De donis MarieSermo. VI.
ſue pͥme canonice. ij. c. di. Cōuerſatōꝫ vr̄aꝫint̓ gētes hn̄tes bonā: vt ī eo ꝙ detractāt devob̓ taqꝫ de malefactoribꝰ: ꝑ bona oꝑa vosꝯſiderates gl̓ificēt deū ī die viſitatōis. Hūcat actū ſic̄ ⁊ p̄cedētē hūit b. ꝟgo alijs excellētius. vt ꝓbat Alber. vbi sͣ. Sola eī ſuꝑ oēsin medio natōis p̄ue ꝯu̓ſari ſciuit īnocetiſſime ⁊ edificatorie. nā nihil faciēdoꝝ omiſit⁊ nihil omittēdoꝝ fec. nulli ī malo cōicauit⁊ omnibꝰ bonū ſuū cōicauit. Nemī malumexēplū dedit. vt ait Amb̓. ī li. de ꝟgībꝰ. Fuitetia in ea donū ſcīe ꝑ modū pͥmū qd̓ eſt ſciredeum ꝑfecte ⁊ ip̄m colere. ⁊ ꝓximi gl̓ie ꝯgaudere. Hoc eī donū tali mō nulli ꝯceſſum eſtviatoꝝ. Et iō de beata ꝟgīe oī ſcīa diuina repletiſſima dici pōt illud Sap. x. Dedit illi ſcientiā ſanctoꝝ .ſ. omniū. imo plꝰ qͣꝫ omibus ſanctis¶ Pars qͣrta de dono pietatꝭ btē ꝟgīsT inqͥt Paulꝰ. jͣ. ad Thi. iiij. Pietas ad oīa valet: ꝓmiſſione habēs1vite q̄ nūcē ⁊ future. Huiꝰ aūt donipietatꝭ tres ſunt actꝰ ẜm Albertumvbi sͣ. c. ciij. Primꝰ ē mouere ad oꝑa miſericordie. Scd̓s ē ſcpͥture n̄ ꝯdicere ſiue ītellecte ſiue nō ītellecte. Tertiꝰ ē ſctā honorareOēs aūt iſti tres actꝰ pietatꝭ fuer̄t excellētiꝰib. ꝟgie qͣꝫ ī aliqͦ alio viatore ẜm p̄dictū doctore vbis. Nā d̓ pͥmo actu loqͥt̉ Aug. ī. x.de ciui. dei di. Pietas extēdit̉ ī ſcpͥturꝭ ad opera miſcd̓ie. qꝛ ip̄e deꝰ ī eis maxīe ꝯmēdat eaſuꝑ ſacrificia. iuxͣ illd̓ Oſee .vj. Miſcd̓iamvolo ⁊ n̄ ſacrificiū. qd̓ etiā ponit̉ Math̓. ix.pꝫ ihͦ eſt drn̄tia int̓ miſcd̓iā ⁊ pietatē ẜꝫ p̄dictū Alber. qꝛ miſcd̓ia mouet ad ſb̓leuādumiſeriā hoīs inqͣꝫtū ꝓximꝰ ē. ſꝫ pietatꝭ donūmouet ad īpēdēdas el̓ynas hōī inqͣꝫtum eſtimago dei quā venerat̉ ī ꝓxīo. Et ꝓpterea legata ⁊ elyne q̄ fiunt pauꝑibꝰ: maxīe viduiſinfirmis. pupill̓. ꝑegrinis ⁊ ſenibꝰ: dicūt̉ piaoꝑa. ẜm Spe. ī ti. de īſtru. edi. §. nūc ꝟo aliqͣꝟ. lxiij. Bar. ī. l. j. C. d̓ ſa. ſan. ec. Itē el̓ynadata filio mōacho d̓r pia ẜm Bal. ī aūt. ſil̓r. CPad le. fal. ¶ Quia gͦ pietas mouebat bn̄dictā ꝟginē ad īplēda oꝑa mīe ⁊ adꝯpatiēdūꝓxio nō ſolū qꝛ imago dei ſꝫ qͣſi deꝰ. exqͦ deꝰ factꝰ ē hō. ſeqͥt̉ ꝙ īproportionabilit̓ fuit excellētiꝰ ī ip̄a qͣꝫ ī aliqͦ viatore. iō ad eā clamamꝰīantiphona. O clemēs. o pia. o dulcꝭ virgomaria. Si enī īꝑator appellat ſe piū. vt ī rubrica ꝓhemij iſti. qͥd dicēdū ē de b. ꝟ̓gīe q̄ fuit pietatꝭ mr̄. Pretea pietas ⁊ miſcd̓ia ꝟgīsnō tm̄ ſe exercuit erga ꝓximū: ſꝫ etiā erga deum hoīeꝫ. cui ī oībꝰ oꝑbꝰ mīe mīſtrauit. vt
pleniꝰ dixi ī. iij. ꝑte hꝰ oꝑis. ſer. j. ꝑte. ij. Et iōoīm alioꝝ pietate excellētior fuit. Quā excellētiſſime at habuerit ꝟtutē miſcd̓ie ꝓnūc ꝑtrāſeo. qꝛ ſatꝭ sͣ. dixi ī dicta ꝑte. iij. hꝰ operisẜmōe. v. ꝑte. j. ¶ Scd̓m qͦꝫ actū pietatꝭ qͥ ē6diuīs ſcpͥturꝭ nō ꝯdicere: ſꝫ eis huilit̓: pie et xiſimpl̓r acqͥeſcere ⁊ aſſentire. Et qͣꝫuis ratiōedmyſteria eaꝝ ītelligere n̄ valeamꝰ: illa tn̄ ſine diſcuſſiōe ⁊ heſitatōe credere ⁊ īplēda expectare. iuxͣ illd̓ ad Thi. ij. Sobrie pie ⁊ iuſte viuamꝰ ī hͦ ſecl̓o: expectates beataꝫ ſpem ⁊aduētū dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i ⁊c̄. Btīſſima ꝟgo excellētiſſime hūit ſuꝑ oēs. Nulla eī alia creatura fuit ita pia ad credēdū ⁊ aſſentiēdū oībus ſcpͥturꝭ ſic̄ ip̄a. Cū eī angelꝰ ſibi nūciaſſet qd̓ erat ſuꝑͣ oēm rōeꝫ .ſ. filiū dei de ip̄a īcarnādū ꝑmancte ea ī ꝟgītate. ſb̓ito arguit di.Ecce acilla dn̄i fiat mihi ẜm v̓bū tuū Lu. ij¶ Tertiꝰ etiā actꝰ qͥ ē honorare ſctā (Un̄ gloſuꝑ illd̓ Mat. v. Btī mites ait. Qui pie q̄rūt ⁊ honorāt ſct̄ā .ſ. loca: ſctāqꝫ tꝑa. ⁊ ſacr̄anac vaſa ſacra. ⁊ ꝑſonas ſcās ⁊ reliꝗͥas. ac huiuſmodi) fuit ſuꝑ oēs improportionabilit̓ īip̄a ꝟgīe excellētiꝰ. q̄ oīa ſctā plꝰ qͣꝫ oēs viatores honorauit. ⁊ ꝑ quā oēs ſctī ⁊ ſctē ī celeſtigl̓ia ſt̓ coronati ⁊ coroate. qꝛ ꝑ filiū eiꝰ bn̄dictū oēs gl̓ificāt̉ ⁊ honorāt̉. Un̄ Apoc. xxiiij.d̓r. ꝙ ſeniores ⁊ qͣttuor aīalia mittebant coronas ſuas ad pedes ſedētꝭ ſuꝑ thronū. qͥaꝑ hūanitatē xp̄i ꝑ pedeſ ſignificata quā ꝯͣxitde b. ꝟgīe ſciūt ſe gl̓iaꝫ ⁊ honorē recepiſſe¶ Pars qͥnta de dono timorꝭ b. ꝟgīsRo expeditōe hꝰ ꝑtꝭ q̄rit̉. nūqͥd timor fuerit ī b. ꝟ̓gine? Et pͥmo videtur ꝙ nō. Un̄ Alber. vbi .s. c. ciiij.arguit ſic de timore ẜuili di. Timorſeruil̓ē cū pctō. de qͦ ī b. ꝟgīe nullam licꝫ fierimētionē. gͦ ⁊c̄. Itē arguit de timore initiali inc. ſeq̄nti di. Perfecta charitas foras mittittimorē. j. Io. iiij. ⁊. c. qͥs noſ. xxiij. q. iiij. Sꝫbeatiſſima ꝟgo ꝑfectiſſimā hūit charitateꝫgͦ nō habuit timorē ẜuilē nec initialē. De timore ꝟo caſto arguit ī ſeq̄nti. c. di. Timorcaſtꝰ timet ſeꝑari. ſꝫ btā ꝟgo nō timuit ſeꝑari. gͦ nō hūit timorē caſtu. Hec ille. Preteanulla imꝑfectio ſiue defectꝰ dꝫ poni ī gl̓ioſa ꝟgine. ſꝫ timor eſt ſignū imꝑfectōis ⁊ defectuſgͦ ⁊c̄. Ꝙ aūt hͦ ſit veꝝ ꝓbat̉ multꝭ auctibusin qͥbꝰ apparet diu̓ſas īꝑfectōes ⁊ defectuseſſe ī timore vl̓ cauſari ab eo. Nā. j. Ioh̓. iiijd̓r. Timor nō ē ī charitate. ⁊ ibidē. Timorpena hꝫ. Qui aūt timet nō eſt ꝑfectꝰ ī charitate. Et. iiij. eney. dicebat. Dido vt refert ꝟgiliꝰ. Degeneres aīoſtimor arguit. ⁊. x. eiuſ-
a
res acietat
P
Scā honorare
Scpͥturis nō ꝯͣdicere
QUtrū timor fuerit in ma