Pal̓S. IIII.
quiſqͥs. §. p̄terea. C. de poſtu. Miſit gabrielem archangelū qͥ tuba aurea intonas. peremptoriū terminū ꝑtibꝰ ad cōparendū aſſignaret in qͦ diffinitiuā ſnīam pn̄tes audirent q̄ſtiōis p̄dicte. ſtatuto gͦ die cōparētibꝰparētibꝰ .ſ. ip̄a aduocata humani generꝭ cūpͥmis parentibꝰ ⁊ multis alijs ſctīs pr̄ibusnecnō pͥncipe demonioꝝ cū multis alijs malignis ſpiritibꝰ. ſaluator nr̄ in ſuo fulgētiſſimo tribunali reſidēs: ꝓtulit ſnīam ī hūc modum: in eterne diuinitatis mee noīe amen.Nos Ih̓s mūdi ſaluator auditis omibusallegatōibꝰ ꝑ ꝓcuratorē nequitie infernaliſꝯtra humanu genꝰ factis. auditiſqꝫ rn̄ſionibus ſapiētiſſime aduocate p̄dicti generꝭ humani: ⁊ diligēter examinatis iuribꝰ ambaꝝpartiū. oībuſqꝫ ꝯſideratis q̄ circa p̄dicta videnda ⁊ ꝯſideranda fuerūt: ſedētes ꝓ tribunali ad nr̄m ſolitū banchū iuris poſitū ſuꝑthronos angeloꝝ in celeſti palatio nr̄o vbireſidentiā facimus ꝑſonalē. humanum genus hac mera diffinitiua ſententia abſoluimus ⁊ ab impetitiōe ꝓcuratoris neqͥtie īfernalis reddimꝰ abſolutū: cū hͦ ꝯſonet ſctīſſimis ſcripturis ⁊ iuridice veritati quā ſemꝑſeqͥmur. Ip̄m qͦꝫ ꝓcuratorē neqͥtie infernal̓ex nūc p̄cipimꝰ ad dānationē inferni ꝑpetuam penitꝰ ambulare: vbi ē fletꝰ ⁊ ſtridor dentiū infinitꝰ. vt ſcpͥtū eſt Mat. xxij. Receſſitqꝫ diabolꝰ cū eiulatū ⁊ clamore maxīo atqꝫ ībaratri ꝓfundū merſus eſt: eternis ſupplicijs cruciādus. Lata ⁊ data ac ī his ſcriptꝭꝓnūciata ⁊ ꝓmulgata fuit ſupdicta ſnīa inoībꝰ ⁊ ꝑ oīa ꝓut ſuꝑius ꝯtinet̉: ꝑ ſup̄dictuꝫdn̄m nr̄m Ih̓m xp̄m ꝓ tribunali ſedentemin ſupͣſcripto loco: pn̄tibꝰ ſup̄ſcriptꝭ ꝑtibus⁊ lecta ac vulgarizata ꝑ me Ioh̓em euāgelitam: notariū dn̄i nr̄i Ih̓u xp̄i ⁊ curie celeſtꝭſcriba publicū pn̄tibꝰ Ioh̓e baptiſta. Franciſco ⁊ Dominico ꝯfeſſoribꝰ. Petro ⁊ Paulo pͥncipibꝰ apl̓oꝝ. ⁊ Michaele archagelo⁊ multis alijs ſanctis in multitudine cōpioſa teſtibꝰ ad hec vocatis ⁊ habitꝭ ⁊ rogatꝭanno dn̄i. M. ccccxcij. inditione decima.die pͥmo nouēbris. Liberato igit̉ hūano genere: ⁊ dn̄o ī celū aſcēdēte: dn̄s Adā cū vxore ſua ⁊ ceterꝭ ſctīs pr̄ibꝰ īnumeras btiſſimeꝟgini gr̄as ꝓ ſe ⁊ toto humano genere retulerūt. eo ꝙ ſapiētiſſimis rn̄ſionibꝰ ſuis eosde miſerabili demonū ſeruitute liberaſſet. cuiſapientiſſime atqꝫ pijſſime ꝟgini ſit infinita gl̓ia Amen.¶ De alijs qͥnqꝫ donis ſpūſſctī q̄ fuorūt ībeata ꝟgine. Sermo. vj
Mari abūdaLbit cogitatio eiꝰ ⁊ ꝯſiliuꝫ eiꝰ ababyſſo ml̓ta. Ecc̄i. xxiiij. QuatItuor calamitatibꝰ int̓ alias ī natiuitate ſua ſb̓ijcit̉ hō. pͥma d̓r iniqͥtatꝭ Cuilibet enī ex Ada ꝓpagato ꝓpt̓ ꝯtamīatōeꝫpctī original̓ dici pōt illud Ioh̓. ix. In pctunatus es totus. Scd̓a calamitas d̓r meſtitatis. Nā de qͦlibet nr̄m verificatū fuit illudSap. vij. Primā vocē ſil̓em omībꝰ emiſiploras. Tertia ꝟo appellat̉ nuditatꝭ. Quilibet nāqꝫ hō dicere valet illud Iob. j. Nudꝰegreſſus ſum de vtero matris mee. homo eīnaſcit̉ nudꝰ. nō tm̄ nuditate veſtiū: ſꝫ etiaꝫnuditate ꝟtutuꝫ. Quarta calamitas d̓r tenebroſitatꝭ .ſ. ignorātie. iuxͣ illd̓ Iob. xxxvij.Nos quippe obuoluimur tenebris. Natiuitas aūt ⁊ ꝯceptio gl̓ioſe ꝟginis Marien̄fuit prime calamitati ſuppoſita. qꝛ ſine macula peccati. īmo oī mūdicia plena ꝯcepta ⁊nata eſt ip̄a mr̄ dei bn̄dicta. vt dicūt moderni theologi in. iij. ſnīaꝝ. di. iij. Quo ad ſecūdam ꝟo licet q̄dam putet beata ꝟginē pͥmāvocē lacrimabilē emiſiſſe: vt ſe alijs ex Adaꝓgenitis ꝯformaret ⁊ miſerie hūani generꝭſe compati onderet. tn̄ alij opinant̉ ip̄am īnatiuitate ſua nō fleuiſſe: ſꝫ iocūdo ac hylari vultū ⁊ cū magna exultatōe de mr̄is vtero ꝓdijſſe. Nā dicere in mēte ſua poterat illud Iſa. lxj. gaudēs gaudebo in dn̄o ⁊ exulitabit aīa mea ī deo meo. qꝛ induit me veſtimētis ſalutꝭ: ⁊ īdumento iuſticie circūdeditme qͣſi ſpōſam ornatā monilibꝰ ſuis. lꝫ etiānuditatē ī ortu ſuo habuerit corꝑalē. nō tn̄ſb̓iacuit nuditati ſpūali. Hūit ei in natiuitate ſua gr̄aꝝ ⁊ ꝟ̓tutū abūdantiā. vn̄ dicerepot̓at illd̓ Ecc̄i. xxiiij. ī me oīs gr̄a vite ⁊ ꝟtutꝭ. Quarte qͦꝫ calamitati .ſ. igͦrātie nō ſubiacuit cū adhuc ī mat̓no vt̓o exn̄s liberi arbitrij vſuꝫ habuerit. vt s. dictū ē ꝑte. iij. hͦꝰoꝑis. ẜmōe. jͣ. ꝑte vl. p̄dixerat eī ſapiēs Eccleſiaſticꝰ ī ꝟbis ꝓpoſitꝭ di. A mari .ſ. diuīemaieſtatꝭ abūdauit cogitatio eiꝰ ⁊c. Superqͥbꝰ v̓bis de alijs qͥnqꝫ donis ſpūſſctī q̄ ipſahabuit diſſeremꝰ¶ Pars pͥma de dono ꝯſilij btē ꝟginisĘata ꝟginē fuiſſe dono ſapīe repletam in p̄cedenti ẜmōe declarauimꝰ pͥvn̄ ip̄a dicere pot̓at illd̓ Sap. vij. ſapvenit ī me ſpūs ſapīe. Nec mirū ſi haita ſapiēs fuit. Nā cū ꝟ̓a ſit ſnīa Proſperi īli. epigra. di. Tranquillaꝫ ⁊ vacua curis ſapiētia mētē Imbuit. ⁊ placidi pectorꝭ hoſpel
lDonumſapientūhabut
Quormitate.bois