Druckschrift 
Mariale
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. III. De virtutibus Marie

ſꝫ in amplitudine caritatꝭ acqͥrit̉ regnuꝫ deia Augꝰ. in ẜmōe ad here. inqͥt. ſine charitarenullꝰ faciē dei vnqꝫ poterit ītueri. Ergo beatiſſima ꝟgo q̄ ſuꝑ oēs ī celeſti gl̓ia eſt ſublimata ⁊ diuina faciē ceterꝭ oībꝰ excellētiꝰ intuetur: excellētiſſime p̄ ceterꝭ habuit charitatē.Cū enī deꝰ p̄cepit Leui. vj. dicēs. Ignis ſemper ardebit ī altari meo. ꝑ quē igne ſpūalit̓ ītelligit̉ charitas ⁊ ardor diuini amoris qͥ ſꝑdꝫ ardere in altari hūani cordis: ꝓfecto iſteignis ꝑfectiſſime ſꝑ exarſit ī corde btē ꝟgīs:qd̓ ip̄ius dei ſingl̓are ac p̄cipuum altare fuit.Quo qͥdē amore ⁊ charitate nos repleri faciat ip̄a ꝟgo btīſſima nos bn̄dicēſ: atqꝫ nobisdicēs illd̓. ij. ad Cho. xiij .ſ. gr̄a dn̄i nr̄i Ieſuxp̄i ⁊ caritas dei: ⁊ cōicatio ſpūſſctī ſit ſꝑ cū oībus vobis. Amen. De qͣttuor ꝟtutibꝰ cardinalibꝰ q̄ fuer̄tin gl̓ioſa ꝟgine. Sermo. iij.Eum eſt ꝯſui-um ⁊ eqͥtas. mea ē prudentia etfortitudo. Prouerb̓. viij. inquitSalomon Can̄. vl. de beata ꝟgine. Que eſt iſta q̄ aſcēdit de deſerto: delicijs affluens: īnixa ſuꝑ dilectū ſuū. Per iſtas autēdelicias ītelligūt̉ eiꝰ ꝟtutes: qͥbꝰ ip̄a ꝟgo benedicta filij ſui gr̄a plena fuit. ⁊ iō d̓r īnixa ſuꝑdilectū ſuū. Alij enī filij ſunt patris ⁊ matrꝫiſte aūt filius fuit totus matris. quia nulluꝫhabuit patrem carnalē. vnde merito ſibi totus attribuit̉: ⁊ ip̄a tota ſuꝑ eiꝰ gr̄am īnixa ē:⁊ de ꝟtute eiꝰ abundāter aſſumſit. ⁊ ꝑ orbemvniuerſum fragrātiam ſctītatꝭ effudit. IdeoCan̄. j. ip̄a inqͥt. Dū eſſet rex ī accubitu ſuonardꝰ mea dedit odorē ſuauitatꝭ. Iſte āt rexſcꝫ filiꝰ ſuꝰ habuit tres accubitꝰ .ſ. ſinū patrꝭ.vteꝝ mr̄is. ⁊ patibulū crucꝭ. Nardꝰ ꝟo cumſit herba parua odorifera ⁊ calida. ꝑ pͥmā ꝓprietatē ſignificat hūilitatē ꝟgīs. ꝑ ſecundaeiꝰ virginitatē. ꝑ tertiā ꝟo eiꝰ charitatē. Dūgͦ eſſet rex ī accubitu pr̄is odorē dedit mariehumilitas: que tātū placuit xp̄o ꝙ ad ip̄amdeſcēdit. Dū aūt eſſet ī accubitu vteri ꝟginalis: odorē dedit deo eiꝰ ꝟginitas: qꝛ eiꝰ puritate paſcebat̉. iuxta illud Can̄. ij. Qui paſcit̉ īter lilia. ſcꝫ puritatis. Dum ꝟo eſſet in accubitu crucꝭ: odorē dedit eiꝰ charitas: q̄ tāta fuit ẜm Amb̓. ꝙ parata erat ſimul cū filio pati ꝓ humana ſalute. Nō ſolū autē has tresvirtutes poſſedit: ſed etiā om̄ibꝰ alijs mirabiliter radiauit. Un̄ Can̄. ij. d̓r. Que eſt iſtaque aſcendit de deſerto ſicut virgula fumi exaromatibꝰ mirre ⁊ thuris: ⁊ vniu̓ſi pulueris

pigmentarij. Per aromata enī ⁊ vniuerſumpuluerē pigmētariū intelligit̉ diu̓ſitas oīmgr̄aꝝ ⁊ v̓tutū: qͥbꝰ ip̄a dei mater in vniuerſismūdi climatibꝰ odoreꝫ dedit. De qͥbꝰ vltrap̄dicta in alijs ẜmonibꝰ tractare volētes: deqͣttuor ꝟtutibꝰ cardinalibꝰ: q̄ ip̄a ꝟgo bn̄dicta in ꝟbis ꝓpoſitis ſe habuiſſe teſtat̉. in pn̄ti ẜmone diſſeremus. Pars pͥma hꝰ ẜmonis in qͣ tractat̉ deꝟtute iuſticie btē ꝟgīs Marie.N p̄allegato themate nr̄o inqͥt btāvirgo. Mea eſt eqͥtas. id eſt. iuſtiIcia. plena enī iuſticia fuit q̄ ſoleꝫ iuſticie nobis generauit. Sꝫ ꝯͣ arguipoteſt. Nā actꝰ iuſticie ē iuſtificare mala ⁊ punire vicia. l. j. §. j. ff. de iuſti. ⁊ iu. ⁊ ſeipſum ꝓpter defectꝰ cōmiſſos inculpare. Iuxta illudProuer. xviij. Iuſtus in pͥncipio accuſatoreſt ſui. Sꝫ in btā virgine nō fuerunt vicia.gͦ nō fuit actꝰ iuſticie in ea. ⁊ ꝑ ꝯſequēs n̄ fuit illa virtꝰ. de qͣ glo. ſuper illud Matth̓. iiij.Penitētiā agite inqͥt. Prīa ꝟtꝰ eſt ꝑ pnīamveterē hoīem perimere. Rn̄deo ꝙ actus pnīefuit excellētiſſime ī btā virgine: ⁊ nobiliuſ ꝙͣſin alijs om̄ibꝰ viatoribꝰ. qd̓ ptꝫ ex hͦ ꝙ in orbus alijs viatoribꝰ actꝰ pnīe on̄dit pctm̄ eēvel īfuiſſe. Nō enī reſurgit ꝑ pnīam qͥ nō cecidit ꝑ culpā. argumētū ī. l. decē. ff. de v̓bo. ob.In ip̄a aūt virgine fuit actus pnīe ſine pn̄tia: vel p̄ceſſione culpe. eo mō qͦ eſt in pr̄ia .ſ.ꝑfecta deteſtatio pctī ⁊ uolle peccare. Ꝙ aūtꝑfectionē iuſticie habuerit patꝫ ex hͦ ꝙ cumdue ſint ꝑtes iuſticie .ſ. declinare a malo: ⁊ facere bonū. qꝛ nō ſufficit abſtinere a malo: niſifiat qd̓ bonū eſt. c. nō ſatis. lxxxvj. di. ⁊ inſtituta de iuſti. ⁊ iu. §. iuris p̄cepta. ⁊ in. l. iuſticia. §. j. ff. eo. ⁊. c. j. de forma fidelitatꝭ. in vſi.feu. Ip̄a vtrāqꝫ ꝑtēſuꝑ oēs viatores habuit⁊ ꝯſequēter om̄ībꝰ iuſtior fuit. Ꝙ eī ceterisoībꝰ a malo magꝭ declinauerit: pꝫ qꝛ ipſa ſola viatrix fuit q̄ nūqͣꝫ peccauit. vt inqͥt Aug.in lib̓. de natura ⁊ gr̄a. ꝙ ꝟo om̄es viatores īboni oꝑatōe ſuꝑauerit in eo monſtrat̉ ꝙ deūgenuit qͥ bona oīa regenerauit. Un̄ tantumeffectū boni ꝓtulit de ſe ꝙ nullꝰ pure creatureeffectus illi in dignitate vel vtilitate potuitcoeqͣri. Cū gͦ res denoīet̉ ab effectu. l. ſtipulatio. §. ſi opꝰ. ff. de no. ope. nū. ⁊ alibi dicatur.ꝙ fructus editꝰ pandit auctores. ptꝫ ꝓpoſitum. Has qͦꝫ iuſticie ꝑtes circa ꝓximū excellenter exercuit. pͥmo declinādo a maloꝓximiqꝛ nullū vnqͣꝫ leſit. ſꝫ oībꝰ ſtuduit ꝓdeſſe. vn̄Ambro. in li. de virgībus ait Nullū ſollicitafuit ledere. oībus bn̄ velle. maioribꝰ natu aſ

q

I

Pnle actus fuitiMarie

D