Sermo. VI. De nominatiōe Marie

firma ⁊ ꝑſeuerans nos expectat ⁊ ſui auxilijnob̓ radiū p̄ſtat. Sic̄ gͦ ſtella marina a ſuoloco nūqͣꝫ diſcedit. ſic btā ꝟgo a ſuo filio necad punctū vnqͣꝫ diſceſſit. ⁊ ꝯtinue nos cuſtodit. Sicut enī d̓r de filio ſuo ꝑ pͣs. ecce n̄ dormitabit neqꝫ dormiet qͥ cuſtodit iſrael. Ita d̓ip̄a dicere poſſumus ꝙ non dormit ſed ſemper ꝓ nobis vigilat. Unde ip̄a poteſt dicereillud Iſa. xj. Suꝑ ſpeculā dn̄i ego ſum ſtāsiugiter ꝑ diē ⁊ nocteꝫ. In patria quoqꝫ dicit̉firma ſtare. qꝛ licet aīe alioꝝ ſctōꝝ moueant̉ꝑ appetitionē ꝯiūctiōis cū ſuis corporibus.vt inquit mgr ſententiaꝝ in quarto. di. xlix.c fi. ip̄a virgo glioſa tam mente qͣꝫ corꝑe ī celeſti ſede quieſcens veluti fulgentiſſimum ſiIdus emicat. ¶ Quinto d̓r ſtella maris rōnea attractionis. Sicut eī illa ſtella habens virn tutem attractiuā ferrū ad ſe trahit. ſic Maria ferreas mētes ſepe ꝯuertit. Ferrū qͥppe eſtdurū: frigidū ⁊ ponderoſum. nā d̓ terrā tollitur. Iob. xxviij. ⁊. c. ferrū. l. diſt. Terra auteꝫeſt dura. frigida ⁊ ponderoſa. ⁊ ſignificat peccatores qͥ frigidi ſunt ad amandū deum. duri ad cōuertendū. ⁊ ponderoſi ꝑ amorem terrenoꝝ. ⁊ id eo nūqͣꝫ ad celeſtia eleuant̉. quosbeata virgo inflāmat: conuertit ⁊ ad celeſtiaſubleuat. vt etiā infra dicetur. Un̄ quilibetattractus ab iſta ſtella diuina dicere poteſtillud pͣs. lxxxiij. Cor meū ⁊ caro mea exultauerunt in deū viuū. ¶ Sexto d̓r ſtella marisrōne directiōis. Sicut eī ſtella maris ita dirigit nauem ꝙ ip̄a non dirigitur a naui. Itabeata virgo nauē eccl̓ie ita dirigebat ſuis meritis ⁊ exeplis ꝙ ipſa nō indigebat dirigi aliquoꝝ alioꝝ meritꝭ. qꝛ in ip̄a erat plenitudooīm meritoꝝ. Apl̓i aūt ⁊ alij ſancti ita dirigebāt eccl̓iam ſuis doctrinis: ꝙ nihilominꝰipſi indigebāt dirigi ab eccīa ſctōꝝ meritis ⁊interceſſionibꝰ. Ut enī inqͥt tex. in. l. j. in pͥncipio. C. de iuſti. cōdi. ꝯfir. alter alterius auxilio ſemꝑ eguit. Un̄ ⁊ apl̓us Paulꝰ rogabatorari ꝓ ſe. vt patꝫ ad Rom̄. xv. ⁊ j. ad Theſ⁊ ſal̓. vlti. ¶ Septimo d̓r ſtella maris ratiōeria apparitiōis. Licet eī hec ſtella ſit valde mapa­ gna. tn̄ ī apparētia hꝫ magnā paruitatem.mi/ Sic ⁊ beata virgo licet eſſet maxīa meritis ⁊ꝟtutibꝰ. tn̄ de ſe ſentiebat hūillima. maximeaūt ī aio. ī ꝟbo. facto ⁊ ſigno. Humilia de ſeon̄dit pͥmo in aīo. qꝛ nulli ſe p̄ponebat. iuxͣdictum apl̓i ad Phil̓. ij. faciens: qui inquitSuꝑiores inuicē arbitrātes. Ip̄a eī ioſephſibi p̄poſuit. Lu. ij. di. Pr̄ tuꝰ ⁊ ego ⁊c̄. nūqꝫetiā ſe ingerebat: ſꝫ oībꝰ locū dabat qͥ ad filium ſuū ire volebant. qd̓ notat̉ Matth̓ .xij.

vbi dicitur. Et ait quidā. mater tua ⁊ fratreſtui foris ſtant querētes te. Quod exponensBern̄. in quodā ẜmone ait. Ubi maria aliquādo p̄ſumptuoſa fuiſſe inuenit̉? foris ſtabat querēs loqui filio. nec auctoritate materna aut ſermone interrupit: aut habitatiōemin qͣ filiꝰ loq̄bat̉ intrauit. Secūdo hūit humilitatē in ꝟbo. qn̄ ſe ancillā vocauit Luc̄. j.Tertio habuit humilitatē ī ſigno. Magnūqͥppe ſignū hūilitatꝭ ſue fuit. qn̄ filio ſuo iamcelū aſcēdēte. ⁊ ip̄a in hͦ mūdo loco filij remanēte: ī nouiſſimo tn̄ loco poni voluit. volensſeruare illud Luc̄. xiiij .ſ. Recūbe ī nouiſſimoloco. Dicit̉ enī Act̉. ij. vbi enumeratꝭ om̄ibꝰapoſtolis ſubdit̉. Hi oēs erāt vnanimiter ꝑſeuerātes in orōne cum mulieribꝰ ⁊ Mariamatre Ih̓u. Sicut enī abſente ſole inter cetera ſydera luna magis illuminat mūdū. ⁊ tn̄infimū tenet locū. ſic ſole iuſticie abſente ⁊ incelo regnāte Maria int̓ cetera mūdi lumīaria mūdū magꝭ illumīabat. ⁊ tn̄ nouiſſimūlocū tenebat. Quarto hūit hūilitatē ī factoqꝛ poſtqͣꝫ fuit mr̄ dei effecta: ancillam Elyzabeth ſe fecit. Un̄ Bern̄. in quodā ẜmone aitIn mōtana cū feſtinatōe ꝟgo abijt ⁊ Elyzabeth ſalutauit ⁊ in eius miniſterio qͣſi tribꝰmēſibꝰ hūiliter ſtetit. Multas alias cās ꝓpter qͣs btā ꝟgo appellat̉ ſtella maris cā breuitatis h̓ ꝑtranſeo. qͣs ponit Albertus ſupermiſſus eſt. c. clxxxv. ⁊ mgr̄ Bartholomeꝰ piſanꝰ in li. btē ꝟginis. fructu. viij. ⁊ mgr̄ Frāciſcꝰ de mayro. vbi sͣ. qui inqͥt. ꝙ hec ſtella habet decē p̄claras ꝓprietates ꝟgini mr̄i decentiſſime ꝯueniētes. ⁊ inter alia dicit ꝙ iſta ſtella habet ſublimitatē in exceſſu. qꝛ eſt ſupͣ omnes alias ſtellas. vn̄ ⁊ ſol quāto magꝭ ad ipſam appropinqͣt tāto magꝭ d̓r aſcēdere. mc̄aūt dn̄i ẜm ꝙ ait Hiero. nō ſolū eſt ſuꝑ omnes ſanctos: ſꝫ etiā ſuꝑ om̄es angl̓os in celoſanctorū. Itē ſicut ſeptē ſtelle notabiles voluuntur in circūitū huiꝰ ſtelle. ⁊ ideo eiꝰ regiod̓r ſeptētrionalis. ita mater dn̄i habet ſepteꝫſpūs notabiles qͥ aſſiſtunt eiꝰ throno. iuxͣ illud Apoc̄. j. Gratia vobis ⁊c̄. ſequit̉. ⁊ a ſeptem ſpiritibꝰ qͥ in ꝯſpectu throni eius ſunt⁊ ꝑ ꝯſequēs in ꝯſpectu throni matris q̄ ſedꝫa dextris eiꝰ. Itē ſicut ẜm quoſdā aſtrologosſtelle ſuſtinēt terrā ī medio mūdi vt adamātes ip̄am attrahētes ne cadat ⁊ ſubmergat̉.ita mater dn̄i ẜm Bern̄. ſuſtinet ſuis p̄cibusmūdum inclinatū multis ſceleribus ad cadendū in abyſſum. Itē iſta ſtella ſicut ſuperom̄es alias hꝫ ꝓprietatē attrahēdi ſiue ſuſtinēdi terrā: ſic ferrū de ſui natura inclinatum

IPariad celum

Lpuſāypatia mima.

y

Mariaſtella d̓r