Sermo. V. De nominatiōe Marie
p̄clariꝰ nomē eiqꝫ ꝯueniētiꝰ qͣꝫ mr̄ miẜicordienā ſi illā imꝑatricē noīes: hͦ aliqͣntulū rigorꝭ⁊ timorꝭ ingerit de hac puella q̄ mitiſſima ē ⁊oībꝰ grata. Si reginā dicas: ip̄a ſe ancillaꝫhūile vocat. Sil̓r ſi dn̄am dn̄aꝝ: hͦ īportatſolū quandā excellētiā ⁊ nō benignitatē. Sideā deaꝝ eā appelles: nō videbit̉ eē dea vl̓ domina pctōꝝ. Nō etiā videt̉ eē appellāda regina gl̓ie. qꝛ gl̓ia eſt tm̄ ī celo ⁊ nō ī terra nec īinferno. nec in purgatorio. ſed miſericordiain quolibet hoꝝ eſt. gͦ maximū regnū eſt miſericordia. ⁊ ꝯſequēter maxima regina .ſ. virgoMaria: debet appellari regina ⁊ mater miſericordie. Nā a digniori debet fieri denomīatio. §. ſꝫ quotiēs. inſti. de iure natu. gē. ⁊ ciui.Inſuꝑ qͥcqͥd eſt ſupiꝰ ſuꝑiore: eſt ſuꝑiꝰ inferiore. ꝑ illa regulā. Si vinco vincente te: multo fortiꝰ vincā te. l. de acceſſionibꝰ. ff. de diuer.⁊ tēpo. p̄ſcript. ſꝫ miſcd̓ia ē ſuꝑ oīa oꝑa dei. vtd̓r. ps. cxiiij. gͦ regnū miſcd̓ie ē ſuꝑ oīa regna⁊ ꝯſequēter ꝓprie ꝯuenit mr̄i dei: q̄ omniū regnoꝝ dei ē regina. ¶ Preterea ip̄a ꝟgo ſuprapr̄imoniū ⁊ ꝓprietatē filij ſui ē regina. ſed hͦpr̄imoniū eſt miſcd̓ie. qꝛ dei ꝓpriū ē miſereriſꝑ ⁊ ꝑcere. vt inqͥt Grego. in quadā collecta.ergo btā ꝟgo ꝓprie miſcd̓ie ē regina. Nā locus ꝓprius regꝭ d̓r regnū eiꝰ. ſic ille dicit̉ rexfrācie cuiꝰ regnū eſt fracia. ſꝫ locꝰ dei eſt miſericordia Un̄ ſuꝑ illud Iſa. xviij. Dic̄ dn̄s egoꝯſiderabo in loco meo. inqͥt glo. Qui locꝰ eſtmiſericordia. Si gͦ locꝰ ⁊ regnū xp̄i eſt miſericordia. ꝓfecto ꝯſtat ꝙ mater eiꝰ eſt miſericordie mr̄ ⁊ regina. Iō illi canit eccl̓ia. Salueregina miſcd̓ie. Et iteꝝ. Maria mr̄ gre. mater miſcd̓ie. Tāte eī dignitatis ⁊ excellētie eſtmiſcd̓ia ⁊ clemētia: ꝙ ip̄a ſola d̓r nos reddere pares deo. l. fi. C. de donat̉. int̓ vi. ⁊ vxo. Un̄Claudianus inqͥt. Sis pius ī pͥmis. naꝫ ſivincamur ī oī Munere: ſola deos equat clementia nobis.¶ De ſecūda p̄rogatiua virginei nominiſincipiente ab. A .ſ. ꝙ beata virgo dicit̉ Aqueductus.Queductus appellat̉ mr̄dei q̄ Ecc̄ixxiiij. inquit. Ego quaſi aq̄ductusexiui d̓ paradiſo. id eſt. de delicijs miſericordiaꝝ dei. Per iſtuꝫ aūt aqueductum fluūt aque gratiaꝝ de celo ī mundūUn̄ ſequit̉. Rigabo ortū plantationū mearum. Sicut gͦ aqueductus appellat̉ ſeruitꝰ.l. ⁊ in ꝓuinciali. C. d̓ ſerui. ⁊ aqua. qꝛ predijsirrigandis ſeruit. ſic ⁊ ip̄a virgo nob̓ ſeruiendo gr̄am ſui filij mīſtrat. Et ſicut aq̄ductuseſt indiuiduus ⁊ totalis. quia nō pōt diuidi
nec cōſtitui ꝓ ꝑte. l. vie. ff. de ſerui. ſic ⁊ mariedeuotōem integre ⁊ totaliter habere oportet.Un̄ qꝛ iſte aqueductꝰ nob̓ valde ē neceſſariꝰideo diabolus ip̄m frāgere conat̉. Qd̓ ſignificatū eſt Iudith. vij. vbi d̓r. ꝙ Holofernesp̄cepit incidi aqueductū. qꝛ ꝑ illum fluebatfons in ciuitatē. Tunc aūt diabolus iſtū aq̄ductum incidit. qn̄ nos a deuotōe ꝟgīs retrahit. Sic̄ enī ius aqueductꝰ ſpacio tꝑis amittit̉. l. ſi tibi ẜuitutē. C. deſerui. ⁊ aqua. ſic ⁊ beata ꝟgo ceſſantibꝰ nob̓ a bonis oꝑbꝰ deſtituit̉¶ Iſte aqueductꝰ cōmēdabil̓ eſt ex ꝑte ſui. exꝑte noſtri. ex ꝑte modi. ⁊ ex parte aqͣ. Prīoex ꝑte ſui. qꝛ hꝫ effluere ⁊ refluere. nā gr̄arumaque ꝑ ip̄m aqueductū nobis de celo effluūtIuxta illud Sap̄. vij. Uenerūt mihi om̄iabona pariter cū illa. ⁊ īnumerabil̓ honeſtasꝑ manꝰ illiꝰ. Ipſe etiā aque refluunt: dū ip̄aad referendū deo gr̄as nos inducit. Iuxta illud Ecc̄i. j. Ad loca vn̄ exeūt flumīa reuertūtur vt iteꝝ fluāt. Eſt etiā iſte aqueductꝰ commēdabilis ex ꝑte ſui. qꝛ habet magnā longitud inē. latitudinē ⁊ ſublimitatē. Eiꝰ aūt lōgitudo tāta eſt ꝙ attingit a celo vſqꝫ ad t̓rā.Un̄ Bern̄. in quodā ẜmone ait. Aqͣductuseſt Maria. cuiꝰ nimiꝝ ſummitas inſtar ſcale Iacob celos tāgit. īmo etiam trāſcēdit. vtillū fontē aquarū q̄ ſuꝑ celos ſunt cōtingerepoſſet. Latitudo aut iſtiꝰ aqueductus tantafuit ꝙ totū diuinū fontē caꝑe potuit. UndeBern̄. vbi sͣ. ait. Natꝰ eſt fons ⁊ vſqꝫ ad noſꝑuenit. qꝛ deſcēdit illa celeſtis vena ꝑ aq̄ductum. nō tn̄ fontis copiā nobis exhibens: ſꝫſtillicidia gr̄e cordibꝰ noſtris arentibꝰ infundens. alij quidem plꝰ. alij minus accipiuntHec ille. Et ibidē etiā ait. Iſte aqueductꝰ eſtMaria. q̄ plenitudinē fontꝭ de corde patrisaccepit. ⁊ nobis illud ꝓut capere poteramusedidit Altitudo ꝟo iſtiꝰ aqueductꝰ tāta fuitꝙ vſqꝫ ad fontē totiꝰ diuinitatꝭ ſe erexit ⁊ illūtetigit. Un̄ Bern̄. vbi. sͣ. ait. Quō noſter h̓aqueductꝰ fontē illuꝫ attigit ſublimē? Quoputes niſi vehementia deſiderij ⁊ feruore deuotiōis ac puritate orōnis? Quō igit̉ maieſtatem attigit inacceſſibilē niſi pulſando ⁊ q̄rendo. ¶ Secūdo iſte aqueductus cōmēdabilis eſt ex ꝑte noſtri. Nos enī aquas gr̄arūde celo hr̄e nō poteramus ꝓpt̓ nimiā altitudinē ſuā ⁊ nr̄am nimiā dep̄ſſionē. ⁊ iō oꝑtuitꝙ eēt ī medio aq̄ductꝰ. vn̄ Bern̄. vbi sͣ. inqͥtPropt̓ea hūano generi tāto tꝑe fluenta gredefuerūt. qꝛ nōdū īterceſſerat aq̄ductus. Etiteꝝ. Queramꝰ gr̄am: ſꝫ ꝑ īuētricē gr̄e mariāneqꝫ enī omnipotens deus ſine hoc aquedu-
ariaia mixdit
X