Sermo. III. De Dirtutibus Marie

plū ꝟtutū extiterit etiā ī mediocritate hītuserēolū dedit. ¶ Ad hāc q̄ſtiōꝫ rn̄det Albertꝰvbi sͣ. c. xcvj. dicēs ꝙ triplex ē hītꝰ .ſ. vanitatꝭmediocritatꝭ: ⁊ hūilitatꝭ. pͥmꝰ ē reprobādꝰ .ſ.vanitatꝭ. ſcd̓s v̓o hītꝰ .ſ. mediocritatꝭ ꝑtinetad modeſtiā tꝑantie ẜm cōem ſtatū ad quērenent̉ oēs boni xp̄iani qͥ dn̄t hr̄e hītꝰ mediocritatē. Tertiꝰ āt hītꝰ .ſ. hūilitatꝭ ē ꝑfectoꝝ. ⁊hꝫ ſil̓r ſua extrema ⁊ ſuū mediū. p̄t eī eē paꝝhūilis vl̓ nimis hūilis. Dicimꝰ at̄ ꝙ hītꝰ beatiſſime ꝟgīs fuit hītꝰ hūilitatꝭ: ſꝫ mediate .i.mediocrit̓ hūilis. Et ī illo ſenſu loqͥt̉ Hiero.cū dic̄ ꝙ ornatꝰ veſtiū ⁊c̄. Idē ec̄ credimꝰ deveſtitu dn̄i ⁊ alioꝝ ſctōꝝ ¶ Si āt q̄rat̉ cuiꝰ coloris eēt hītꝰ btē ꝟgīs? dico ꝙ lꝫ ſcpͥtura de hͦexp̄ſſam mētionē nō faciat ſic̄ nec de hītu xp̄itn̄ credo ꝙ veſtimētū eiꝰ fuerit ſil̓e veſtim̄toxp̄i qd̓ ſuis māibꝰ fec̄ btā ꝟ̓go. Ip̄a eī fecit filio ſuo ꝑuulo tunicā īcōſutileꝫ q̄ ſic̄ corpꝰ creſcebat: ꝑit̓ creſcebat ⁊ illiꝰ ꝓportōi ſꝑ ꝯueniebat: qua vſqꝫ ad crucē portauit. Et hec tunica fuit colorꝭ colūbini: ſic̄ ē hītꝰ fratꝝ minoꝝquā qͥdē tunicā beatꝰ frat̓ Baptiſta de leuātocū eſſet vicariꝰ general̓ ordīs nr̄i ſel̓ p̄dicansml̓i: dixit ſe bis vidiſſe ī qͦdā caſtello ī qͦ cummagͣ ſolēnitate ⁊ reuerētia ac ml̓tꝭ accēſis lumīaribꝰ on̄dit̉: ⁊ iurauit p̄dictā tunicā eē coloris p̄dicti. Cū gͦ talē colorē elegerit xp̄us ꝓſuo veſtitu. credēdū ē etiā btāꝫ ꝟginē ī hͦ filioſuo voluiſſe eē ꝯformē. ¶ Sꝫ q̄rit̉ qͣlit̓ btīſſima ꝟ̓go alios viatores in iſta mediocritateveſtitꝰ potuit excellere. cū de qͦcūqꝫ panno veſtes habuerit? Alij de eodem pano vl̓ ſil̓i potuerint veſtiri. Ad hͦ rn̄det Albertꝰ vbi sͣ. ꝙqꝛ ẜm ph̓m circa ꝑticl̓aria ī hmōi ars medium determīare neſcit. Deſcēdētē eī ad indiuidua iubet plato qͥeſcere. vt inqͥt Porphi. invl̓ibꝰ. Singl̓aria eī qͦ ad nos dicūt̉ infinitanec eoꝝ ē ſcīa .vij. ethi. Iō ī hmōi gr̄a potētior eſt arte. Dicimꝰ gͦ ꝙ btīſſima ꝟ̓go exceſſitalios viatores ī cultū veſtim̄toꝝ. i hͦ ꝙ ſuperartē ꝑ vnctōeꝫ ſpūſſctī ſciuit p̄ſciſe mediocritate ī hītu huilitatꝭ obẜuare ꝑfectiſſime. gͦ ſuauit btiſſima ꝟgo illd̓ ad Phil̓. iiij .ſ. Modeſtia vr̄a nota ſit oībꝰ hoībꝰ.¶ Pars qͣrta de prudētia btē virginis.N v̓bis thematꝭ nr̄i dixit ꝟ̓go benedicta. Mea ē prudētia. In ip̄a enīvt ait Albertus vbi sͣ. c. lxxxiij. fuitprudētia excellētior qͣꝫ ī aliquo alioviatore. iō ī officio aſſumptōis illi canit eccleſia dicēs. ꝟ̓go prudētiſſima qͦ ꝓgrederꝭ ⁊c̄let.Sciēdū ē āt ꝙ vt ait Sene. ī li. de. iiij. v̓tutibus. Tria ſt̓ ad prudētiā ꝑtinētia .ſ. p̄terita

recogitare: pn̄tia ordinare: ⁊ futura ꝓuidereiō de īprudētibꝰ d̓r Deut̓. xxxij. gēs abſqꝫ ꝯfilio ē ⁊ ſine prudētia. vtinā ſaperēt .ſ. p̄terita ⁊ītelligerēt .ſ. futura: ac nouiſſima ꝓuiderent.Has ec̄ ꝑtes prudētie pōit Tulliꝰ ī. ij. retho.⁊ de ip̄is ec̄ hr̄ ī ꝓhe. iſti. §. qͦꝝ. De qͥbꝰ h̓ breuit̓ ꝑtrāſeo. qꝛ de ip̄is ī. ij. ꝑte roſarij ẜmonū.ẜmōe. viij. ꝑte vl. diffuſe tractaui. Btā igit̉ ꝟgo prudētiſſima fuit: qꝛ p̄terita ꝯtinue recogitauit. vn̄ dicere pot̓at illd̓ pͣs. lxxvj. Cogitaui dies antiqͦs ⁊ ānos et̓nos ī mēte habuipn̄tia qͦꝫ bn̄ diſpoſuit ⁊ diſponit. Un̄ de illadic̄ ſctā mr̄ eccl̓ia ī officio viſitatōis ſue. Diſpoſuit nāqꝫ īferiora oīa ſua ſapīa ꝓuidētia⁊ īduſtria ꝓpulſata. Ful̓a qͦꝫ optime p̄uiditdū ꝓ hūilitate ſua ſe ab oībꝰ generatōibꝰ beatificādā ⁊ magnificādā eē cogͦuit: di. Lu. j.Reſpexit hūilitatē ācille ſue: ecce eī ex hͦ btāꝫme dicēt om̄s genera. Fuit eē̄ prudēs ꝯẜuado oīa ꝟ̓ba hͨ: q̄ de filio ꝑuulo dicebāt̉. ꝯferēsī corde ſuo. Lu. ij .ſ. cū his q̄ ſcpͥta erāt de eovt dic̄ Beda. prudēt̓ qͦꝫ diabolo occultauitꝟ̓ginitatē ſuā: prudēt̓ euaſit ꝑſecutōꝫ. Herodis ꝯͣ filiū: fugiens ī egyptū cū eo. eiꝰ qͦꝫ prudētia aꝑꝑet ꝑ ea q̄diximꝰ ī ꝑte p̄cedēti. d̓ modeſtia ⁊ paucitate locutōis eiꝰ. ſcpͥtū eſt eniꝫProu̓. xj. vir prudēs tacebit. ⁊. xxj. eiuſdē li.v̓ba prudētꝭ ſtatera pōderabūt̉. ⁊ Prou̓. x. c.iterū d̓r. Qui moderat̉ labia ſua prudētiſſimus ē. Pret̓ea ſi ſcīa ſctōꝝ prudētia ē. vt d̓rꝓuer. ix. ꝓfecto hāc ſcīaꝫ huit ip̄a ſctā ſctōrūbtā ꝟgo. Et ſi ſctī ābulauer̄t ꝑ vias prudentie. iuxilld̓ ꝓuer. ix. Ambulate ꝑ vias prudētie. ꝓfecto credēdū ē ꝙ ip̄a ꝟgo v̓ginū ⁊ ſctōꝝſctīſſima ꝑ vias ip̄as ābulauit. ¶ Ꝙ āt bt̄adei genitrix prudētiſſima fuerit. ꝓbari p̄t ꝑ illud Prou̓. iij. Dn̄s ſapīa fūdauit t̓rā .i. btāꝫvirginē. ſtabiliuit celos prudētia. ꝑ celos āteiꝰ ſenſus ītelligi pn̄t. qͦs dn̄s prudētia repleuit. Pꝫ qͦꝫ prudētia virgīs ſi ꝑſcrutemur diffinitōꝫ ip̄iꝰ prudētie: quā pōit Tulliꝰ. ij. veterꝭ retho. di. prudētia ē reꝝ bonaꝝ ⁊ malarūſcīa. cū qͦ ꝯcordat ⁊ meliꝰ diffinit iuriſcōſultin. l. iuſticia. §. iurꝭ prudētia. ff. de iuſti. ⁊ iu.⁊ īꝑator iſti. eo. ti. §. j. di. Prudētia ē diuīaꝝatqꝫ hūanaꝝ reꝝ noticia. iuſti atqꝫ īiuſti ſcīaBtā etenī virgo diuīarū ⁊ hūanaꝝ reꝝ atqꝫiuſti ⁊ īiuſti noticiā ſuꝑ om̄s viatores hūit.vt patere p̄t ex dictꝭ ī ꝑte. iij. hꝰ oꝑis. ẜ. j. ꝑteiij. ⁊ patebit ex dicēdis jͣ. ſer. v. ⁊. vj. hꝰ ꝑtiſ. gͦſuꝑ oēs viatores prudentiſſima fuit. vn̄ illidixit deꝰ illd̓ꝓu̓. vij. Dic ſapīe. ſoror mea es. ⁊prudētiā voca amicā tuā. Ut eī dic̄. phi. li. j.magnoꝝ moraliū. c. lxxxj. prudētia ē ſicut ar

q I

alor veiū ma-

li

BPrudētiſſima