Sermo. VIII. De btītudinibus Marie

nullū miſeꝝ facere. hͦ āt ī ſūmo fuit ī b. ꝟgīeg ⁊c̄ͣ. Itē Bern̄. Miſcd̓ia n̄ ſolū ī el̓ynis ꝯſiſtit: ſꝫ in oī pctō corrigēdo. īmo hͦ ē opꝰ magnū charitatꝭ ⁊ mīe. c. int̓ oꝑa de ſpō. ⁊. c. triaIunt genera. xlv. di. hͦ āt fuit ī ſūmo ī ip̄a ꝟgie. gͦ hūit ī ſummo btītudinē mīe. Itē mīareddita ē ei īproportionabilit̓ ad oēm mīaꝫq̄ ē p̄miū. gͦ ⁊ btītudo mīe fuit ī ea ad omnemiſcd̓iaꝫ q̄ ē meritū. Hec Alber. Et iō dicere poſſumꝰ btē ꝟgi illd̓ pͣs. cij. Qui coronatte ī miſcd̓ia ⁊ miſeratōibꝰ. Ip̄a qͦꝫ ꝟgo pijſſima dicere p̄t illud Iob .xxxj. Ab īfantia creuit mecū miẜatō: ⁊ d̓ vtero mr̄is egreſſa eſtmecū. Cū gͦ ſcpͥtū ſit Prou̓. xiiij. Miſcd̓ia⁊ vitas p̄parat bona. Et. xxj. eiuſdē li. c. Facere miſcd̓iaꝫ ⁊ iudiciū magꝭ placꝫ deo qͣꝫ victime. Et iteꝝ ibidē. Qui ſeqͥt̉ mīam ⁊ iuſticiā īueniet vitā ⁊ gl̓iaꝫ. Et. xxij. Qui ꝓnꝰ eſtad mīaꝫ bn̄dicet̉. Nō ē miꝝ ſi hec regia miſericordie tot bōa tātāqꝫ gl̓iaꝫ recepit ī celeſti patria. tātūqꝫ deo placuit. atqꝫ ſuꝑ om̄esalios fuit exaltata ⁊ bn̄dicta. Adeo enī fuitmiẜicors ꝙ illi dicere poſſumꝰ illud p̄s. lvj.Magnificata ē vſqꝫ ad celos mīa tua. ⁊ etiam illd̓ pͣs. lxij. Melior ē mia tua ſuꝑ vitaſ⁊ lxviij. Benigna ē mia tua. ⁊. lxxxv. multemiſcd̓ie oībꝰ īuocātibꝰ te. ⁊. c. vij. Magnaēſuꝑ celos mīa tua. De ip̄a qͦꝫ dici p̄t illudpͣs. xcix. Ineternum mīa eiꝰ. Et iō de illa innos diffundit abūde. Un̄ dicere poſſumꝰ illud pͣs. cxvj. Cōfirmata ē ſuꝑ nos miſcd̓iaPeius.¶ De mūdicia cordis beate ꝟginisExta btītudo ē illa quā ponit dn̄sMat. v. di. Btī md̓o corde: qͦniāip̄i deū videbūt. Hec autē btītudoſil̓r ī bn̄dicta ꝟgīe fuit ī ſūmo. vt ꝓbat Alber. vbi sͣ. c. cxiij. Ut eī ait Anſel. Eapuritate nitebat qͣ ſb̓ d̓o maior neqͥt ītelligiItē charitas ē de corde puro ⁊ ꝯſcīa bona ⁊c̄jad Thi. j. Sꝫ ī b. ꝟ̓gie fuit ſūma caritasgͦ ⁊ ſūma puritas. Itē actꝰ fidei purificat. iuxta illd̓ Act̉. xv. Fide purificās corda eorūQd̓ etiā hr̄ de ꝯſe. diſt. iiij. c. verꝰ. Sꝫ btīſſima ꝟgo habuit fidē ꝑfectiſſi mā. gͦ et cordismūdiciā ⁊ puritatē. Itē ẜm Dio. v. c. celeſt.hierar. Tres ſt̓ actꝰ hierarchie .ſ. purgare. illumīare. ⁊ ꝑficere. ⁊ ſt̓ ad ſe inuice ordīati itaꝙ magꝭ purgatꝰ: ē magꝭ illumīatꝰ ⁊ magꝭ ꝑfectꝰ. Sꝫ btā ꝟgo fuit ī ſummo ꝑfecta. gͦ inſumo purgata ⁊ illuminata. Itē viſio dei q̄ ēpͥmiū huiꝰ mūdicie ē īproportionabil̓ in beata ꝟgine qͣꝫ ī aliqua alia creatura. gͦ et ipſacordis mūdicia. Item ſuꝑ illud Matt. v.

Beati mūdo corde. ait glo. Mūdo cordeſunt qͦs ꝯſcīa nō arguit pctōꝝ. ⁊ mūdū corhabet qͥ ſibi nihil ꝯſcius ē. Hec aūt ī btā ꝟgine fuerūt ī ſummo. gͦ hūit mūdiciam cordis ī ſūmo. Un̄ ip̄a p̄t dicere illd̓ Thob̓. iijMūdā ẜuaui aīam meā. licꝫ ꝟo ml̓tas tribulatōes ī hac vita ꝑpeſſa ſit. hͦ nō fuit quiahr̄et ī ſe aliquā pctī īmūdiciaꝫ. Et iō dicerep̄t illd̓ Iob .xvj. Hec paſſa ſum abſqꝫ iniqͥtate manꝰ mee cū haberē mūdas ad deum p̄ces. Qꝛ gͦ innocēs māibꝰ ⁊ mūdo corde aſcedet ad montē dn̄i: ⁊ ſtabit ī loco ſctō eiꝰ. vtait ꝓph̓a pͣs. xxiij. Iō bn̄dicta ꝟgo oī mundicia pleniſſima: eī mōte diuīe ꝯtēplatiōisceterꝭ altiꝰ collocata. Ip̄a eī ſola int̓ oēs ſimplices viatores poterat dicere illd̓ Prouer.xx. Mūdū eſt cor meū. pura ſum a peccatoHec aūt eiꝰ puritas apparebat ex rectitudine opeꝝ eiꝰ. Scpͥtū ē ei Prou̓ .xxj. Qui mūdus ē rectū ē opꝰ eiꝰ. Apꝑet qͦꝫ eiꝰ mūdiciaex mūdicia reꝝ ad dei cultū ꝑtinētiū. NamExo. xxv. p̄cepit deꝰ de archa federꝭ ꝙ deberetdeaurari auro mūdiſſimo intꝰ ⁊ forꝭ. Hec ātarcha figurabat mūdiſſimā ꝟginē mariaꝫ.Itē ꝙ fieret cādelabꝝ ductile ex auro mundiſſimo. ibidē. Et eiuſdē li. xxxvij. d̓r. ꝙ moyſes fec̄ oraculū d̓ auro mūdiſſimo. ⁊ mēſaꝫfec̄ ac circūdedit eā auro mūdiſſimo. Et ſil̓ilucernaſ. vij. d̓ auro mūdiſſimo. ⁊ altare thimiamatꝭ de auro mūdiſſimo. ⁊ thimiamata de aromatibꝰ mūdiſſimis. Si gͦ hec corruptibilia ad ſuū cultū deputata voluit deꝰeſſe mūdiſſima. ⁊ ſil̓r voluit xp̄s īuolui ſuūcorpꝰ ī findone mūda. Matt .xxvij. multomagꝭ credēdꝰ ē elegiſſe mr̄eꝫ ſuā oī mūdiciarepletiſſimā. Qua qͥdē mūdiciā mr̄is dei qͥdā īpugnare ſtudēt. ſꝫ tn̄ p̄ualere ꝯͣ ip̄aꝫ deimr̄em n̄ pn̄t. qͥnimo oēs cōit̓ xp̄iani dn̄e ſuemūdiciā venerāt̉. Un̄ ego ī epl̓a directa Sixto pōtifici maxīo alloq̄n̄s ip̄am dei genitricē dixi. Mūdicia ī cūctꝭ colit̉ nūc en tua tēplis. Ia patet atqꝫ ortꝰ gl̓ia magͣ tui. Pōtaūt bt̄a ꝟgo gl̓iari n̄ ſolū de mūdicia cordisſui: ſꝫ etiā de mūdicia cuiuſlibet ſue oꝑatōisUn̄ dicere p̄t illd̓ Iob. ix. Fulſer̄t velut mūdiſſime manꝰ mee. Et d̓ oī oꝑe ſuo dicere poterat illud Gen̄. xx. In ſimplicitate cordismei ⁊ mūdicia manuū meaꝝ feci hͦ. Ex qͥbꝰoībꝰ ꝑciꝑe poſſumꝰ q̄ntā dei gr̄am habueritſꝑ ⁊ ī pn̄ti ī ſūmo ſuꝑ oēs alioſ btōs habeatip̄a ꝟgo puriſſima. Scpͥtū ē e ī Prou̓. xxij.Qui diligit cordis mūdiciā ꝓpt̓ gr̄am labiorū ſuoꝝ habebit amicū rege.¶ De beatitudine pacis btē ꝟginis

s 5

H