Sermo. V. De nominatiōe Marie
ꝟginis. Btī qͥ ſemināt ſuꝑ aqͣs. c. cū Marthe. §. veꝝ. de cele. miſ. Sic̄ aut piſces viuere n̄ pn̄t ſine aqͣ. c. placuit. xvj. q. j. Ita nosmale haberemꝰ ſine ꝟgīs btīſſime gra. Iſtaenī aqͣ nos ſctīficās ē nob̓ neceſſaria. de qͣ exponi p̄t illd̓ Nu. xix. Peribit qͥ aqͣ expiationis n̄ fuerit aſꝑſus. nec miꝝ ſi nō hn̄s hancaquā morit̉. Ip̄a eī ꝟgo dicere p̄t d̓ illis qͥ eiꝰdeuotionē derelinquūt. illd̓ Hiere. ij. Me dereliq̄rūt fontē aq̄ viue. Ecōtra ꝟo de eiꝰ deuoto d̓r Ecc̄i. xv. Aqͣ ſapīe ſalutaris potabit illū. ⁊ firmabit̉ ī illo ⁊ n̄ flectet̉. Hec ē illa aqͣ ſaluberrima q̄ nos oībꝰ ꝟ̓tutibꝰ fructificare facit. iuxta illd̓ Ecc̄i. l. Quaſi lilia ī trāſitū aq̄.De qua aqua nos bibere hortat̉ dn̄s IeſusApoc̄. vlt̓. dicēs. Qui ſitit veniat. ⁊ q̄ vultaccipiat aquā vite gratis.¶ De tertia p̄rogatiua ꝟ̓ginei noīs īcipiēte a R .ſ. ꝙ ip̄a ꝟgo rore ſpūſſancti multipl̓rfuit reſperſa.Icut terra celeſti rore ꝑfuſa generatlviridē herbā. Un̄ Deūt̓. xxxij. dicitmoyſes. Fluat vt ros eloquiū meūqͣſi imber ſuꝑ herbā. ⁊ qͣſi ſtille ſuꝑgramina. Sic btā ꝟgo inſtar terre ſpūſſctīrore fecūdata generauit filiū ſuū. de qͦ caniteccl̓ia. deſcēdit ī vteꝝ ꝟgīs ſic̄ ros ſuꝑ germē.Iſta gͦ terra rore illo diuīo madefacta genuit liliū ꝑadiſi. Un̄ Exo. xiiij. inqͥt deꝰ. ero qͣſiros iſrl̓ germīabit liliū. Iſrl̓ enī interp̄tat̉ videns deū. ⁊ ſignificat beatā ꝟginē q̄ vidēs deum ī ꝯtemplatōe: germīauit liliū .i. chriſtūcandidū ꝑ innocētiā. ⁊ odorifeꝝ ꝑ ꝟtutū fragrantiā. De qͣ germīatōe p̄dictū fuerat Iſa.xlv. vbi d̓r. Rorate celi deſuꝑ ⁊ nubes pluātiuſtū: aꝑiat̉ terra ⁊ gexminet ſaluatorē. Fuitetiā hec roratio p̄mōſtrata figural̓r Iud̓. vjin vellere gedeonis qd̓ rore plenum rorauitareā ⁊ īpleuit cōcha. Iſtd̓ ei vellꝰ figurabatvteꝝ ꝟgīs ī qͦ fuit plenitudo rorꝭ .i. totiꝰ diuinitatꝭ. ex qͣ plenitudīe area .i. eccīa. ⁊cōcha. i.oīm fideliū corda ſt̓ repleta. Un̄ Bern̄. in qͦdā ẜmōe ait. Rigaturꝰ dn̄s areā celeſti rore:totū vellꝰ pͥus infudit Redēpturꝰ eī genꝰ humanū vniu̓ſum p̄ciū ꝯtulit ī maria Hec ille¶ Hec aūt roris diuini infuſio btāꝫ ꝟgineꝫmultiplici vtilitate repleuit. Prīo enī deditei refrigeratōꝫ ꝯͣ eſtū carnal̓ ꝯcupiſcētie. iuxͣillud Ecc̄i. xliij. Ros obuiās ardori veniētihumilē efficit eū. Iō dixit illi angelꝰ Luce .j.Spūſſanctꝰ ſuꝑueniet ī te: ⁊ ꝟtꝰ altiſſimi obumbrabit tibi .i. ab oī eſtu ꝯcupſcētie refrigerabit. Scd̓o dedit ſibi ſpūal̓ dulcedīs p̄guſtationē. de qͣ Nu. xj. d̓r Cū deſcēderet ſuꝑ ca-
ſtra ros: deſcēdebat parit̓ ⁊ māna. Ca ſtꝝ deifuit animꝰ ꝟgīs. qꝛ ſic fuit vallatꝰ ⁊ munituſꝙ nūqͣꝫ potuit īgredi inimicꝰ. Cū igit̉ ſuper illud caſtꝝ deſcēdebat ros .ſ. ſpūſſctī roratio: deſcēdebat parit̓ ⁊ māna .i. celeſtium p̄guſtatōIſtā aūt ꝑguſtatōꝫ hr̄e meruit ꝓpt̓ mūdiciam ⁊ puritatē quā ẜuauit. Sic̄ eī dic̄ glo. ſuper illud pͣs. Qui dat iumētꝭ eſcā ip̄oꝝ ⁊ pullis coruoꝝ īuocātibꝰ eū. Quādiu pulli coruoꝝ hn̄t pilos albos a parētibꝰ deſerūt̉. ⁊ tūcceleſti rore paſcunt̉. Quia igit̉ virgo btā fuitſꝑ alba .i. puriſſima. iō celeſti refectōe ſꝑ fuitpaſta. Tertio fecit ī ea ſpūalem exultatōemde qua Prouer. ix. d̓r. Sic̄ ros ſuꝑ herbam:ſic ⁊ hylaritas regine. Rex enī .i. xp̄s ſibi areſcit qn̄ animū ſuū īenarrabili exultatiōe ꝑfudit. de qͣ ip̄a inqͥt Luc̄. j. exultauit ſpūs meꝰ īdeo ſalutari meo. Et iſta exultatio fuit ſic̄ rosſuꝑ herbā. qꝛ magnā fec̄ in ea fecūdatiōemopeꝝ. Quarto dedit ſibi vite et̓ne meſſionemDicit̉ enī ad Gal̓. vj. Qui ſemīat in ſpū: deſpū metet vitā eterna. Quia igit̉ btā ꝟgo inſpū ſemīauit. iō vitā eternā meſſuit. Iſtā ātmeſſionē nō habuit a ſe: ſꝫ a celeſti rore. Un̄poterat dicere illud Iob. xxix. Ros morabit̉in meſſione mea.¶ De qͣrta p̄rogatiua ꝟgīs incipiēte ab Iſcꝫ ꝙ btā ꝟgo eſt Ianua celi.Eata ꝟgo d̓r ianua ⁊ porta ꝑadiſi.b An̄ enī aduētū ſuū non erat in celojaliqͣ porta ꝑ quā poſſemus intrarenec aliqͣ feneſtra ꝑ quā deus ad nosſoculo miſcd̓ie reſpiceret. Iō beata ꝟgo fct̄ā ēin celeſti palatio porta celi ⁊ portanaria dei.feneſtra dei ⁊ ꝑadiſi. Prīo qͥdē facta ē portaceli. Sic̄ enī ꝑ portā intꝰ inferimꝰ ⁊ extra efferimꝰ. ⁊ ꝓpt̓ hͦ d̓r porta a portādo intꝰ ⁊ extravt ait Io. an. in. c. infamibꝰ. de reg. iu. lib̓. vj.ī mercū. ſic ⁊ ip̄a ꝑ merita ſua nos portat adcelum. ⁊ ad nos reportat dona gr̄aꝝ. Uocat̉aūt ab eccl̓ia porta regia. porta fulgida. felix⁊ beata. Prīo vocat̉ porta regia reſpectu xp̄i:cum d̓r. Tu regis alti ianua. Sicut enī homo ꝑ portā exit ⁊ intrat. ſic etiam ip̄e ītrauit⁊ exiuit ꝑ illam. ⁊ tamen ipſa porta ſꝑ clauſa ꝑmanſit. iuxta illud Ezech̓. xliiij. Portahec clauſa erit ⁊ nō aperiet̉. ⁊ vir nō trāſibit ꝑeam. qm̄ dn̄s deus iſrael ingreſſus eſt ꝑ eam¶ Secundo vocatur porta fulgida reſpectuſui. Unde dicit̉ in officio eius. ⁊ porta lucisfulgida. Deus quidem ſemꝑ ſtat ad oſtiumcordis noſtri. Apoc̄. iij. Ego ſto ad oſtiuꝫ etpulſo: volēs luce gr̄e ſue infundere. ſed malitenent oſtium ſuum clauſum: ⁊ nolūt reciꝑe
aria
DMariaporta celi
Portafulgida