Sermo. VII. De btītudinibus Marie

neratōes hoīm. vna ē ſine viro ⁊ femīa: ſic̄adā. ſcd̓a de viro ſine femīa: ſic̄ eua. tertia deviro ⁊ femīa: ſic̄ noſ oēs generamur. qͣrta ē d̓femīa ſine viro: ſic̄ xp̄s generatꝰ ē. Bn̄ igit̉ ꝟginē mariā btāꝫ dicūt oēs generatōeſ. qꝛ treſpͥme generatōes btīficāt ⁊ gl̓ificāt qͣrtā generatōꝫ ꝟgiſ. ex eo ꝙ ꝑ illā oēs ad celeſtē pr̄iaꝫreu̓tunt̉. Un̄ ī pͥmo parēte fuer̄t expulſi. qd̓ſignificatū ē Gen̄. xv. vbi dixit deꝰ abrae: ꝙſemē ſuū debebat eē ꝑegrinū egypto vſqꝫ adq̄rtā generatōꝫ. ⁊ ī qͣrta generatōe reu̓ti ī terra ꝑ̄miſſiōis. Qualit̓ āt tres pͥme generatōnes eā dicere debet beatā: dic̄ Bern̄. ī qͦdā ſermōe inqͥens. Letare pr̄ adā. ſꝫ tu magꝭ euamr̄ exulta. qꝛ ſic̄ oīm fuiſtꝭ parētes. ita oīumfuiſtꝭ ꝑēptores. ⁊ qd̓ infeliciꝰ ē: pͥꝰ ꝑēptoresqꝫ ꝑentes. ꝓpterea curre eua ad mariā. curre mr̄ ad filia. filia ꝓ mr̄e rn̄deat. illa matrisopprobriū auferat. ip̄a pr̄i ꝓ mr̄e ſatiſfaciatqm̄ ſic̄ vir cecidit ꝑ feminā. ita ꝑ feminā ſb̓leuatꝰ ē. ⁊ jͣ. Currite nūc mr̄es ⁊ filie. curriteoēs q̄ pꝰ euā ꝑturimī ⁊ ꝑturitis cū triſticiaadite ꝟgīalē thalamū. adite ſi poteſtꝭ ſororꝭvr̄e pudicū cubiculū. Ul̓ p̄t dici ꝙ ē vna generatō ī celo .ſ. generatō āgl̓oꝝ. alia erat ī inferno .ſ. ſcōꝝ pr̄m. t̓tia ī purgatorio .ſ. purgādoꝝ. qͣrta ē ī md̓o .ſ. hoīꝫ fideliū. Oēs gͦ iſtegeneratōes ip̄aꝫ btīficāt. Nā āgl̓i ꝑ ip̄am īnūero reparat̉. ſctī pr̄es d̓ īfernali carcere liberāt̉. purgādi de purgatorio eripiūt̉. fideleſ ꝑip̄aꝫ ſaluāt̉. Un̄ Bern̄. ī qͦdā ẜ. ait. Ecce enīex hͦ btāꝫ me dicēt oēs generatōes. Ecce ītuentꝭ ⁊ demōſtrātꝭ ē ꝟbū. ac ſi dicat. Ecce iaꝫvideo qͥd futuꝝ ſit d̓ me. qͥs fructꝰ ꝓcedet exme. q̄ ⁊ qͣnta bona n̄ ſolū mihi: ſꝫ oībꝰ generatōibꝰ ꝓueniet ex me. Nā ⁊ angl̓icaꝝ generationū nūerꝰ ꝑ meū genitū reītegͣbit̉. ⁊ hoīꝫgeneratō ī ada maledicta ꝑ bn̄dictū vētrismei fructū ad et̓nā bn̄dictōꝫ regenerabit̉. hͨille Merito gͦ btā p̄dicat̉ mr̄ dei. q̄ oēs btītudīes euāgelicas ꝑfecte ī ſe hūit qͣs ponit ſaluator Mat. v. de qͥbꝰ ī ẜmōe diſſerēdū eſt¶ Pars pͥma huiꝰ ẜmōis de btītudīe paupertatꝭ btē ꝟginis.Mnes btītudīes euāgelicas fuiſitſe ī mr̄e dei excellētiꝰ oī viatore probebat Alb̓. ſuꝑ miſſus ē. c. cvij. dicēsdiSic̄ ſe hꝫ btītudo pr̄ie ad btītudinē pr̄ie: ita btītudo vie ad btītudinē vie. ſꝫ btā ꝟgo ī btītudīe pr̄ie excellit oēsꝯphēſores. gͦ ī btītudīe vie excellit oēs viatores. Itē oīs arbor ex ſuo fructu cognoſcit̉.Mat .vij. gͦ ſi fructꝰ fructū excellit īproportionabil̓r. ⁊ arbor atborē īproportionabilit̓.

ſꝫ fructꝰ quē adepta ē b. ꝟ̓go ex btītudīe vieexcellit oēꝫ fructu pr̄ie pure creat̉e. gͦ ⁊ eiꝰ btītudo vie excellit oēm btītudinē vie pure creature. Itē oīs ꝑfectō ſpūal̓ gͣtuita ē a charitate. gͦ cū btīſſima ꝟgo excellat om̄s purascreat̉as ī charitate: oēs ec̄ excellit qͣlibet ſpūali ꝑfectōe. nā ⁊ ſeraphī ſup̄mꝰ ordo qͥ excellitalios charitate: excellit ec oībꝰ alijs donis.Itē ſic̄ ſe hꝫ ſb̓a ad ſb̓aꝫ ⁊ potētia ad potētiā⁊ habitꝰ ad hītū. ita ꝓprietas ad ꝓpͥetateꝫfacit ad hͦ. l. donatōe. la. ij. C. de dona. int̓ vi. 4⁊ vx. ⁊. l. cū ml̓ta. ī fi. C. d̓ bo. q̄ li. ibi. vt eī īperial̓ fortūa oēs ſuꝑemīet alias. ita oꝑtꝫ ⁊ eiꝰlib̓alitates ſiue actꝰ culmē tenere p̄cipuū. ſequit̉ Albertꝰ arguēdo. Ergo ſi ſb̓a ſuꝑ ſb̓aꝫ ⁊ꝓpͥetas ſuꝑ ꝓpͥetatē ⁊ potētia ſuꝑ potētia ethītꝰ ſuꝑ hītu. Sꝫ ſb̓a ſiue ꝑſona btīſſime ꝟginis pꝰ deū ē altiſſima ⁊ digniſſima excellēſoēꝫ creaturā. gͦ ⁊ eiꝰ potētie. habitꝰ ⁊ ꝓpͥetateſerūt excellētes oēꝫ creaturā. hec Alber. vbi ⁊qͥ in. c. ſeq̄nti ꝓbat ī ꝑticl̓ari ꝙ btītudo pauꝑtatꝭ ī b. ꝟ̓gīe fuit ī ſumo. ⁊ poſſumꝰ ẜm euꝫarguere ſic. Dic̄ ſaluator Lu. vj. Btī pauperes qꝛ vr̄m ē regnū dei. ⁊ Mat. v. on̄dēs deqͥbꝰ pauꝑibꝰ pͥncipal̓r loq̄bat̉ inqͥt. btī pauperes ſpū: qm̄ ip̄oꝝ ē regnū celoꝝ. vbi gloſaait. Pauꝑ ſpū ē hūil̓ corde. Sꝫ btīſſima ꝟgo habuit hūilitatē īproportionabilit̓ maiorē oī viatore. vt. sͣ. ꝓbatū ē. gͦ ⁊ pauꝑtatisbtītudinē. ¶ Itē alia glo. inqͥt. Btī pauꝑesſpū .i. volūtate. qͦs nō ncc̄itas ſꝫ fides ⁊ deuotio pauꝑtatꝭ btōs fac̄. vt ꝯtēptꝭ oībꝰ dn̄oviuāt. Hec āt oīa .ſ. fides. deuotio. mūdi cōtemptꝰ ⁊ deo viuere fuer̄t ī bt̄ā ꝟgīe excellētiꝰoī viatore. gͦ ⁊c̄. Addit qͦqꝫ idē doctor dicēsẜm glo. vbi s. ꝙ btītudo pauꝑtatꝭ hꝫ duasꝑtes .ſ. hūiliatōꝫ ſpūs. de qͣ sͣ. ꝓbatū eſt eaꝫhabuiſſe ī ſūmo. ⁊ abdicatōꝫ reꝝ. quā etiā īip̄a fuiſſe ī ſummo int̓alia argumēta ſic ꝓ-bat. In reꝝ abiectōe ē ordo ⁊ gͣdꝰ. pͥmꝰ gͣdeſt dare ſuꝑflua nature ſꝫ nō ꝑſone. UndeAugu. de v̓bis dn̄i inqͥt. Utere ſuꝑfluis: dapauꝑibꝰ neceſſaria. vtere p̄cioſis. da pauꝑibus vilia. Scd̓s ē dare ſuꝑflua nō ſolū nature ſꝫ etiā ꝑſone. De qͦ Lu. xj. dic̄ ſaluatorQd̓ ſuꝑeſt date elemoſynā. vbi glo. ait. Deeo qd̓ ē ſuꝑ neceſſaria dadū ē pauꝑibꝰ. Tertiꝰ gͣdꝰ ē dare n̄ ſolū ſuꝑflua ſꝫ ec neceſſaria.Un glo. vbi sͣ. ait. Nō ſolū exteriora ⁊ nonneceſſaria: ſꝫ etiā īteriora ⁊ valde neceſſariacū ꝓximis diuidamꝰ. Quartꝰ ē oīa ſuꝑflua⁊ ncc̄aria ſil̓ dare ſꝫ ſemetip̄m retīere. qd̓ etiam aliqͥ ph̓oꝝ fecerūt: lꝫ n̄ ꝓpt̓ deū. ⁊ poſſumꝰ dare exēplū Socratꝭ. de qͦ refert Hiero.

s 3

iluines betitudi

Graduſpaupertatis

D

Btītudinē pauꝑtatꝭ hūit

Habitꝰꝓpͥetas