Sermo. IX. De gratiis Marie

uerſariū diabolū. ⁊ in cauſa deſperatiſſima interdeū ⁊ hoīem: in qua nullus hominū loqͥaudebat. nec Moyſes legis dator. .n ͨ Salomon ſapientiſſimus. Nam ipſa obtinuitoptatā ſnīam noſtre liberationis. gͦ iura ſciuit. Item aliqui aduocati poſſunt ꝓbare ſophiſtice: licet nō realiter iniuſtū eſſe iuſtumSed beata ꝟgo de noſtra iniuſticia iuſticiāfecit. ergo improportionabiliter om̄ibꝰ optime allegare ſciuit. Itē ip̄a imꝑatrix fuit. gͦleges condere potuit. ⁊ legis interp̄tatio penes ip̄aꝫ fuit. facit. l. j. ⁊. ij. C. de vete. iu. enu.iuncta. l. princeps. ff. de legi. ⁊ omnia iura īarcha ſui cordis clauſa habuit. ad qd̓ facitl. oīm. C. de legi. ⁊. l. penulti. C. de his qui. vt īdig. iuncta dicta. l. princeps. ⁊ ꝯſequēter inſummo iura ciuilia ⁊ canonica ſciuit. nec videtur incōgruū mulieres habere peritiā iurꝭLegit̉ enī de vxore Iohānis andree gloſatoris ꝙ tantā peritiā in vtroqꝫ iure habuit vtpublice ī ſcolis legere auſa ſit. ¶ Licet auteꝫdicat̉ ꝙ dialetica nō placet deo. qꝛ regnū deieſt in ſimplicitate fidei ⁊ nō in ꝯtētiōe. c. omnem .xxxvij. di. Un̄ etiā d̓r ꝙ dialetici diebꝰac noctibꝰ torquent̉. ⁊ ī obſcuritate mētis gͣdiunt̉. c. nōne. eadē diſ. ⁊ ꝙ garrulitas ranarum qͥbꝰ ꝑcuſſa eſt egyptus deſignat garrulitatem dialeticoꝝ ⁊ ſophiſtica argumentaeoꝝ. ca. legimus. ⁊. c. ſequenti. xxxvij. diſ. tamen dialetica poteſt addiſci ſine peccato. ⁊ ſimiliter alie ſciētie mūdane. §. ſed ecōtra. ⁊. c.turbat. ⁊. c. ſi quis. eadem diſt. Omnia enīque in iure canonico dicunt̉ ꝯtra logicos ſiue dialeticos: intelligūtur ſolum de his qͥ relictis neceſſarijs ad ſalutem: vel ex curioſitate tm̄ ſeu ex alio malo fine circa huiuſmodioccupantur. nō aūt de illis qui addiſcunt bono fine. Et ſimiliter dicendū eſt de alijs ſciētijs paganoꝝ ab eccleſia particulariter nondamnatis. que cū merito pn̄t addiſci dummodo ſeruētur debite circūſtantie Ualet enīad ſalutē ⁊ profectuꝫ anime ⁊ fidei defenſionē. ſicut demōſtrat magiſter Gratianꝰ ī. d. c.turbat. ⁊ ſeptē capl̓is ſeq̄ntibꝰ. xxxvij. diſt.Beatā igit̉ ꝟgine Mariā logicā qͦꝫ ſciuiſſeꝓbat Albertus vbi s. c. cxxxix. dicēs. ꝙ logica eſt vtiliſſima ad ſcientiā ſacre ſcripture. etad hereſum deſtructionē. ⁊ fidei cōfirmationem ⁊ rationis redditōem de ea que in nob̓eſt fide. ergo iſta ſciētia maxime ē neceſſariaſanctis. ⁊ ꝯſequēter beatiſſime ꝟgini neceſſafia fuit: que in vniuerſo mūdo cūctas hęreſes interemit. Iteꝫ dicit Hiero. ꝙ liber Iob

ꝯtinet ꝓpoſitōes. aſſumptōes ⁊ ꝯcluſiones⁊ idē eſt in alijs libris ſacre ſcripture in qͥbꝰſunt diffinitiōes: diuiſiones ⁊ ꝯcluſiones. ⁊in aliqͥbꝰ ſunt verſus examētri vel pēthametri ẜm hebreoſ. ſicut ī libro Iob. ⁊ ī pſalmiſ⁊ in cāticis. Ergo logicā ipſa ⁊ poetriā ſciuitquia ſcriptura ſacra ī qua hec habent̉ plenenouit. ⁊ hec ita eſſe ī cātico ſuo demōſtrauit:⁊ ꝑcurrendo de ſpeciebꝰ logice que ſunt temperatiua. ſophiſtica. demōſtratiua. ⁊ dialetica. Dicit Albertus vbi sͣ. c. cxl. ꝙ temperatiuam ī ſummo ſciuit. qꝛ nūqͣꝫ in temptatiōeſuccubuit. Sophiſticā in ſūmo habuit. qꝛom̄es aſtutias diaboli cognouit. ⁊ om̄ia ſophiſmata ſua patefecit. Dialeticā in ſūmoſciuit. quia omīa ꝓbleumata ſoluere ſciuit.Demōſtratiuā in ſummo ſciuit. qꝛ nobiliſſimā ꝓpriā paſſionē de nobiliſſimo ꝓprio ſb̓iecto ꝑ ſemetip̄am cōcluſit. Nobiliſſimumſubiectū eſt prima ⁊ ſumma bonitas. Nobiliſſima ⁊ ꝓpria eiꝰ paſſio eſt miſcd̓ia. Un̄ inoratiōe dicimꝰ. Deꝰ cui ꝓpriuꝫ eſt miſereri.Hāc aūt ꝓpriā paſſione de hoc ſubiecto beata virgo ꝯcluſit: qn̄ ꝑ eam tāqͣꝫ per mediumſumme bonus deus ī oꝑe noſtre redēptōis īſe ſummā miſcd̓iam demōſtrauit: quaſi talivteret̉ demōſtratione. Quicūqꝫ aufert qd̓cūqꝫ malū auferibile ⁊ ꝯfert om̄e bonū ꝯferibile ipſe eſt ſumme miſericors. ſed deꝰ homoin noſtra redemptiōe abſtulit om̄e malumauferibile ⁊ ꝯtulit om̄e bonū ꝯferibile. ergoſumme miſericors. ⁊ hoc factū eſt ꝑ mediuꝫipſius beate ꝟginis de qua carnē aſſumpſit.⁊ ex qua incarnatus hoc fec. Ex quo patꝫ ꝙipſa habuit omnes partes logice ī ſummo¶ Philoſophiā etiā habuiſſe ꝟginem glorioſam manifeſtū eſt. Nā imꝑator dicit̉ philoſophia plenus. C. ad ſill̓. l. penultima. gͦ etipſa imꝑatrix celeſtis. ad qd̓ facit. l. pͥncepsff. d̓ legi. Itē ad philoſophiā ꝑtinet detinerefurore amoris vicioſi. §. illud quoqꝫ. in aut̓.quibus modis naturales efficiunt̉ legitimiDe qͦ ꝑ Albricū de roſate in. l. vnica. C. de ſenatuſcōſul. clau. tol. Et pecunias ꝯtemerel. ī honoribꝰ. §. ph̓is. ff. de vaca. mu. atqꝫ indictis tꝑatū eē. §. nos ꝟo. ī ꝓhemio. ff. Hecaūt oīa fuer̄t ī dei mr̄e. Itē ph̓ia d̓r a philosqd̓ eſt amor. ⁊ ſophia qd̓ eſt ſapīa. qͣſi amorſapīe. vt nota. in. l. j. ff. de iuſti. ⁊ iu. de quo ꝑArchi. viij. di. in pͥn. Suꝑ oēs aūt btā virgo amauit ſapīam. ergo ſuꝑ omnes habuitph̓iam. Et ſil̓r phiſica ⁊ medicinam ꝓbatAlbertus in p̄allegato loco. c. cxlj. eā habu-

t 3

I cpoꝯdere

RImperator plenꝰph̓ia