ParS. IIII.
dona ſpūſſctī ꝯnumerant̉. Iſa. xj. vbi dicit̉.Req̄eſcet ſuꝑ eū ſpūs dn̄i: ſpūs ſapīe ⁊ intellectus: ſpūs ꝯſilij ⁊ fortitudinis. ſpūs ſcientie ⁊ pietatis. ⁊ replebit eū ſpūs timorꝭ dn̄iꝘ aūt donū ſapiētie qd̓ eſt primū ipſoruꝫdonoꝝ fuerit in beata ꝟgine. ꝓbat idem Albertus vbi sͣ. c. ſequenti dicēs. vbi hūilitas:ibi ſapiētia. vt d̓r Prouer. xj. ⁊ pͣsͣ. xviij. inquit Dauid de deo. ſapīam p̄ſtans paruul̓.id eſt. humilibꝰ. gͦ vbi maior humilitas: ibimaior eſt ſapīa. ⁊ vbi ſūma humilitas: ibiſūma ſapiētia. Sꝫ in beatiſſima ꝟ̓gine fuit improportionabilis humilitas. gͦ ⁊ incōparabilis ſapiētia fuit ī illa. Un̄ Bern̄. ī qͦdam ẜmone ait. Quid de deo nō ſapiebat: īqͦ dei ſapiētia latebat? Chriſtus vt ait apl̓seſt dei ꝟtus ⁊ ſapīa. gͦ om̄es theſauri ſapīe ⁊ſcientie dei in Maria fuerūt. Et ideo ꝓfunda ⁊ occulta dei myſteria cognouit ſuper intellectū humanū: angelicū ⁊ apoſtolicū. Exq̄ autoritate patet ꝙ beata ꝟgo nō ſoluꝫ habuit ſapīam incōparabilē: ſꝫ etiā donū ītellectus ſuꝑ om̄s creaturas excellentiꝰ ¶ Primo enī cognouit ſuꝑ oēm ītellectū hūanuꝫqꝛ ꝑ omnibꝰ ꝓphetis maiora ⁊ meliora deimyſteria. ⁊ maiori ⁊ meliori mō ſibi reuelata fuerūt. ip̄a enī ea cognouit nō tm̄ audiēdo ꝑ inſpiratōem. iuxta illud pͣs. Audiamqͥd loquat̉ in me dn̄s deus. ⁊ nō tm̄ vidēdoꝑ ſpeculationē. iuxta illud. j. ad Cho. xiij. videmꝰ nūc ꝑ ſpeculū in enigmate. ſꝫ etiaꝫ guſtando ꝑ exꝑientiā. iux illud Prouerb̓. vlt̓.Guſtauit ⁊ vidit qm̄ bona eſt negociatō eiꝰItem odorando ꝑ deuotōem. iuxͣ illd̓ Can̄.iiij. Odor vnguentoꝝ tuoꝝ ſuꝑ oīa aromata. Iſti aūt duo modi totalit̓ diſtinguūturquoniā deuotio que eſt circa xp̄i hūanitateꝫcōparat̉ guſtui. ẜm illud Ioh̓. vj. Qui maducat mea carne ⁊c̄. Deuotio aūt que eſt circa diuinitatē aſſimilat̉ odoratui. nā faucibus ſapores corpoꝝ. naribꝰ vero odores ſpirituū diſcernunt̉. ¶ Secūdo cognouit diuina myſteria: maxime incarnatōis dn̄ice ſup̄intellectū angelicū. Nā illud myſteriuꝫ cognouerūt ſuꝑiores angeli a deo īmediate ꝑinfuſam inſpiratōem. Medij aūt cognouerunt a ſuꝑioribꝰ ꝑ reuelationeꝫ. ⁊ inferioresa medijs Aliqͥ etiā ex eis cognouer̄t ab apoſtolis ꝑ p̄dicatōem. vn̄ ſuꝑ illud ad Ephe.iij. vt innōteſcat pͥncipibꝰ ⁊ poteſtatibꝰ ꝑ eccleſiā multiformis ſapiētia dei. Dicit glo. ꝙangelicis ſpiritibꝰ ꝑ p̄dicatōem apoſtoloꝝaliquid accreuit. Et Hiero. in qͦda ſermoneait. ꝙ angelice dignitates myſterium incar-
nationis plene nō cognouerunt. donec fuitxp̄i paſſio ꝯſummata: ⁊ ꝑ mundū p̄dicataUirgo aūt Maria illud myſteriū dupliciter cognouit. Primo ꝑ angelicā annūciatōnem. angelꝰ tn̄ neſciuit ſibi reuelare moduꝫincarnationis: ſed tm̄ annunciauit vt dicitBern̄. ſuꝑ miſſus eſt: in ꝑſona angeli dicēsSpūſſanctꝰ ſuꝑueniet ī te .i. ſuꝑ angelos. ⁊omne creatura in te veniet. ⁊ iō me nō interroges: qꝛ ſuꝑ me ē. ⁊ nō potero. ad illū aſcēde igit̉: ⁊ ne ſteteris int̓ angelos. qꝛ paululūcū trāſieris: eū īuenies que diligit aīa tua.¶ Scd̓o cognouit ꝑ diuinā inſpirationemUn Bern̄. ſuꝑ miſſus eſt ait. Modū qͦ deſpūſancto ꝯcipies: dei ꝟtus ⁊ ſapīa xp̄s in ſecretiſſimo ꝯſilio ſic obumbrādo ꝯteget ⁊ occultabit. vt ſibi tm̄ notꝰ habeat̉ ⁊ tibi. Scies vtiqꝫ: ſꝫ illo doctore qͦ ⁊ actore. Nō enimdoceri pōt niſi a donāte. nec poteſt addiſciniſi a ſuſcipiente. ¶ Tertio cognouit ꝑ beataꝫexperientiā. Un̄ Bern̄. vbi s. ait. Quis ent̄excepta fortaſſis illa que hec ſola exꝑiri meruit. intellectu caꝑe poſſit qualiter ille ſplēdor inacceſſibilis virgineis ſe viſceribus infuderit Et forte ideo dictū eſt obumbrabittibi: qꝛ qd̓ ſola ꝑ ſe trinitas in ſola ⁊ cū ſolavirgine voluit oꝑari. ſoli datuꝫ eſt noſſe cuiſoli datum eſt experiri: ac ſi dicat angelus.Quid a me requiris qd̓ in te mox experierꝭ?Et idem iterum inquit. Nemo vnqꝫ ſic̄ beata virgo guſtauit qͣꝫ ſuauis eſt dn̄s. licet deſanctis dicat̉ ꝑ psͣ. Inebriabunt̉ ab vbertate domus tue. ⁊ torrēte voluptatis tue potabis eos. Nec miꝝ qm̄ apud ea: īmo ⁊ intraeam erat fons vite. Dicit aūt Simachꝰ inepl̓ari. Gratiꝰ in ip̄o fonte bibuntur aque.¶ Quarto cognouit celeſte myſteriū ſuꝑ intellectū apl̓icū. qꝛ docuit tota ꝯgregatiōemapl̓icā. ⁊ vniu̓ſam eccl̓iam de ſecretꝭ myſterijſdei. ⁊ maxīe incarnatōis xp̄i. vt inqͥt Hiero.in ẜmone ad Euſto. ¶ Quinto habuit ītellectū illuminatū ſuꝑ oēm ītelligētiā ⁊ aſtutiā demonū. qd̓ vt meliꝰ pateat: videbimꝰ īhͦ ſermone diſputatōꝫ factā int̓ ip̄m ⁊ demonē ⁊ beatā ꝟginē. In qͦ tria ꝯſiderabimꝰ. pͥmo ſecretā ꝯtētionē ⁊ inſidiatōꝫ ip̄iꝰ demōisſcd̓o iudiciariā altercatōem. tertio ꝟo diffinitiuā ſententiā.¶ Pars prima huiꝰ ſermōis de ſecreta cōtentione ⁊ inſidiatōe quā fecit diabolꝰ ꝟgi IIni bn̄dicteUmani generis inimicus dolens denaturam humana ad illas btiſſi hhmas celoꝝ manſiones debere exal-
DMariahabuitdonū intellectꝰ
SCōidixiiſhoīe ms
-