt̓ ip̄aꝫ ꝟginē. ⁊ hͦ qͣdruplici rōe. Primo ne a iudeis occideret̉ tanqͣꝫ adultera. vtait Hiero. Nā ẜm leges ꝟgo adultera d̓ ſtirpe ſacerdotali ꝯburebat̉. Leui .xxj. Ip̄a aūtꝟgo deſcēderat n̄ ſolū d̓ tribu iuda: ſꝫ etiā detribu leui .ſ. d̓ ſtirpe aarō. vt patuit s. ī. ij. ꝑtehꝰ oꝑis. ſer. j. ꝑte. ij. Lapidabat̉ qͦꝫ n̄ ſolū illa q̄ ia erat deſpōſata. ſꝫ etiā illa q̄ ī domo patris cuſtodiebat̉ vt ꝟgo qn̄qꝫ nuptura cuiuſcūqꝫ alteriꝰ tribꝰ eēt. Un̄ d̓r Deūt̓. xxij. Sinō eſt ī puella īuēta ꝟgītas lapidibꝰ obruēteā viri ciuitatꝭ ⁊c̄. Itē de iure ciuili antiqͦ capite puniebat̉ tā adultera qͣꝫ adulter. l. qͣꝫuiſC. ad le. iu. de adul. hodie ꝟo adultera retrudit̉ in mōaſteria ad agēdā pnīam. vt in auten. ibi poſita. Scd̓o fuit ꝯueniēs eā deſpōſari ẜm Hieroni. ⁊ Origenē. vt ei a Ioſephmiſteriū exhiberet̉ ⁊ ẜuiret̉. Un̄ Chryẜ. ſuperMat. inqͥt illd̓ qd̓ hr̄ in. c. īuēta .xxvij. q. ij.dicēs. Sic eī illa poſtea cōmēdauit xp̄s diſcipulo: ſic etiā nūc angelꝰ copulat ſpōſo. nōin fedꝰ ſolēne ꝯiugij. ſꝫ ī ꝯſortiū cōis habitaculi. Hec ille. Itē hoc ꝯgruū fuit vt ip̄e Ioſeph ꝓcuraret neceſſaria ip̄i v̓gini ⁊ filio eiꝰde arte ſua. erat aūt carpētariꝰ vt ait Chryẜ.⁊ vt eā aſſociaret: ſic̄ ⁊ fec̄ cū ſil̓ in bethleē perrexit vbi filiū ſuū peꝑit. ⁊ ad tēplū ī purificatiōe eiꝰ. ⁊ cū ī egyptū iuit ⁊ redijt. Un̄ Bern̄in qͦdā ẜmōe inqͥt. Qꝛ iſta delicata puella ſola erat. iō fideli ſocio īdigebat a qͦ ⁊ an̄ ꝑtū ⁊in ꝑtu ⁊ poſt ꝑtū aſſociaret̉: ⁊ a laboribꝰ releuaret̉. Tertio fuit ꝯueniēs vt ꝑ hͦ ꝟ̓go ab infamia liberaret̉. Un̄ Amb̓. ſuꝑ Luc. ait. Deſpōſata ē ne temerate ꝟginitatꝭ adureret̉ īfamia. cuiꝰ grauis aluꝰ corruptele videret̉ inſigne p̄ferre. Maluit aūt dn̄s aliqͦs d̓ ſuo ortu qͣꝫ d̓ mr̄is pudore dubitare. Sciebat enītenerā eē ꝟgīs ꝟecūdiā ⁊ lubricam famā pudorꝭ. nec putauit ortꝰ ſui fidē matrꝭ iniurijsaſtruenda. Seruat̉ itaqꝫ .ſ. marie ſic̄ pudore ītegra: ita īuiolabili opīone ꝟgītas. hͨ illeEt Bern̄. ſuꝑ miſſus ē inqͥt. Quis enī eā vidēs nō deſpōſatā ⁊ tn̄ grauidā: n̄ potiꝰ dicerꝫmeretricē qͣꝫ ꝟginē? Nō āt decebat hͦ dici demr̄edei. Tolerabiliꝰ gͦ ⁊ honeſtiꝰ fuit putari

ih̓m ad tꝑs de ꝯiugio natū fuiſſe qͣꝫ de fornicatōe. hec ille. Et ī hͦ apparuit charitas ⁊ benignitas dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i qͥ potiꝰ voluit diminui de honore ſuo qͣꝫ de honore matris ſue. Quarto fuit ꝯueniēs ſic̄ dic̄ Albertꝰ ſupermiſſus c: vt patuit sͣ. ad hͦ vt dignitas ma-trꝭ hūilitati ſociaret̉. ſic ꝙ eēt ſil̓ mr̄ dei ⁊ vxorfabri .ſ. Ioſeph. vn̄ ī vilipēſiōꝫ xp̄i dicebantphariſei vt hr̄ Mat. xiij. ⁊ Mar. vj. nōneh̓ eſt fabri filiꝰ? Cōgruū gͦ fuit vt dei genitrixẜuaret illd̓ Ecc̄i. iij. Quato maior es tantomagꝭ te hūilia ī oībꝰ: ⁊ corā deo iueīes gr̄amQuāto eī qͥs maior ē tāto magꝭ hūilitas cōmēdat̉ ī eo. Un̄ Hiero. in qͣda epl̓a ait. Nihil ē qd̓ hoībꝰ nos ita gͣtos ac deo faciat qͣꝫ ſivite merito magni humilitate ſimus infimi Tertio pͥncipal̓r fuit ꝯueniēs b. v̓ginē deſpōſari ꝓpt̓ nos. ⁊ hͦ qͣdruplici rōe. Prīo vtxp̄s natꝰ de v̓gine certiꝰ crederet̉ teſtīonio IoIſeph qͥ mr̄eꝫ eiꝰ ꝟginē deſpōſauerat. ⁊ a tꝑe deſpōſatōis diligēti eā cura cuſtodierat. Naꝫſpōſa a tꝑe deſpōſatōis erat ſb̓ cuſtodia ſpōſivt ait Hugo cardinal̓ ſuꝑ Mat. j. ⁊ Lu. j. c.⁊ Ber̄. ſuꝑ miſſus ē dicēs. Mos erat iudeoꝝ vt a die deſpōſatōis vſqꝫ ad tꝑs nuptiarū ſpōſi ſpōſas ī cuſtodia reciperēt vt eaꝝ pudiciciā curioſiꝰ ẜuarēt. ⁊ ip̄i eis fideliores exiſterēt. Hec ille. Itē erāt ī eoꝝ ptāte qͦ ad obſeqͥa ⁊ ſil̓ia. c. ml̓ierē. xxxiij. q. v. ⁊ debebāt defendi a virꝭ ſuis ī his q̄ ſibi occurriſſent. inſti. de īiur̄. §. ꝯͣ autē. Et hāc rōꝫ tāgēs Amb̓.ſuꝑ Lu. ait. Locupletior teſtꝭ pudorꝭ maritus adhibet̉ qͥ poſſit delere īiuria ⁊ vindicareopprobriū ſi nō agnoſceret ſacr̄m. Greg. qͦꝫin omel̓. ſuꝑ Mat. inqͥt. Sicut diſcipulusdubitās ⁊ palpās factꝰ ē teſtꝭ ꝟe reſurrectionis. ſic ſpōſus fuit cuſtos ⁊ teſtꝭ ītegerrime ꝟginitatis. trāſſumptiue ī. c. ſic qͥppe. xxvij. q.ij. Ex qͦ magꝭ ꝯfirmamur ī fide ꝯceptionisxp̄i de ſpūſctō ex ꝟgine. Scd̓o fuit ꝯgruuꝫ 2vt ꝟginibꝰ cauſa vitāde infamie daretur. etcā male excuſatiōis tolleret̉. Un̄ Amb̓. vbiſupra ait. Nō decuit ꝟginibꝰ ſiniſtra opinione viuentibꝰ velamen excuſationis relinqͥ:ꝙ infamata quoqꝫ mater dn̄i videret̉. Tertio fuit ꝯueniens vt vniuerſa eccl̓ia deſignet̉q̄ cū ſit ꝟgo: deſponſata tn̄ eſt vni viro. id ē.xp̄o. iuxta illud apl̓i. ij. Cor̄. xj. Deſpōdi voſvni viro virginē caſtā exhibere xp̄o. Et hācrōem tāgit Aug. ī li. de ſctā ꝟgītate. Chryẜquoqꝫ ſuꝑ Mat. inqͥt. Quia futuꝝ erat vtoēs ſctī de eccl̓ia ꝟgine naſcerent̉ xp̄o deſponſata. xp̄s de deſponſata natus eſt ne indignius naſceretur dn̄s qͣꝫ ſerui Quarto fuit cō

X

Propternos fuitꝯueniēs.

A

B