PalS. IIII.

humilē ⁊c̄. qd̓ v̓o obijcit̉ ꝙ cā mr̄imonij dꝫeſſe ꝓles. vel cā vitāde fornicatōiſ. reſpōdetidē Albertꝰ ſic. Dicimꝰ ꝙ hͦ intelligēdū eſt demr̄imonio ꝑ cōpulā carnalē ꝯſummando.iſtiꝰ autē mr̄imonij cauſe fuerūt: q̄ ſupͣ dicteſunt. Hec ille. ⁊ ſic nō obſtāt aliqͣ ī ꝯtrariuꝫadducta.¶ Pars ſcd̓a huiꝰ ẜmōis q̄ d̓r tꝑalitatꝭUerit̉ ꝓ expeditōe hꝰ ꝑtis in qͣ etaqte bta ꝟgo erat qn̄ ꝯtraxit cum Ioſeph ⁊ qn̄ ꝯcepit dn̄m? Et rn̄dentlquidā doctores int̓ qͦs eſt beatꝰ Auguſtinꝰ in lib̓. de mirabilibꝰ ſacre ſcripture. etFranciſcꝰ de mayro. ſuꝑ miſſus eſt ſequensAuguſtinū ꝙ videt̉ fuiſſe duodecim anoꝝ⁊ hec opinio p̄t ſic ꝓbari. Oīa facta ſunt rite circa hͦ ſctm̄ mr̄imoniū a ſpūſctō ordinatum. gͦ etas legitima eſt ẜuata. ⁊ ī ea factumfuit. Etas aut legitima ad ꝯtrahendū mr̄imoniū eſt duodecim annoꝝ ī puella. l. quaetate. ff. de teſta. ⁊ inſti. de nupti. ī pͥn. vbi gl.⁊. l. minore. ff. de ritu nup. ⁊. c. ꝯtinebat̉. ⁊. ca.atteſtatōes. extra de deſpon. impu. Itē cū mirabilia ſint qͥ deo īmediate oꝑante fiūt. qͣnto aliqͥd ē mirabiliꝰ: tato laudabiliꝰ ē alijsparibꝰ. Sꝫ vite ꝑfectio ⁊ ꝟtutū ꝯſummatōeſt nobilior ī iuuene qͣꝫ ī ſene. argumē. in. §.optimū. ⁊ ibi glo. in autētica de mona. col. j.⁊ qͣꝫto laudabilior tāto mirabilior. ergo vbierit laudabiliſſima: erit mirabiliſſima Sꝫꝑfectio e mirabilior ī iuuene qͣꝫto ꝑſona eſtminor. gͦ beatiſſima virgo in infima etate qͣhuiꝰ gr̄e capax fuit deū in ſe ſuſcepit. ⁊ ꝯſeq̄nter in eadē etate deſpōſata fuit. nā ſpōſa eratqn̄ dei filiū ꝯcepit. Itē q̄nto aliqͥd citius datur: tāto plus dat̉. §. plus aūt. inſti. de actō.Un̄ dici ſolet ꝙ qͥ cito dat bis dat. vt notatglo. in. §. item ſi ille. inſti. de fideiuſ. Sed beatiſſime ꝟgini tātū dedit deꝰ ꝑ incarnatōemfilij ſui qͣꝫtū pure creature dare potuit. Ergotam cito dedit qͣꝫ cito illa capax fuit. Neſcitenī tarda molimina ſpūſſctī gr̄a. vt ait beatus Amb̓. ſuꝑ Luc. ergo ex ꝑte dātis nullafuit mora dādi. īmo videt̉ affectaſſe dationem. Un̄ ⁊ de filio dei dr̄ p̄s. xviij. Exultauitvt gigas ad currēdā viā .ſ. celeriter. gͦ ſtatimdedit qn̄ ſuſceptiuū capax fuit Preterea qn̄aliqͥd eſt dubiū reducit̉ ad intellectū iuris.vt ait glo. in. l. ſed niſi. ff. de iure do. ⁊ in. l. curat. ff. de admini. tuto. gͦ hec deſponſatio ī dubio p̄ſumenda eſt fuiſſe facta in p̄dicta etate duodecim annorū que a iure d̓r etas adcontrahendū mrimoniū legitimū. ¶ Albertus aūt ſuꝑ miſſus eſt. ca. xxxix. dicit ꝙ cum

ſupponat̉ ꝙ in beatiſſima ꝟgine fuit oīs congruentia tā ex ꝑte nature qͣꝫ ex ꝑte gr̄e. ad hͦvt mater dei fieret: credendū eſt ꝙ in tali etate deum ꝯcepit qͥ ꝑfecta fuit ī ſtatu corporis⁊ quantitate. ⁊ ꝙ circa eandē etatem deſponſata fuit tantū an quantū ſponſalia ſolēt p̄cedere mr̄imoniū: videlicet circa duos menſes. Ad illud aūt qd̓ ſupra d̓r ꝙ mirabilior⁊ laudabilior eſſet ī iuuetute iſta ꝑfectio. rn̄det Albertꝰ ibidē dicēs. Dicimꝰ ꝙ cuꝫ nihilſit laudabile niſi aliquo mō depēdeat ab arbitrij libertate. ⁊ ab habitu ꝟtutꝭ: nō ſtatimillud fieri debuit cū beata ꝟgo libero arbitriovti potuit. ſꝫ interuenire debuit tꝑis protractio in quo fieret ⁊ meritoꝝ accumulatio. etpurificationi quā acceperat maior in vteroſuccederet depuratio ⁊ ꝟtutū exercitatio. vtoīm ꝟtutū apice ſb̓limata. de ꝯgruo ſuo ſingulari merito: mūdo ſubueniret ꝑdito: ſaluatorē gignēdo. Et ſic patet ꝙ nō ſtatī deꝰhoc donū dedit cū eius beatiſſima virgo capax fuit. ſꝫ qꝛ nō tm̄ dedit: ſꝫ ꝯgruentiſſimomodo tunc deū ſtatim dedit quādo ſuſceptiuum ꝯgruentiſſimo mō capax fuit. vt n̄ eēttm̄ datū optimū: ſꝫ donū ꝑfectū ⁊ ꝑfectiſſimo modo datū. Nec illa velocitas donumduplicat que tꝑis ꝯgruitatē anticipat. et adato modū dandi deformat. ⁊ a recipientegloriam minuit. ⁊ dignitateꝫ recipiendi abip̄o excludit. Hec ille. Que cōfirmari pn̄t ꝑargumentū qd̓ idem doctor facit ibideꝫ dicens. Cōtra grauitatē moꝝ ⁊ honeſtatē eſtacceleratio mr̄imonioꝝ. īmo in om̄i re celeritas nimia n̄ laudat̉. l. j. C. de excu. rei in. Nānimia celeritas d̓r pͥuigna iuris. argu. in. c.penderet. l. diſ. ⁊. §. ſed aliud. v. q. v. In iſtoaūt mr̄imonio ſctīſſimo nihil incōgruū fuit vel inhoneſtū. gͦ expectatū fuit tꝑs oportuniſſimū ⁊ honeſtiſſimū. Itē a corꝑe btē ꝟginis debebat formari corpus xp̄i ꝑfectiſſimūẜm naturā. cū gͦ ex tali et ex magꝭ tali magꝭtale fiat: debuit eius corpus eē ꝑfectiſſimuꝫẜm naturā ad generatōꝫ. qꝛ nemo p̄t aliqͥdad aliū trāſferre niſi eo mō qͦ ip̄e illud hꝫ. c.nemo plꝰ. de reg. iu. li. vj. ⁊. l. nemo. ff. eo. ti. ⁊c. nuꝑ. de dona. int̓ vi. ⁊ vxo. ⁊. c. diabertuꝫ j.q. vij. ⁊. c. quō. de ꝯſe. di. iiij. Ex qͥbꝰ videt̉ ꝙbta ꝟgo debuit ꝯciꝑe filiū dei ī ea etate q̄ ꝑfectior eſt ad ꝯͣhendū mr̄imoniū ⁊ generadūꝑfectiſſimū filiū. Dic̄ āt phi. ī li. de aīalibꝰ ꝙRn̄mulier in. xviij. āno ē magꝭ idonea adꝯſum.mādum mr̄imoniū generādū filios perfectiſſimo modo. ergo ⁊c̄. ¶ Ad hanc queſti­ aoonem volens reſpondere: dico ꝙ de tempore

Cuiꝰ etatis fuitMaria

Rn̄ſisad qō̓ꝫ